Σάββατο, 25 Αυγούστου 2007

Σε κάθε Αχιλλέα...

Εσένα σε φωνάζαν Αχιλλέα
μα εγώ αγαπούσα ξέρεις πιο πολύ
εκείνους που η ζωή ξεχνάει μονάχους
χωρίς αγάπη, σπίτι και φιλί

Εσένα σε φωνάζαν Αχιλλέα
ήθελες να 'σαι εσύ ο δυνατός
μα ο κόσμος ο γεμάτος από πόνο
για 'μένα ήτανε φίλος πιο πιστός

Ήμουνα πάντα με τον Έκτορα
που 'ξερε πως δεν έχει ελπίδα
μα βγήκε από τα τείχη και πολέμησε
για της ψυχής του την πατρίδα

Ήμουνα πάντα με τον Έκτορα

Εσένα που σε λέγαν Αχιλλέα
σε ξάπλωσε στην άκρη του γιαλού
εκείνη η κρυφή πληγή στη φτέρνα
που λέει το παραμύθι του τυφλού

Κι εμένα με τρομάζει όταν νυχτώνει
το μαύρο που σκεπάζει στην καρδιά
το βλέμμα σου κι εκείνη τη φιλία
που είχαμε σαν ήμασταν παιδιά

Ήμουνα πάντα με τον Έκτορα...

Ερμηνεία: ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ

"Το τραγούδι «Με τον Έκτορα» έχει μια ιστορία βιωματική, τη λέω πάντα και στα ζωντανά που παίζω με το Χρήστο στις συναυλίες. Είναι ένας φίλος μου που ήμασταν συμμαθητές στο πανεπιστήμιο που ήτανε κόκκινος, μετά έγινε ροζ, μετά έγινε άσπρος, γκρι και κατέληξε μαύρος, και αυτό το φίλο μου το λέγανε Αχιλλέα και σε εισαγωγικά για να τον εκδικηθώ ή να του πω το παράπονο μου και τη στεναχώρια μου γι’ αυτό έγραψα ένα τραγούδι που λέει ‘ήμουνα πάντα με τον Έκτορα’. Ο Έκτορας, ένα πρόσωπο της Ιλιάδας με την περισσότερο ανθρώπινη στάση, το πρόσωπο που ο Όμηρος τον παρουσιάζει σαν θνητό με όλες τις αρετές του ανθρώπου του θνητού, με την αγάπη των γονιών του, με την αγάπη της γυναίκας του, με το μικρό του παιδί που παίζει με το κράνος του, με την πανοπλία του, βγάζει μια τρομερή σε ομορφιά, σκηνή στην Ιλιάδα. Ο Έκτορας ο οποίος γνωρίζει ότι ουσιαστικά ο αγώνας που θα δώσει είναι ένας άνισος αγώνας γιατί θα αντιμετωπίσει ένα ημίθεο όντας ο ίδιος θνητός, παρόλα αυτά επειδή συμβολίζει με τη στάση του τη δυναμική μιας ολόκληρης κοινότητας η οποία προσδοκά απ’ αυτόν να σταθεί στο ύψος του αποδέχεται τη θησεία του και πεθαίνει. Αυτό με συγκινούσε πάντα και νομίζω είναι και μια ευκαιρία να πει κανείς πράγματα πολιτικά χωρίς να χρειάζεται να γίνει δημαγωγός."

Από συνέντευξη του Γιώργου Ανδρέου στο "Όσα φέρνει το Αγέρι" που βρίσκεται εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: