...έτσι θα είναι

-Εγώ σου δίνω τη δύναμη. Από εκεί και πέρα είμαι σίγουρος πως θα τη χρησιμοποιήσεις υπεύθυνα. Και αν είναι να με ξυπνήσεις εσύ, θα είναι ωραίο ξύπνημα
-kalh sou nuxta sou euxomai...kai oneira zesta kai gluka. DEN se ksupanw! se euxaristw gia ola pantws
-Δεν κάνω τίποτε λιγότερο από αυτά που αξίζεις. Κάποτε έπρεπε να σου δωθούν.
-kalh sou nuxta sou euxomai...kai oneira zesta kai gluka
-Αφού μου τα εύχεσαι λοιπόν...

Το τελευταίο όνειρο

Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
Αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται
Καληνύχτα όνειρα! Δε σας χρειάζομαι σήμερα!
Για πρώτη φορά δε χρειάζομαι τη νύχτα για να ονειρευτώ.
Δε χρειάζεται να κοιμηθώ για να ονειρευτώ.
Ζω τα όνειρα.
Και όσο αλλάζει ο καιρός θα τα ζω περισσότερο!
Οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα
Γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
Νοιάστηκες για μένα Ν. Θυμάσαι τι σου είχα πει; "Ήμουν ευτυχισμένος και υπερχαρούμενος. Με σταμάτησα όμως". Με ρώτησες "γιατί;". Σου είπα "Γιατί δεν ήμουν ακόμη έτοιμος να δεχτώ ένα τέτοιο δώρο. Δεν έχουν τελειώσει τα πρόβληματα του κόσμου και έτσι δε μπορώ να παραδοθώ στη χαρά ακόμη". Κι εσύ Ν. θυμάσαι τι μου είπες; "Δεν έπρεπε. Μην το κόβεις. Να το ζεις!"..
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Και σύρματα
Στο λαιμό σας
Στα χέρια σας
Οι φίλοι μου...

Καληνύχτα...

Τι να σου πω ρε φίλε. Ξέρεις, δεν είσαι ο μόνος που προσπαθεί να είναι ο τέλειος, να μην απογοητεύσει κανέναν. Το κάνω κι εγώ αυτό και ξέρεις τι; Όταν αποτυγχάνω νομίζω ότι οι άλλοι απογοητεύονται από μένα αλλά... αυτό που θέλουν τα άτομα που νοιάζονται για σένα ξέρεις τι είναι;; Θέλουν απλώς να είμαστε ο εαυτός μας! Αυτό θέλουν... Αυτοί που σε αγαπάνε, θα σε αγαπήσουν και για τα λάθη σου!

...φίλε μου

Να γιατί η ελληνική αλφάβητος δεν είναι τυχαία

"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:
ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ) ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:
Αλ=Ο νοητός ήλιος
Φα-ος=Το φως
Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γα=Γη (δωρικός τύπος)
Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως
Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.
Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.
Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζή=προστακτική ρήματος ζω.
Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη=προστακτική ρήματος θέτω.
Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.
Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο
παλλάς-πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).
Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ,
Δήμητρα=Μητέρα γη).
Νύξ=νύκτα.
Ο=το οποίο, που
Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).
κ.ο.κ.

Με λίγα λόγια...

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ
ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Φερέφωνο - Μέρος 4ο

Αγαπητό μου ημερολόγιο, είσαι ο καλύτερός μου φίλος...αλλά δε σε βλέπω μόνο φιλικά.

