tag:blogger.com,1999:blog-9978121896707923812012-02-12T06:16:30.528+02:00Η δική μου σκοτεινή γωνίαForerunnernoreply@blogger.comBlogger3651100tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-63806049284259414732009-01-18T03:42:00.009+02:002009-01-22T20:21:54.581+02:00Επέστρεψα λοιπόν. Με νέες εμπειρίες. Ανανεωμένος. Και πολλά ακόμη που θα αναφέρω παρακάτω.<br />Καταρχάς(και όχι καταρχήν) θέλω να πω πως το blog αυτό ήταν καπετάνιος σε πολλά ταξίδια. Αν ήταν να διαλέξω τώρα έναν τίτλο για το παρόν blog, θα διάλεγα το "Τα ταξίδια ενός Προάγγελου".<br />Μέσω του παρόντος blog αντιμετώπισα τη λήθη. Πράγματα που κατέγραψα εδώ, πολλά θα τα είχα ξεχάσει υπό άλλες συνθήκες. Από την άλλη, αυτό το αντιμετώπιζα παλαιότερα φτιάχνοντας ιστορίας και κρυπτογραφώντας εκεί μέσα τη ζωή μου ώστε όποιος και να τις διάβαζε να μη μπορούσε να καταλάβει αν είναι αυτοβιογραφία μπερδεμένη με φαντασία ή σκέτη φαντασία.<br />Ακόμη, το παρόν blog στάθηκε πάτημα για τη δημιουργία 2 άλλων blog τουλάχιστον. Κάτι σαν τη λερναία ύδρα. Κόβεις τη ρίζα και φυτρώνουν 2 καινούρια(γέλια). Το ένα είναι το <a href="http://chymaposa.blogspot.com/">http://chymaposa.blogspot.com/</a>. Το άλλο δεν ξέρω ποιο είναι, αλλά ξέρω ότι υπάρχει.<br />Επίσης, το blog αυτό στάθηκε αφορμή να ξεκινήσω σιγά-σιγά ώστε τελικά να φτιάξω:<br /><ul><li>το blog του πιο "σοβαρού" περιεχομένου με τίτλο <span style="font-style: italic;">Είδα πολλά...</span> στη διεύθυνση <a href="http://eida-polla.blogspot.com/">http://eida-polla.blogspot.com</a></li><li>το blog της χορωδίας, στην οποία συμμετέχω, του Δήμου Πεύκης, υπό τη διεύθυνση <a href="http://xorwdia-peykhs.blogspot.com/">http://xorwdia-peykhs.blogspot.com</a> καθώς και τους επιπλέον ιστοχώρους περί του ιδίου θέματος <a href="http://www.xorwdia-peykhs.tk/">forum</a> και <a href="http://www.blogger.com/www.music-info.tk">wiki</a> της χορωδίας</li></ul><br />Θεωρώ λοιπόν πως το συγκεκριμένο blog ολοκλήρωσε το έργο του. Ο καιρός περνάει και εγώ περνάω μαζί του αφήνωντας τα σημάδια μου από εδώ και από εκεί. Ελπίζοντας... σε κάτι καινούριο. Άλλωστε είχα σκεφτεί πολλές κοπέλες για συντρόφους μου. Όμως, καμιά δεν ήταν κατάλληλη τελικά. Όπως θα έλεγε και η γιαγιά μου "Η μία σου ξινίζει, η άλλη σου βρωμάει!"(γέλια). Μερικές φορές, είχα σκέψεις για κάποια κοπέλα, αλλά τελικά ήταν καθαρός ενθουσιασμός, τον οποίο χαίρομαι που δεν ακολούθησα. Είμαι σίγουρος ότι θα είχα βρει ανταπόκριση αλλά καλύτερα που δεν εκφράστηκα γιατί τότε θα είχα αναγκαστεί να κάνω πίσω εγώ και θα ήταν κακό αυτό. Τώρα, λοιπόν, νομίζω πως βρήκα τη σύντροφο που ήθελα. Της μίλησα λοιπόν. Δεν ξέρω πού θα καταλήξουμε και αν θα τα καταφέρουμε. Αλλά μπορούμε πάντα να προσπαθήσουμε. Άλλωστε ταιριάζουμε σε πολλά σημεία.<br /><hr width="100" color="red">Και κάποια βιντεάκια για το τελείωμα...<br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ReJCVpjxLNg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ReJCVpjxLNg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><br /><span style="font-style: italic;">Τι κι αν επέστρεψα, λέω να μη μείνω για πολύ<br />μα όπως και να' χει, αυτή είναι "η επιστροφή"</span><br /><br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/423jurYHwaI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/423jurYHwaI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><br /><span style="font-style: italic;">Εγώ γυρνώ ανάποδα όλη τη γη<br />εγώ τρελό και πειραγμένο παιδί</span><br /><br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G_3hcV8I9UQ&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/G_3hcV8I9UQ&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><br /><span style="font-style: italic;">Θα πάρω φόρα να περάσω το