Παράλληλες σκέψεις

Νύχτωσε. Είμαι κουρασμένος. Νιώθω όμως ήρεμος. Ύστερα από όοολο αυτό που πέρασα, είμαι ικανός να ξεχυθώ έξω και να σκίσω τη νύχτα στα δύο. Δεν φοβάμαι. Δεν αγχώνομαι. Κατεβαίνω στο ισόγειο και περνώ την πόρτα προς το ευωδιαστό σκοτάδι. Ευλογημένη στιγμή. Τερματισμός ψυχικής φθοράς και πνευματικής δημιουργίας. Γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί; Ψυχρό αεράκι. Τι ωραία που είναι εδώ έτσι όπως στέκομαι κάτω απ' το συννεφιασμένο μαύρο ουρανό. Όλες οι αισθήσεις ορθάνοιχτες. Ίαση. Πανδαισία οραμάτων. Πάντα καινούρια. Με διαύγεια. Χαρά για το ότι άντεξα, έπλασα και που θα πάρω την αντίστροφη διαδρομή για να γυρίσω στην αγκαλιά της Αλήθειας μου, στο καταφύγιο του εναπομείναντα εαυτού μου

Ο Υϊός αναστήθηκε.... Σειρά μας τώρα...

Ψάχνοντας για το τον τίτλο ενός τραγουδιού που τελικά λεγόταν "Φως μου" έπεσα πάνω στην παρακάτω σελίδα και επέλεξα το παρακάτω απόσπασμα σαν αντιπροσωπευτικό. Αν και δεν είναι απόλυτα. Έχει και άλλα να δειξει. Αξίζει να το διαβάσετε...
Στη μέση του κινδύνου μας, δεν είμαστε ξένοι στην ελπίδα. Μέσα στην κατάμαυρη νύχτα μπαίνει ο Ιησούς, το Φως του Κόσμου. Το φως Του διαπερνά τον απελπισμένο δρόμο αυτής της γενιάς. Η προώθηση της Βασιλείας Του είναι επίμονη. Το φως Του σκορπίζει το μακρύ σκοτάδι. Δεν έχει μειώσει ούτε ένα βατ της φωτεινότητάς Του. Λάμπει με το φως χιλιάδων ήλιων. Το Αρνίο, που είναι το Φως φωτίζει ολόκληρη τη βασιλεία του Θεού. Το φως της Ζωής διαπερνά όλο το σκοτάδι. Στη ματιά Του τίποτα δεν μένει κρυφό. Στην ουσία λάμποντας με τη δόξα του Πατέρα Του, ο Ιησούς φωτίζει τους ουρανούς. Το σκοτάδι δεν μπορεί να Τον καταλάβει. Όπου είναι Εκείνος, τα πάντα είναι ευδιάκριτα. Μέσα στο φως Του, βλέπουμε φως. Είναι, όπως λέει ο George MacDonald, «το πύρινο κέντρο του σύμπαντος, ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων.» (4)
Πηγή-Περισσότερα >>>

Γουρούνια...

Παλαιότερα όταν έβαζες "γουρούνια" στο google σου έβγαζε ως πρώτο αποτέλεσμα την ιστοσελίδα της αστυνομίας. Δοκίμασα και σήμερα χωρίς λόγο και αιτία, τουλάχιστον προφανή, και όλως περιέργως πάτησα να δω και τη σελίδα 2. Και έφτασα στο παρακάτω άρθρο που επισυνάπτω ολόκληρο απλά επειδή μου φαίνεται περίεργη η διεύθυνση και το βλέπω να χάνεται στο χρόνο...

---

Ειδήσεις ..περιέργες.

*Τα ζώα που ζουν σε κοινότητες, όπως οι χοίροι και τα πρόβατα, σκέπτονται και αισθάνονται με έναν τρόπο που ομοιάζει με αυτόν των ανθρώπων. Λειτουργούν με βάση το συλλογικό συμφέρον, συμπεριφέρονται βάση ενός είδους ηθικού κώδικα και είναι ικανά για πράξεις αλτρουισμού.

* H διευθύντρια των ερευνών της Οργάνωσης GIWF δήλωσε:

«Υπάρχει πολύ περισσότερος ορθολογισμός και διανοητική πολυπλοκότητα στον τρόπο που εκτρέφονται από ότι συνειδητοποιούμε.

Δείτε πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουμε τους χοίρους από τους σκύλους. Όλα τα ζώα που εκτρέφονται δικαιούνται «ανθρώπινη» ζωή και «ανθρώπινο» θάνατο. Εκατομμύρια από αυτά στερούνται αυτό το δικαίωμα.