---

Μου είπε χτες ένας φίλος ότι είχε μία ώρα στη διάθεσή του. Με ρώτησε λοιπόν πώς να την αξιοποιήσει! Του πρότεινα λοιπόν ως καλύτερη λύση, να ξαπλώσει στο κρεβάτι με τα χέρια κάτω από το κεφάλι και να αφήσει το μυαλό του να τον παρασύρει σε όποιες σκέψεις κρίνει αυτό, κοιτώντας το ταβάνι. Μου ανταπάντησε πως την τελευταία φορά που το έκανε αυτό ξύπνησε μετά από 2 ώρες(γέλια).
Δε μπορούσα όμως να φανταστώ ότι αυτό ακριβώς θα έκανα εγώ σήμερα το πρωί!
Χτες έπεσα για ύπνο νωρίς μόνο και μόνο για να κοιμηθώ χαρούμενος. Πόσον καιρό είχα να κοιμηθώ χαρούμενος!!! Πέρασα το βράδυ γαληνεύοντας! Ούτε καν ηρεμώντας. Γαληνεύοντας!
Αυτό που είδα όμως στον ύπνο μου ήταν πως κοιμήθηκα και αντί να ξυπνήσω Σάββατο, ξύπνησα Κυριακή μεσμημέρι... Ή τέλος πάντων κάτι περίεργο έγινε. Ξύπνησα και αντίκρυσα έναν άντρα να μου λέει ότι κοιμάμαι μια ολόκληρη μέρα(συγκεκριμένα "24 ώρες" μου είπε). Και μες στο όνειρο προσπάθησα να βγάλω και άκρη και το επιχείρημα που βρήκα ήταν ότι "πράγματι! Δε θυμάμαι να είδα παιδικά χτες!". Αν είναι ποτέ δυνατόν!
Θα μπορούσα να έψαχνα σε ονειροκρίτες να βρω τι σημαίνει! Το σκέφτηκα για μια στιγμή δηλαδή... Δε θέλω όμως! Ό,τι είναι να έρθει, θε να 'ρθει! Αλλιώς να προσπεράσει!

Και...uroula...καλή τύχη απόψε Ελπίζω να περάσεις όσο υπέροχα πέρασα χτες. Και παραπάνω Μη ρωτήσεις τι έκανα! Είπα πως σε καμία δε θα πω(βλ. προηγούμενες αναρτήσεις). Αλλά θέλω να περάσεις υπέροχα

ΥΓ: Μέσα σε όλα τα περίεργα των ημερών, γύρισα σπίτι για να βρω την αδελφή μου να παίζει πιάνο.
...
Έχει να παίξει από παιδί...