μεγάλο που 'χεις φτιάξει γκρεμό<br />κι αν το ξεχάσεις μια φορά χίλιες φορές θα σου το πω σ'αγαπώ</span><br /><br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/X6M8VfTbl9I&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/X6M8VfTbl9I&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><br /><span style="font-style: italic;">Αφού της μοναξιάς το μονοπάτι διαλέγεις σα μέσο διαφυγής<br />το κάνω κι εγώ κάποιες φορές, μα κάποτε θα κουραστείς<br />Σε κάθε λύπη και σε κάθε χαρά, παραμονεύει η μοναξιά<br />σε ξεγελά, στην αρχή φαίνεται γλυκιά, όμως μετά...<br />Αφιλόξενη και πικρή, μεταμορφώνεται σε εξορία<br />αλλάζει πρόσωπο ξαφνικά, τώρα μοιάζει με τιμωρία</span><br /><hr width="100" color="red"><br />Κι αυτό γιατί το χρωστούσα από τη μέρα της δημιουργίας του blog.<br /><p style="text-align:center;"><object width="500" height="315"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7l74d1fmZbw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/7l74d1fmZbw&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="315"></embed></object></p><br /><span style="font-style: italic;">And it takes no time to fall in love<br />But it takes you years to know what love is</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6380604928425941473?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-41728559052569232952009-01-09T19:32:00.001+02:002009-01-09T19:35:19.317+02:00<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Ky4rfA_tebY&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Ky4rfA_tebY&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />...και εξαφανίζομαι για 9 μέρες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4172855905256923295?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-83151440877056669912009-01-09T17:01:00.002+02:002009-01-09T17:07:04.351+02:00<span style="font-weight:bold;">Όταν σήμερα ακούτε ότι γίνεται μια ληστεία, τι σκέφτεστε; Λέτε "τον τυχεράκια";</span><br /><span style="font-style:italic;">Αναλόγως πώς γίνεται το καθετί. Εγώ πάντα κινήθηκα σε κάποια όρια, ας πούμε, ηθικά. Η ανθρώπνιη ζωή είναι πάνω από όλα. Εάν κάνεις μια ληστεία σε μια τράπεζα και αφήσεις πίσωσ ου πέν τε πτώματα, είναι σαν να υπογράφεις την καταδίκη σου. Η υπερβολή γυρνάει εναντίον σου.</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Αυτό όμως σας ενδιαφέρει, δεν σκέφτεστε το θύμα;</span><br /><span style="font-style:italic;">Αν μιλάμε για τον γεράκο που του δάγκωσαν τα δάχτυλα και πέθανε, είμαι με τη μεριά του θύματος. Πρόσφατα, στη ληστεία της ΔΕΗ, που σκοτώθηκε ο ταμίας, αρκετά κανάλια έλεγαν, "ο τάδε, που κινήθηκε ηρωικά", τη στιγμή που δεν υπήρχε λόγος να κυνηγήσει ο ταμίας τον δράστη. Δεν έπρεπε να το κάνει. Τα ΜΜΕ και κάποιοι περίεργοι χρησιμοποιούν το κύρος τους και ηρωοποιούν τα θύματα και έτσι δημιουργούν νέα θύματα. Κάποιοι άυριο μπορεί να τον μιμηθούν και να γίνουν κι αυτοί θύματα.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8315144087705666991?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-26455397997666242772009-01-09T02:46:00.002+02:002009-01-09T03:05:31.666+02:00<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mE6KLfFcfas&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mE6KLfFcfas&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/shPET-znvnk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/shPET-znvnk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2645539799766624277?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-51526015113867597942009-01-08T21:38:00.003+02:002009-01-08T21:55:09.399+02:00Εκεί που κάνω λοιπόν χαρούμενος-χαρούμενος την πτυχιακή μου(για να διαπιστώσω πως 5 ώρες με το ρολόι κάνω πτυχιακή και δεν κατάλαβα πώς πέρασε η ώρα!!!) είχα αφήσει το Thunderbird ανοιχτό, για να βλέπω τις οδηγίες που μου είχε στείλει ο υπεύθυνος του σάιτ για το τι θέλει να του φτιάξω. Και μου έρχεται mail από έναν που μου έγραφε "ti kanies koykla mou....!!!!!".