*Για να παραχθούν οι ετήσιες μπάλες του αμερικάνικου μπέιζμπολ κάθε χρόνο σφάζονται 3000 αγελάδες!

*Ένας άντρας, από την Αυστραλία, που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ζώων θέλει να ζήσει σαν γουρούνι για τρεις εβδομάδες.

O Ralph Hahnheuser κάλεσε τους ιδιοκτήτες χοιροστασίων να τον βάλουν σε ένα στάβλο για τρεις εβδομάδες.

Ο εν λόγω άντρας, μέλος της οργάνωσης Animal Liberation στην Νότιο Αυστραλία, με αυτή την κίνηση θέλει να τονίσει τις συνθήκες που επικρατούν στα χοιροστάσια.

ΣΤο διάστημα των τριών εβδομάδων αναμένει να πάθει πνευμονία αλλά και διάφορες πληγές στο σώμα όπως παθαίνουν τα γουρούνια που βρίσκονται στριμωγμένα στους στάβλους.

«Εγώ θα είμαι όμως τυχερός. Θα με παρακολουθούν καθημερινά και εάν η κατάσταση πάρει άσχημη τροπή θα με βγάλουν αμέσως,» είπε ο Ralph Hahnheuser.

Στον αντίποδα πρόσθεσε ότι το καλύτερο όμως που μπορεί να συμβεί σε ένα γουρούνι είναι να του ρίξουν σφαίρα στο κεφάλι!!!
Πηγή: e-go.gr

* Μέχρι τώρα, χρησιμοποιούσαμε την έκφραση: «Πονηρή σαν αλεπού». Τώρα μπορούμε άνετα να χαρακτηρίσουμε κάποιον «Πονηρό σαν γουρούνι», χωρίς να εννοούμε κάτι διαφορετικό.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα γουρούνια χρησιμοποιούν τον εγκέφαλο τους, για να τη φέρουν το ένα στο άλλο, περίπου με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και οι άνθρωποι. Αν και πολλές φορές οι χοίροι χρησιμοποιούν βία, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως σε διάφορες περιπτώσεις χρησιμοποιούν πιο ύπουλες τακτικές για να επιβληθούν στους ανταγωνιστές τους.

Ο Dr Mike Mendl και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο του Bristol παρατήρησαν την ανάπτυξη ανταγωνιστικής συμπεριφοράς ανάμεσα στα γουρούνια, παρόμοια με εκείνη που εμφανίζεται στους πίθηκους. Για παράδειγμα έχουν μάθει να ακολουθούν τα άλλα ζώα στην αναζήτηση τροφής και στη συνέχεια να τους την αρπάζουν μέσα από το στόμα. Ο Dr Mendel δήλωσε μάλιστα σχετικά, ΄΄Παρόμοια ανταγωνιστική συμπεριφορά είχε καταγραφεί αρχικά στους πιθήκους. Φαίνεται όμως, πως και τα γουρούνια έχουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα΄΄. Δεν έχει γίνει ακόμη σαφές, αν αυτή η ικανότητα είναι επίκτητη. Παρόλα αυτά, εγώ προτιμώ το ΄΄Είσαι μια αλεπού εσύ!΄΄, από το ΄΄Είσαι μια γουρούνα!΄΄.

Πηγή: http://www.underground.gr/

* ''Είναι τα γουρούνια κατοικίδια ζώα:''. Στο ερώτημα αυτό κλήθηκε να δώσει απάντηση αυστραλιανό δικαστήριο το οποίο αποφάνθηκε πως ' 'ναι, τα γουρούνια είναι κατοικίδια ζώα'' με αποτέλεσμα να πανηγυρίζουν η Μάγκι και ο Νιλ Παρκ που μπορούν να διατηρούν τα ''τρία μωρά τους'' στο σπίτι τους, στην περιοχή του Γίσμπορν.
Τα ''μωρά'' δεν είναι και τόσο ...''μωρά''.


Είναι τρία γουρούνια, ο Όλιβερ 4 ετών, η Λούσι 3 και η Λίλι 2 ετών, που ζυγίζουν πάνω από 200 κιλά το καθένα! Και δεν ζουν μόνο στη μεγάλη αυλή του σπιτιού του ζεύγους αλλά μπαίνουν και μέσα στην κατοικία και κάθονται και παρακολουθούν τηλεόραση όλοι μαζί!

