Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

...σα να είμαστε παιδιά!

Απλά είναι κρίμα αυτή η πόλη να 'χει γεμίσει προστάτες
και αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι να είναι αποστάτες
και να επιδιώκουν κάποια εύκολα λεφτά
γιατί νομίζουν πως νοικιάζουν ευτυχία με αυτά.

Στα Χριστούγεννα η χαρά και στο χειμώνα
βρίσκεται τη μέρα που πέφτουν τα χιόνια
βρίσκονται τη νύχτα που ξεκινάει να χιονίζει
βρίσκεται στο χιόνι που μας καλωσορίζει

Και ενώ ούτε φέτος ήρθε έτσι η χαρά
γιορτάζουμε την έλευση του ενός Θεού ξανά
Ενός Χριστού νεογέννητου πάντα ξαναγεννιέται.
Πάντα ο ίδιος και ποτέ μα ποτέ δεν ξεχνιέται.

Και είναι αλήθεια ωραίο να περπατάς και να γελάς
και τον κόσμο που δεν ξέρεις να τον χαιρετάς
και να σου απαντά με ένα χαμόγελο.
"Καλά χριστούγεννα" και ως τα αυτιά το χαμόγελο.

Και να ρωτάνε "μα καλά δεν κρυώνει η καρδιά;"
και να απαντάς εσύ "όχι. αλλά να είσαι καλά"
"Καλά Χριστούγεννα και σ' ευχαριστώ"
και να σου λένε "γιατί; Εγώ σ' ευχαριστώ".

Είναι Χριστούγεννα! Και πια τα έχω όλα.
Υγεία, φιλία, Θεό, πίστη. Απ' όλα.
Τι μένει να ζητήσω από τη νέα χρονιά;
Να γίνουμε όλοι σα να 'μαστε παιδιά!

Να συγχωρήσουμε όσους μας πλήγωσαν παλιά.
Να αγαπήσουμε σα να αγαπάς πρώτη φορά.
Να τα ξεχάσουμε όλα. Κυρίως τα κακά.
Και να γιορτάσουμε την έλευση του ενός Θεού ξανά.

Είναι Χριστούγεννα. Δεν ξέρω αν το είπα.
Και λέω να το γιορτάσουμε μ' αγάπη και κοίτα
να γεμίσεις με αγάπη την καρδιά
και να τη δώσουμε σα να είμαστε παιδιά!

Γιατί το αξίζει ο κόσμος να αγαπήσουμε ξανά
να ερωτευτούμε τη φύση και αυτήν την παγωνιά
που είναι ιδανική να ζεσταθεί η καρδιά
και να αγγίξουμε ανθρώπους σα να είμαστε παιδιά!


Μη με ρωτήσετε πώς δημιουργήθηκε το παραπάνω...
Δεν ξέρω από πού ήρθε... απλά... τσουφ... το έγραψα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: