Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εικόνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εικόνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008
Πραγματικά... τι σημασία έχει;
...αφού είμαστε ακόμη μαζί.
...αφού γελάμε.
...αφού διασκεδάζουμε.
...αφού νοιάζεσαι για μένα.
...αφού νοιάζομαι για σένα.
...αφού πράγματα που κάνουμε μαζί δεν τα ξέρει κανείς.
Και είμαι πραγματικά χαρούμενος με το νέο μου site με εικόνες που έχω μαζέψει κατά καιρούς. Η δύναμη του Ανοιχτού Κώδικα:
Soulitude
...αφού γελάμε.
...αφού διασκεδάζουμε.
...αφού νοιάζεσαι για μένα.
...αφού νοιάζομαι για σένα.
...αφού πράγματα που κάνουμε μαζί δεν τα ξέρει κανείς.
Και είμαι πραγματικά χαρούμενος με το νέο μου site με εικόνες που έχω μαζέψει κατά καιρούς. Η δύναμη του Ανοιχτού Κώδικα:
Soulitude
Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008
Κυριακή 27 Ιουλίου 2008
180 + 1 Αναρτήσεις
Είμαστε έξω, ο καθένας παίρνει το λεβιέ του. Ο Ρεσνύκ ισιώνει το κεφάλι του, κατεβάζει τον μπερέ στ' αυτιά και σηκώνει τα μάτια στον χαμηλό, γκρίζο ουρανό, απ'όπου στροβιλίζεται το αμείλικτο χιόνι: "Εαν είχα ένα σκυλί, δε θα το έβγαζα έξω" από το βιβλίο "Εαν αυτό είναι άνθρωπος". Θα δώσω μια μικρή εξήγηση τι σημαίνουν τα παραπάνω λόγια για όσους δε διαβάσουν το βιβλίο.
Έχουν κλείσει τον συγγραφέα και άλλους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Μία το ξημέρωμα η ώρα. Αέρας, χιόνι, καταιγίδα. Και οι συγκεντρωμένοι στο στατόπεδο διατάζονταινα βγουν για να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε ένα ακόμη μέρος για το οποίο δε γνωρίζουν τίποτα. Τίποτα πέραν του ότι κι εκεί δε θα νιώθουν, γιατί δε θα είναι, ελεύθεροι. Και τότε λέει ένας συγκρατούμενος τα παραπάνω λόγια υπονοώντας "ούτε το σκυλί μου δε θα έβγαζα έξω... εμάς γιατί μας συμπεριφέρονται χειρότερα κι από σκυλιά;"
Έχουν κλείσει τον συγγραφέα και άλλους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Μία το ξημέρωμα η ώρα. Αέρας, χιόνι, καταιγίδα. Και οι συγκεντρωμένοι στο στατόπεδο διατάζονταινα βγουν για να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε ένα ακόμη μέρος για το οποίο δε γνωρίζουν τίποτα. Τίποτα πέραν του ότι κι εκεί δε θα νιώθουν, γιατί δε θα είναι, ελεύθεροι. Και τότε λέει ένας συγκρατούμενος τα παραπάνω λόγια υπονοώντας "ούτε το σκυλί μου δε θα έβγαζα έξω... εμάς γιατί μας συμπεριφέρονται χειρότερα κι από σκυλιά;"
Τρίτη 20 Μαΐου 2008
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008
Φαντάσου απλά...
...να μην υπήρχαν χρώματα.
Μονάχα άσπρο και μαύρο.
Και οι μίξεις τους...
Εικόνες του διαφορετικού λοιπόν...
Μονάχα άσπρο και μαύρο.
Και οι μίξεις τους...
Εικόνες του διαφορετικού λοιπόν...
 |  |
 |  |
|  |
 |  |
 |  |
 |  |
 | |
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007
Hooooooooooooooo!!!!!
Προς απάντηση στον Evris (και σε εμένα ίσως):
Οι παραπάνω άνθρωποι είναι νεκροί.
Οι άνθρωποι σε αυτή τη σελίδα είναι νεκροί.
Είναι ανίκανοι να επέμβουν στον κόσμο των ζωντανών!
Εμείς είμαστε ζωντανοί!
Δεν είμαστε νεκροί!
Δεν είμαστε ανίκανοι!
Μπορούμε ακόμη να εκπληρώσουμε τα όνειρά μας!
ΔΙΧΩΣ να καταστρέψουμε τα όνειρα των άλλων ανθρώπων που προσπαθούν κι αυτοί...
ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ!
Εν των μεταξεί, ψάχνοντας βρήκα κι αυτό. Τι να πω... Σκεφτείτε και σχολιάστε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Διέψευσα τη μοίρα
που είδες για μένα.
Παραδέξου το!
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