Οι γείτονες διαμαρτυρήθηκαν και ζήτησαν να απαγορευτεί η ''συγκατοίκηση'' γουρουνιών και ανθρώπων γιατί τα ζωντανά ''είναι βρώμικα, μυρίζουν, κάνουν θόρυβο και επικίνδυνα για την υγεία''. Μάταια όμως. Το δικαστήριο δικαίωσε τους ιδιοκτήτες των χοίρων και η Μάγκι Παρκ δεν έκρυβε την ικανοποίησή της.
''Είναι σαν τον άνδρα μου'', λέει και προσθέτει: ''Ρέβονται, ροχαλίζουν, αμολούν αέρια αλλά είναι πιο υπάκουα και δεν θέλουν ποτέ να με πληγώσουν. Είναι αναπόσπαστα μέλη της οικογένειάς μου και αν έχανα τη δίκη θα άλλαζα και σπίτι".

Η οικογένεια Παρκ έχει δαπανήσει τεράστια ποσά για την φροντίδα, την υγεία και τις ...ανέσεις των τριών γουρουνιών της. ''Μαζί έχουμε δει στην τηλεόραση και το βραβευμένο με Όσκρα φιλμ Babe του Τζορζ Μίλερ (Γιώργου Μηλιώτη)''

http://www.dotteam.gr
Γουρούνια με... ευαισθησίες

Mήπως μας μοιάζουν πολύ περισσότερο από όσο νομίζαμε;

Την επόμενη φορά που θα χάσετε την ψυχραιμία σας και θα βρεθείτε στη δυσάρεστη θέση να αποκαλέσετε κάποιον... γουρούνι, ίσως θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε: Έχουν και τα γουρούνια αισθήματα, λένε οι επιστήμονες. Μάλλον το ζώο θα προσβάλετε!

Πριν από τρία χρόνια, η οικογένειά μου κι εγώ βρισκόμασταν στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας κι ακούσαμε για ένα θηλυκό γουρούνι που ζει στην παραλία. Ήταν διάσημη: μαθητές την επισκέπτονταν, είχε προταθεί για δήμαρχος... Είχαμε ακούσει πολλές ιστορίες γι' αυτή την καταπληκτική γουρουνίτσα που της άρεσε να πηγαίνει για μπάνιο νωρίς το πρωί, όταν η θάλασσα είναι πιο ήσυχη, και να έχει παιδιά γύρω της, αρκεί να της χάιδευαν την κοιλιά προτού φύγουν. Ήταν πεντακάθαρη, καλότροπη, ευαίσθητη, έξυπνη και ευγενική με τους ξένους. Όταν τελικά τη συναντήσαμε, είδαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να ψάξουμε για καλύτερο γείτονα ή πρεσβευτή για τα ζώα των αγροκτημάτων. Ο συναισθηματικός της κόσμος έβγαινε στην επιφάνεια. Σου επέτρεπε να ξέρεις τι ένιωθε, τις περισσότερες φορές ήταν έκδηλο από το χαμόγελο στο πρόσωπό της, ιδιαίτερα όταν κολυμπούσε ή έπαιζε με τους μικρούς ανθρώπινους φίλους της.

Μυστήριο όμως κάλυπτε άλλες πλευρές της. Ήταν ευαίσθητη στη μουσική και της άρεσε να ακούει βιολί. Φαινόταν να απολαμβάνει ιδιαίτερα τη μουσική στην παραλία τις νύχτες που το φεγγάρι γέμιζε. Μια τέτοια νύχτα με πανσέληνο τη φωτογράφισε κάποιος πρόσφατα, την ώρα που έβγαζε τους πιο γλυκούς της ήχους. H φωτογραφία της Πίγκλετ (όπως ονομάζεται) να τραγουδά είναι η απόδειξη της ειδικής σχέσης της με τη μουσική, το νερό, τη νύχτα και το φεγγάρι.

Αυτός είναι παράλληλα άλλος ένας λόγος να πιστέψουμε ότι πολλά ζώα - κυρίως οι χοίροι - μπορεί να έχουν αισθήματα που οι άνθρωποι δεν γνώρισαν μέχρι τώρα. Ίσως αν ακούσουμε προσεκτικά τα τραγούδια της Πίγκλετ και των ξαδέλφων της τις νύχτες στο φεγγάρι, να μάθουμε ακόμη και για αισθήματα που θα μπορούσαν να μας προσφέρουν μια νέα, άγνωστη αίσθηση ευχαρίστησης.

Ένα παλιό αγγλικό γνωμικό λέει: «Τα σκυλιά κοιτάζουν ψηλά για να σε δουν, οι γάτες χαμηλά, τα γουρούνια ευθεία». Υπάρχει κάποια αλήθεια σ' αυτό. Είναι περίπου του ίδιου μεγέθους μ' εμάς και μας μοιάζουν σε πολλά. Τα όργανά τους έχουν τόσες ομοιότητες με τα δικά μας που καρδιακές βαλβίδες χρησιμοποιούνται για την αντικατάσταση των δικών μας.