Import advice...->Edit->Export as Thought

-Απλώς προσπαθούσα να είμαι καλός και σωστός.
-Μα πώς θα τα καταφέρεις; Δε γίνεται αυτό! Αν είσαι πάντα καλός θα σε εκμεταλλεύονται. Και αν το να είσαι πάντα σωστός σημαίνει να λες πάντα την αλήθεια, σε κάποιους δε θα αρέσει αυτό. Δε σου έχω μάθει τίποτα τόσον καιρό; Μην εμπιστεύεσαι κανέναν.
-Μη φοβάσαι. Θα το περάσουμε.
-Ναι. Αλλά εσύ χαλάς τη ζαχαρένια σου.
-Ζαχαρένια...Ναι...Αυτό είναι σχετικό. Εξαρτάται από το πόσο κακό έκανα στους γύρω μου.
-Τίποτα δεν έκανες. Ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του. Προσπάθησες. Ασχολήθηκες. Άστη να φύγει τώρα. Πέρασε. Θα το περάσουμε.
-Άκουσέ τη φίλε μου. Δε θα γυρίσει. Περίμενε αν θες. Αλλά δε θα γυρίσει. Πες ότι πέθανε. Ό,τι σε βοηθάει. Δε θα γυρίσει όμως.
-Άλλωστε και να γυρίσει δε θα είναι ο άνθρωπος που ήξερα.
-Μπορεί να είναι. Απλά εσύ να μην το έβλεπες.
-Μα πώς είναι δυνατόν να μη βλέπεις κάτι αν δεν είσαι ερωτευμένος;
-Αν είσαι απελπισμένος όμως;
-...
-Δε σου λέω ότι αυτό συνέβη.
-Απλώς μάλλον αυτό συνέβη.
-Συνέβη ότι εσύ θεωρείς ότι συνέβη. Εσύ ξέρεις τι ήταν καλύτερο για σένα να κάνεις. Σε εμπιστεύομαι ότι ξέρεις.
-Μα δεν έχει να κάνει με εμένα. Κάποιοι άνθρωποι πληγώθηκαν. Ακόμη κι εσάς πληγώνω τώρα που σας αναγκάζω να μου σταθείτε.
-Δε μας αναγκάζεις. Κατεπιλογήν μας είμαστε εδώ.
-Και ο ουρανός; Γιατί δε δάκρυσε ξανά; Δεν έχει βρέξει από τότε. Δεν ένιωσα τα πρωτοβρόχια του φθινοπώρου. Και έχει φτάσει χειμώνας.
-Όσο δε βρέχει σημαίνει πως τα χελιδόνια δεν έφυγαν ακόμη.
-Μα... εσύ; Πώς;
-Έχει σημασία; Με πλήγωσες. Και δε θέλω να σε δω. Αλλά ό,τι σου έμαθα, αν σου έμαθα κάτι, μπορώ να το αναπαράγω στο μυαλό σου σα να ήμουν εδώ. Σα να μην είχαμε τσακωθεί. Σα να μη με είχες πληγώσει.
-Μα... αν θυμάσαι καλά κι εσύ είχες αλλάξει.
-Πληγώθηκα πολύ. Όχι μόνο από εσένα. Και από εσένα. Αλλά δεν ήσουν η μόνη επίδραση στη ζωή μου.
-Μπορώ τουλάχιστον να...
-Όχι!!! Ό,τι ήταν να κάνεις το έκανες ήδη. Άσε με κι εμένα να φύγω, όπως θα αφήσεις κι εκείνη.
-Μα αν σας αφήσω όλους να φύγετε...
-Έι! Τόσους φίλους έχεις. Δεν είμαστε αναντικατάστατοι :)
-Αυτό δεν ισχύει. Δεν χρησιμοποιώ τους ανθρώπους...
-Εσένα, δηλαδή, αυτό σε τρώει; Μήπως σε κατηγορήσει κανείς ότι χρησιμοποιείς τους ανθρώπους; Ή μήπως όντως τους χρησιμοποίησες χωρίς την απόλυτη θέλησή σου;
-...
-...
-Συγγνώμη.
-Δεν... Αχ βρε Παναγιώτη. Όταν πληγωνόμαστε, δεν επουλώνονται ποτέ οι πληγές μας παρά όταν συγχωρήσουμε αυτόν που μας πλήγωσε. Άσε με να φύγω. Άσε τη κι εκείνη να φύγει και θα σε συγχωρήσουμε.
-Αν όμως ο θάνατος έρθει πριν με συγχωρήσετε; Αν ο θάνατος με βρει να πράττω το κακό;
-Γι' αυτό να ζεις την κάθε μέρα σου σα να είναι η τελευταία.
-...Μπορεί αυτή τη φορά να ήταν μια φαντασίωση, όμως κάποτε, αργά ή γρήγορα,θα έρθει στ' αλήθεια ο θάνατος και τότε...
-Μη σε νοιάζει. Όταν έρθει θα είμαι εγώ εκεί και θα τον διώξω.

Όνειρα...

-Πώς ξέρω ότι τα όνειρά μου δεν είναι απλά μια αυταπάτη; Πώς ξέρω ότι τα όνειρα που κάνω μπορούν να βγουν αληθινά; Πως ξέρω ότι μπορώ πράγματι να βοηθήσω τους ανθρώπους και όχι να τους καταστρέψω; Πώς ξέρω ότι το κακό που έχω κάνει, τουλάχιστον, θα αντισταθμιστεί από το όποιο καλό θα έχω κάνει ως το τέλος της ζωής μου; Κάποιοι γελάσανε μαζί μου Θεέ μου!..
-Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους με όνειρα. Αν υπήρχε ένα κοινό σε όλους αυτούς ήταν ότι δε σταμάτησαν να ονειρεύονται, όσο κι αν γέλαγαν με τα όνειρά τους οι άλλοι.
-Έχεις δίκιο Θεέ μου... Πόνεσαν πολλοί άνθρωποι για να είμαι ο εαυτός μου τώρα ζωντανός. Δεν πρόκειται να τους εγκαταλείψω!