Το γεγονός ότι τα γουρούνια γίνονται εξαιρετικά φιλικά μ' εμάς, αν τους δώσουμε μισή ευκαιρία, μοιάζει με θαύμα, αν σκεφτούμε πώς τα αντιμετωπίζουμε. Ίσως κατά βάθος να γνωρίζουν ότι μας μοιάζουν...

Πρέπει κανείς να αναρωτηθεί γιατί ο χοίρος περιφρονείται τόσο από Εβραίους και Μουσουλμάνους. Είναι το κρέας του που προκαλεί δυσπιστία ή το ίδιο το ζώο; Μάλλον το πρώτο, πιστεύουν οι περισσότεροι, ισχυριζόμενοι ότι το χοιρινό κρέας είναι τόσο ευπαθές, ώστε οι ασθένειες από τις οποίες προσβλήθηκαν οι άνθρωποι τούς έκαναν να το αποφεύγουν. Ο ειδικός στην εξημέρωση των ζώων F.Ε. Zeuner, όμως, απορρίπτει αυτή την άποψη, επισημαίνοντας ότι το χοιρινό δεν είναι περισσότερο ευπαθές από τα υπόλοιπα κρέατα στις θερμές χώρες και υπάρχουν τροπικά νησιά όπου το χοιρινό είναι η βασική τροφή.
Όνειρα καλοκαιρινής νύχτας

Οι άνθρωποι υπήρξαν ανέκαθεν απρόθυμοι να αναγνωρίσουν τις ομοιότητες με τα γουρούνια. Οι ομοιότητες αυτές, όμως, είναι υπαρκτές. Όπως κι εμείς, τα γουρούνια ονειρεύονται και μπορούν να διακρίνουν χρώματα. Είναι κοινωνικά. (Τις θερμές νύχτες του καλοκαιριού στριμώχνονται το ένα δίπλα στο άλλο για τρυφερότητα και για κάποιο λόγο τούς αρέσει να κοιμούνται... μύτη με μύτη.) Τα θηλυκά δημιουργούν σταθερές οικογένειες, μητριαρχικές, με τα παιδιά τους και τους θηλυκούς συγγενείς. Στα μικρά αρέσει να παίζουν, όπως συμβαίνει με τα παιδιά, να κυνηγούν το ένα το άλλο, να παίζουν πόλεμο, αγάπη, να τρέχουν στους λόφους...

Όπως και οι άνθρωποι, είναι παμφάγα. Αν και συχνά τούς ταΐζουν σκουπίδια, το φαγητό επιλογής τους είναι παρόμοιο με το δικό μας. H Κιμ Στέρλα, από το καταφύγιο ζώων Animal Place της Καλιφόρνιας, μου λέει ότι όταν προσφέρει μάνγκο και μπρόκολο, προτιμούν το μάνγκο. Εξηγεί ότι έχουν την αίσθηση του γλυκού κι ένα γλύκισμα προτιμάται από ένα υγιεινό λαχανικό. Σας θυμίζει κάποιον;

Όταν πρόσφατα επισκέφτηκα τη φάρμα Animal Rescue στο Κέιμπριτζ, μου σύστησαν τον Γουίγκι, έναν τεράστιο αρσενικό χοίρο. Όταν τον είδα, διάλεγε μαλακό σανό που το έστρωνε στο έδαφος φτιάχνοντας το αυτοσχέδιο κρεβάτι του. Διαμαρτυρήθηκε όταν με αντιλήφθηκε και με κάρφωσε με τα μάτια του. Ήταν περίεργο, σαν να συναντάς κάποιον στον δρόμο ο οποίος κάτι σου θυμίζει αλλά δεν μπορείς να ανακαλέσεις τι είναι αυτό. Απέστρεψα το βλέμμα για ένα λεπτό, ενοχλημένος από τη γυμνή οικειότητα της ματιάς του...

Το βιβλίο του ψυχαναλυτή Jeffrey Masson «The Pig Who Sang to the Moon» θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Jonathan Cape.

Πηγή:Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»



* Η Carolyn Hoffe ζει στη Σκωτία. Είχε στο κτήμα της 5 πρόβατα για συντροφιά, σαν κατοικίδια. Tα διατηρούσε από αγάπη... Για κακή της τύχη, όμως, σε γειτονικά αγροκτήματα παρουσιάστηκαν κρούσματα αφθώδους πυρετού και οι τοπικές αρχές διέταξαν να θανατωθούν όλα τα ζώα της περιοχής. Η Carolyn Hoffe, στην απελπισία της, κλείστηκε μέσα στο σπίτι μαζί με τα 5 πρόβατα, δηλώνοντας ότι τα συγκεκριμένα ζώα δεν είναι μολυσμένα με αφθώδη πυρετό. Κάτω από την πίεση των υπευθύνων, υπέκυψε και επέτρεψε τη θανάτωση των ζώων της: Maggie, Matthew, Melissa, Emily και Eva... Η γυναίκα, έχασε 5 πολύτιμους φίλους. Επαθε νευρικό κλονισμό και είναι απαρηγόρητη... Γιατί, δεν της επέτρεψαν ούτε να τα θάψει κάπου κοντά στο σπίτι...
*
Πηγή: www.startpoint.gr

Αυθεντική πηγή άρθρου

Law 8 (Live and Let Live)

"[...]Ακόμη πιο λίγοι, τέσσερις Έλληνες και τρεις ντόπιοι, τον συνοδεύουν στην τελευταία του κατοικία στις 10 Οκτωβρίου 1999.
Ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει τάφος, παρά μόνο μια πέτρα στο σημείο που είναι θαμμένος.[...]

Αξίζει να διαβάσετε και τα σχόλια άλλων ανθρώπων στο παραπάνω συνδεδεμένο blog...

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ

Σε ένα μπάρμπεκιου μία γυναίκα σκόνταψε και έπεσε κάτω. Βεβαίωσε όλους ότι ήταν εντάξει (προσφέρθηκαν να καλέσουν ασθενοφόρο) και ότι απλά σκόνταψε σε κάποιο τούβλο εξαιτίας των καινούριων της παπουτσιών. Αφού ανασκουμπώθηκε της έδωσαν ένα άλλο πιάτο με φαγητό. Παρά το γεγονός ότι η Ingrid φαινόταν λίγο ταραγμένη, συνέχισε να απολαμβάνει το υπόλοιπο της βραδιάς. Λίγο αργότερα ο σύζυγος της Ingrid τηλεφώνησε να ειδοποιήσει όλους ότι είχε πάει τη σύζυγό του στο νοσοκομείο (η Ingrid πέθανε στις 6 τα ξημερώματα). Είχε υποστεί εγκεφαλικό στο μπάρμπεκιου και δεν στάθηκε δυνατό από κανέναν να το αντιληφθεί. Αν κάποιος είχε καταλάβει τα συμπτώματα ότι επρόκειτο για εγκεφαλικό ίσως η Ingrid να ήταν μαζί μας σήμερα. Ένας νευρολόγος είπε ότι εάν του φέρουν ένα θύμα εγκεφαλικού μέσα σε 3 ώρες μπορεί να αντιμετωπίσει τις επιδράσεις ενός εγκεφαλικού...ολοκληρωτικά! Το κλειδί είναι να να αναγνωρίσουμε, να διαγνώσουμε το εγκεφαλικό και να βρεθούμε κοντά στον ασθενή μέσα σε 3 ώρες.

Να θυμάστε τα 3 βήματα. Διαβάστε και μάθετε τα παρακάτω:
Καμιά φορά τα συμπτώματα ενός εγκεφαλικού είναι δύσκολο να αναγνωριστούν. Δυστυχώς η έλλειψη επίγνωσης προκαλεί καταστροφή. Το θύμα του εγκεφαλικού μπορεί να έχει υποστεί βλάβη εγκεφάλου ενώ οι άνθρωποι κοντά του δεν μπορούν να αντιληφθούν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού. Οι γιατροί λένε τώρα ότι οποιοσδήποτε, χωρίς ιατρική εκπαίδευση, μπορεί να αναγνωρίσει ένα εγκεφαλικό, ρωτώντας τον/ την να κάνει τις 3 ακόλουθες απλές ενέργειες:

• 1. Ζητήστε του / της ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ


• 2. Ζητήστε του / της να ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (ΜΠΡΑΤΣΑ )


• 3. Ζητήστε του / της ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ (ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ) π.χ. 'Είναι μία ηλιόλουστη μέρα σήμερα'.