ΥΓ:
Άστρα... μη με μαλώνετε που τραγουδώ τη νύχτα...

Θαύματα που γίνονται στο πέρασμα του χρόνου

antonis :
Vensires : φίλε μου χοντρούληηηηηη
Vensires :
antonis : έλα...
antonis : όλα καλά;
Vensires : ναι ναι
Vensires : εσύ τι μου κάνεις;
Vensires : η οικογένεια;
antonis : δόξα τω Θεώ
antonis : όλοι καλά
Vensires :
Vensires : κανένα θαύμα τελευταία;
antonis : ο ήλιος ανέτειλε

Δι' ευχών...

...
απλώς ήθελα να σου πω πριν πέσω για ύπνο
...
ήταν δύσκολη η μάχη...
και εξαντλήθηκα
...
αλλά...
βγήκαμε νικητές...
και οι δύο
κάπως... νικήσαμε
να προσέχεις
καληνύχτα
και όνειρα αληθινά
καθώς μόνο αυτά βγαίνουν

Συζήτηση ένα βράδυ, ξημερώματα...

Πιο μαγικές είναι οι νύχτες. Να το θυμάσαι!
Οι νύχτες πονάνε γιατί σε γυρνούν σε αναμνήσεις.

Κοίταξε το φεγγάρι και τα αστέρια και θα καταλάβεις πόσο μαγευτικό είναι το κρυφτούλι της νύχτας.
Κρυφτούλι; Εμένα μου φαίνεται σαν ένα ατέλειωτο ταξίδι. Καμία αναζήτηση, παρά μια μορφή... Τι να την κάνω τη νύχτα όταν με γυρνά συνεχώς σε αυτή;

Το σκοτάδι όμως και η νύχτα που το διαφεντεύει; Αυτά έχουν τη δύναμη να κρύψουν τους πραγματικούς ήρωες. Και ήρωας είναι αυτός που δε δελεάζεται από τις δόξες που θα λάβει αν δείξει το πραγματικό του πρόσωπο τη μέρα.
Και από τι δελεάζεται;

Δεν ξέρω. Μάλλον από το αν θα μπορέσει να σώσει τα άτομα που αγαπάει όταν θα τον χρειαστούν.
Τότε μου φαίνεται ότι ποτέ μου δε θα γίνω ήρωας. Όχι γιατί δεν έχω τα κότσια. Απλά επειδή οι άλλοι δε με χρειάζονται... Εγώ τους χρειάζομαι...

Αρκεί να είσαι εκεί όταν σε χρειαστούν. Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερη αλλά θέσε και τα θεμέλια ώστε να είσαι εκεί όταν σε χρειαστούν. Οι ήρωες δε γεννιούνται. Γίνονται.
Θα περιμένω μέχρι να φτάσει αυτή η στιγμή.

And they say that a hero will save us. I'm not going to stand here and wait...
Εσύ το είπες όμως: "όταν με χρειαστούν!". Δε μπορώ να μαντέψω ποια τέρατα περιτρυγιρίζουν τη σκέψη τους. Εντέλει πριν τους σώσω, να βρω πρώτα πώς θα σώσω εμένα...

Αν είναι φίλοι σου, τότε απλά προσπάθησε να σε προτιμήσουν όταν θα χρειαστούν κάποιον. Μην τολμήσεις όμως ποτέ να τους δημιουργήσεις την ανάγκη σου. Τουλάχιστον όχι οικιοθελώς.
Το κακό είναι ότι αυτοί που θέλω εγώ δε με χρειάζονται... Απ' τους φίλους καλά είμαι.

Υπομονή. Βοήθησε αυτούς που σε χρειάζονται και έτσι θα βοηθήσεις και τον εαυτό σου. Με τους άλλους, απλώς γίνετε φίλοι. Αν κολλήσετε καλώς. Αν όχι, υπομονή...