Εάν δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε από τις 3 αυτές ενέργειες, καλέστε το 166 αμέσως και περιγράψτε τα συμπτώματα. Ανακαλύπτοντας ότι μία ομάδα από μη-ιατρικούς εθελοντές μπόρεσε να αναγνωρίσει αδυναμίες στο πρόσωπο, αδυναμίες στα χέρια και προβλήματα ομιλίας, οι ερευνητές παρακίνησαν το ευρύτερο κοινό να μάθουν αυτά τα 3 βήματα. Παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης Εγκεφαλικών την περασμένη Παρασκευή. Η διάδοση και χρήση αυτού του τεστ θα μπορούσε να συντελέσει στην άμεση διάγνωση και θεραπεία ενός εγκεφαλικού και στην αποτροπή εγκεφαλικών βλαβών.

Ένα απλό Copy-paste

Έρευνα
Τα κόλπα των αιρέσεων

Τι ακριβώς είναι οι αιρέσεις; Συνήθως είναι παρωδίες θρησκευτικών οργανώσεων ή δήθεν κοινωνικές κινήσεις με ιδιαίτερους στόχους και μεθόδους. Διευθύνονται από χαρισματικούς αρχηγούς, που συνήθως κατέχονται από έμμονες ιδέες, και βασίζονται κατά μεγάλο μέρος σε τελετουργίες. Όσο περισσότερο συμμετέχουν οι οπαδοί στις τελετουργίες τόσο περισσότερο γίνονται «διαφορετικοί» και συνδέονται ψυχολογικά με την οργάνωση. Αυταρχικοί, δεσποτικοί, ικανοί να «ανακατεύουν τα χαρτιά» τους, οι «άγιοι» των αιρέσεων μπορεί να επικαλούνται ιδεολογίες φαινομενικά ακίνδυνες (από την επιδίωξη της εσωτερικής ειρήνης μέσω γιόγκα διαλογισμού, μέχρι τη λατρεία εξωτικών θεοτήτων), αλλά σχεδόν πάντα καταλήγουν στην εξαπάτηση ή και την κακοποίηση των ίδιων των οπαδών τους ή την υποδαύλιση του φυλετικού μίσους.

Μυστικά και απειλές

Στις αιρέσεις η είσοδος είναι εύκολη αλλά η έξοδος πολύ δύσκολη. Οι πιέσεις είναι μεγάλες, όπως και οι απειλές, ο φόβος ότι θα μείνουν μόνοι, αφού έχουν πλέον κόψει τους δεσμούς με τον έξω κόσμο και η αίρεση θεωρείται γι’ αυτούς το μοναδικό σημείο αναφοράς, η «οικογένεια». Άλλο πρόβλημα είναι η μυστικότητα που απαιτείται, κυρίως στα πιο υψηλά κλιμάκια, και συχνά η συμμετοχή σε παράνομες δραστηριότητες. Οι ειδικοί υποδιαιρούν τις αιρέσεις σε τρεις κατηγορίες: τις αιρέσεις της αποκαλύψεως, τις νεανικές αιρέσεις, και τα αιρετικά «λόμπι» (κοινότητες).

1. Οι «αποκαλυπτικές» αιρέσεις πιστεύουν ότι πρέπει να βοηθήσουν στην καταστροφή του κόσμου, αρχίζοντας ορισμένες φορές από αυτές τις ίδιες. Για παράδειγμα μια τέτοια αίρεση ήταν η ομάδα Αum Shinrikyo, η ιαπωνική αίρεση που το 1995 διέσπειρε στο Μετρό του Τόκυο ένα αέριο που παραλύει τα νεύρα, προκαλώντας δεκάδες θύματα.

2. Οι νεανικές αιρέσεις είναι κυρίως ομάδες αφοσιωμένες στο σατανισμό ή στη μαύρη μαγεία. Οι ακόλουθοί τους οδηγούνται από την επιθυμία «υπέρβασης» μέσω του έκλυτου σεξ, των ναρκωτικών, του εγκλήματος. Στο εσωτερικό τους μπορούν να πραγματοποιούνται οι πιο μακάβριες τελετουργίες, από το ξέθαμα και το διαμελισμό πτωμάτων που πρέπει να γευτούν οι οπαδοί ώστε να παγιώσουν τον όρκο αίματος που δίνουν, μέχρι το φόνο. Υπάρχουν δύο πρόσφατα παραδείγματα. Πρώτον, η περίπτωση των Ζώων του Σατανά, που διαλύθηκε από την αστυνομία το 2004 ύστερα από την δολοφονία μιας γυναίκας. Και, δεύτερον, των Αγγέλων των Σοδόμων, που καλούσαν σπουδαστές σε συναυλίες ροκ και στη συνέχεια τους παρείχαν το επικίνδυνο παραισθησιογόνο LSD. Ανεξήγητες εξαφανίσεις και δολοφονίες φαίνονται ότι συνδέονται με αιρέσεις αυτού του τύπου.

3. Περισσότερες είναι οι οργανώσεις των αιρετικών κοινοτήτων. Αυτές συνδέονται με τα πνευματιστικά θέματα και τις ανατολικές τέχνες, είναι δομημένες ιεραρχικά σε σχήμα πυραμίδας και έχουν μεγάλο κύκλο δραστηριοτήτων. Ορισμένες εμφανίζονται σαν φιλανθρωπικές οργανώσεις νόμιμα ιδρυμένες, άλλες είναι μυστικές. Σύμφωνα με τους ερευνητές υπάρχουν επαφές ανάμεσα σε ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις και την κυκλοφορία οργάνων για μεταμόσχευση, την παιδεραστία και το εμπόριο ναρκωτικών. Φαίνεται ότι ο υπόκοσμος λειτουργεί καλύτερα όταν προστεθεί και μια δόση μυστικισμού. Μια υποκατηγορία είναι οι ψυχοαιρέσεις. Σε αυτές φαίνεται να ανήκει και η σαϊεντολογία, η πλούσια και αμφιλεγόμενη «Εκκλησία» που ίδρυσε ο Ρον Χάμπαρντ.

Παρηγοριά και διαλογισμός

Οι ψυχοαιρέσεις «ψαρεύουν» τα μέλη τους με διάφορες μεθόδους. Από την παραδοσιακή διαφήμιση μέχρι τις ιστοσελίδες στο ίντερνετ. Οργανώνουν σεμινάρια ταχείας απομνημόνευσης, συνεδρίες εναλλακτικής ιατρικής, τεστ για να εκτιμηθούν και να αυξηθούν οι διανοητικές ικανότητες, συνεδρίες χειρομαντείας ή χαλάρωσης μέσω γιόγκα, συνέδρια αφιερωμένα στο διαλογισμό ή στην αυτοθεραπεία. Ύστερα από μια πρώτη συνάντηση, τα άτομα καλούνται να ακολουθήσουν την «προπαιδευτική διαδρομή», κατά τη διάρκεια της οποίας, με δοκιμασμένες τεχνικές, γίνεται εκμετάλλευση της ψυχολογικής κατάστασης των συμμετεχόντων, ώστε να πέσουν στην παγίδα όχι μόνο οι «αναξιοπαθούντες» αλλά ακόμα και άτομα κύρους ή διασημότητες.



Σε μια εύθραυστη και ανασφαλή κοινωνία όπως η δική μας, οι στιγμές οικονομικής ή συναισθηματικής κρίσης δεν είναι καθόλου σπάνιες. Ένα πένθος στην οικογένεια, οικονομικά και εργασιακά προβλήματα, λίγη κατάπτωση ωθούν πολλούς να προσχωρήσουν σε μια αίρεση. Γενικά οι ψυχοαιρέσεις προσφέρουν στα άτομα μια επανεκτίμηση της ζωής και, με σίγουρη σχεδόν πάντα την επιτυχία, τους εξηγούν από ποια πράγματα έχουν ανάγκη. Και αυτά έχουν πάντα σχέση με τη δραστηριότητα της αίρεσης. Η αίρεση υπόσχεται το ξεπέρασμα κάθε εμποδίου, όταν ακολουθεί κανείς μια καθορισμένη διαδρομή. Στο τέλος ο οπαδός αναθέτει τα πάντα στην οργάνωση. Χωρίς την άδεια του «γκουρού» δεν έχει το κουράγιο και τη δύναμη να κάνει οτιδήποτε, ούτε καν μια επίσκεψη στο γιατρό ή ένα γεύμα με τους γονείς του.



Κατακερματισμός της αυτοεκτίμησης

Από την ώρα που θα στρατολογηθεί ψυχολογικά ο οπαδός αρχίζουν τα προβλήματα. Σεμινάρια και τελετές κοστίζουν όλο και περισσότερο. Κάθε νέα συνάντηση έχει σαν σκοπό τη δημιουργία φοβίας προς τις παραδοσιακές αξίες και αισθημάτων ενοχής απέναντι στην αίρεση, ώστε να καταστραφεί η διανοητική ισορροπία και η αυτοεκτίμηση του οπαδού και να πειστεί ότι χωρίς τη βοήθεια του «γκουρού» δεν μπορεί πια να υπάρχει. Για να πληρώσουν τα «σεμινάρια» ή να υποστηρίξουν την οργάνωση, υπάρχουν άτομα που ξοδεύουν τις οικονομίες τους, πωλούν αυτοκίνητα και σπίτια. Στους καλύτερους μαθητές προτείνεται να εργασθούν σαν «στρατολόγοι» νέων μελών, για να καλύψουν τα χρέη τους στην οργάνωση. Οι ψυχοαιρέσεις χρησιμοποιούν σαν «πιστοποιητικά» (testimonial) οπαδούς υψηλού επιπέδου, όπως είναι ο Τομ Κρουζ για τη σαϊεντολογία, οι οποίοι αναφέρουν πώς άλλαξε η ύπαρξή τους προς το καλύτερο μετά από τη συνάντησή τους με την ομάδα. Ο οπαδός υφίσταται μια πραγματική ψυχολογική αλλαγή. Ο αρχηγός της αίρεσης γίνεται γι’ αυτόν το μόνο σημείο αναφοράς. Γι’ αυτόν είναι διατεθειμένος να υποστεί ταπεινώσεις ακόμα και να γίνει σκλάβος του.



Σβησμένες μνήμες

Στο μεταξύ «ανατέλλει» η φάση της απομόνωσης. Ο αρχηγός εξηγεί στον οπαδό ότι η οικογένειά του (δήθεν για «καρμικούς» λόγους) του αποκλείει τη δυνατότητα να ολοκληρωθεί και είναι η μοναδική αιτία των προβλημάτων του. Μπορεί να τον κάνει να «θυμηθεί» ότι σαν παιδί είχε πέσει θύμα βίαιης συμπεριφοράς και είχε υποστεί άλλες ταλαιπωρίες. Ο οπαδός τότε παύει πλέον να εμπιστεύεται τους γονείς του. Γίνεται όλο και πιο ανασφαλής σχετικά με το παρελθόν και το παρόν. Η αντίδρασή του είναι η ακόμα μεγαλύτερη προσκόλληση στην ομάδα. Κόβει τις γέφυρες με τους αγαπημένους του και τους παλιούς φίλους του. Το μοναδικό δυνατό μέλλον γι’ αυτόν βρίσκεται στην αίρεση. Για να αποθαρρύνονται οι προσωπικές πρωτοβουλίες, οι οπαδοί πρέπει να πάψουν να είναι υπεύθυνοι, διδάσκονται μια κρυφή γλώσσα, ώστε να γίνεται δύσκολη η επικοινωνία με τον έξω κόσμο, και πείθονται ότι είναι οι εκλεκτοί ενός θεϊκού σχεδίου.



Όπως στην κοινότητα Ντάμανχουρ (Damanhur), που ιδρύθηκε το 1975 από τον «φιλόσοφο» και «θεραπευτή» Ομπέρτο Αϊράουντι, το λεγόμενο Γεράκι, ισόβιο πνευματικό καθοδηγητή της αίρεσης. Αποτελείται από καμιά σαρανταριά χωριά στους πρόποδες των Άλπεων. Το Ντάμανχουρ φιλοξενεί εκατοντάδες άτομα. Στην ιστοσελίδας του διαβάζει κανείς ότι οι γνώσεις του Γερακιού προέρχονται «από τον πνευματικό δεσμό που έχει δημιουργήσει η Ντάμανχουρ με τις θεϊκές δυνάμεις της νέας χιλιετίας».



Προδομένη αγάπη

Συνήθως, οι απόψεις τους είναι αλλοπρόσαλλες και επικίνδυνες. Για παράδειγμα, υπάρχουν αιρέσεις που είναι υπέρ της τεκνοποίησης, αλλά υποστηρίζουν ότι ένα παιδί, από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο, είναι μέλος της κοινότητας η οποία αντικαθιστά τους γονείς στην εκπαίδευση, όπως ακριβώς συμβαίνει στην κοινότητα Ντάμανχουρ ή ακόμη και μεταξύ των λεγόμενων Παιδιών του Θεού. Όταν κάποιος γίνεται μέλος μιας ψυχοαίρεσης δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται ακριβώς για μια αίρεση.



Η εξέλιξη της σχέσης μπορεί να μοιάζει με τον έρωτα. Μετά από χρόνια συμβίωσης αρκεί μια μικρή απιστία, μια λάθος λέξη, ένα βιβλίο ή μια τυχαία συνάντηση με έναν παλιό φίλο για να ανοίξουν τα μάτια και να «δει» κάποιος με σκεπτικισμό και ορθή κρίση το περιβάλλον στο οποίο έχει βρεθεί. Ο Αμερικανός μελετητής Στίβεν Χάσσαν λέει ότι, ενώ είναι αλήθεια ότι το εγώ του οπαδού παραμένει κρυμμένο κάτω από το εγώ της αίρεσης, για να επανεμφανιστεί αρκεί μια διέγερση.