<br />Λέω κι εγώ "ε θα έστειλε λάθος. Θα πάτησε τον από πάνω ή τον από κάτω αντί για την κοπέλα του" και του στέλνω "μάλλον έστειλες σε λάθος παραλήπτη". Και μου απαντάει "sorry alla ida thn foto soy k nokija oti eisai koritsi alla malon den eisai"...<br /><br />Απάντηση του Evris: "ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!!!!!!!!! ΤΙ ΓΡΟΘΟΣ!!!!!!!!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!!!!!!"<br /><br />Η φωτογραφία που είδε ο τύπος που έμεινε με το πιστολίνο στο χέρι:<br /><p style="text-align:center;"><img src="http://pics.hi5.com/userpics/767/264/264030767.img.jpg"></p><br /><br />Ας κάνουμε λοιπόν όλοι μαζί ό,τι λέει το παρακάτω σκίτσο:<br /><p style="text-align:center;"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/rofl.jpeg"></p><br /><br />Χαχαχαχα!!!<br /><p style="text-align:center;background-color:white;"><img src="http://www.idnetters.co.uk/forums/Smileys/custom/rofl3.gif"><img src="http://k43.pbase.com/o4/42/267742/1/58335095.rofl.gif"><img src="http://forums.slizone.com/style_emoticons/slizone/rofl.gif"><img src="http://www.emoodicon.com/typepad-emoticons/k-rofl.png"><img src="http://i.pbase.com/v3/58/372658/1/51831617.rofl.gif"><img src="http://board.marlincrawler.com/Smileys/marlin/rofl2.gif"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5152601511386759794?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-86648714582843153072009-01-08T18:51:00.001+02:002009-01-08T18:54:44.181+02:00<span style="text-align:justify;display:block;">Το τέλος της παράκαμψης<br />κοίταξε πόσα αυτοκίνητα επιστρέφουν κι έρχονται<br />καθώς αφήνουμε τα σύρματα πίσω μας<br />οι μάρκες τους εκτοπίζουν τις λέξεις μας<br />στέκομαι στο έδαφος<br />μα δε με θέλεις<br />χωρίς εσένα, θα είμαι πιο μπροστά από σένα<br />δεν έχω τίποτα να σου δώσω<br />κι είναι τόσο δύσκολο να σου εξηγήσω<br />περισσότερο από κάθε άλλη φορά<br />γιατί μου αρέσουν τα εργοστάσια<br />κάθε φορά που κοιτάζω εσένα<br />ένα ταξίδι από τα γόνατα ως τα δάχτυλα<br />η αντανάκλαση της σύγχυσης<br />οι μέρες και τα ισόμετρα πέταλα<br />η ανακάλυψη του οίκτου<br />σαν αεροπλάνο πετά και μας εγκαταλείπει<br />[η χαρά ποτέ]<br />κι αν δεν ήταν τόσο ωραία εδώ<br />θα μπορούσα να έρθω μαζί σου<br />μα έχω βαρεθεί να σου ζητώ συγγνώμη<br />κι είναι βέβαιο πως δε μπορώ ν' αλλάξω<br />γιατί ο κόσμος είναι μια χούφτα από εκατομμύρια μόρια<br />κι η κατανόηση δείχνει ν' αργοπεθαίνει<br />λεπτό με το λεπτό<br />αστέρι μ' αστέρι<br />δορυφόρο με δορυφόρο<br />δώσ' μου τα χέρια σου<br />κράτησε μακριά τα ψέματα<br />χάρισέ τα σ' αυτούς που μπορούν να σε πιστέψουν<br />θέλεις ν' ακούσεις τόσα πολλά<br />κι εγώ θέλω να κλάψω<br />να κοιτάξω το χώμα σαν τη μόνη αλήθεια<br />σε σκέφτομαι<br />μέσα από σένα είδα εμένα<br />τη στρογγυλή άκρη της Γης<br />την απέραντη ακινησία που επεκτείνει την απόσταση<br />κι εξαλείφει το φως<br /><br />Μ.Δ. ~ Κ.Β. ~ Α.Π.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8664871458284315307?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-88975037398157718442009-01-08T17:03:00.004+02:002009-01-08T17:22:35.109+02:00...πέρα από μία ερώτηση που θα μου άρεσε να μπορούσα να την κάνω...<br /><p style="text-align:center;"><img height="300" width="399" src="http://www.photosled.com/data/500/Beemrakhoicuocdoianh2.jpg"><br />How can you tell the sun not to shine, when clouds exist?<br />How can you tell me not to fall in love, when you exist?<br /><a href="http://www.photosled.com/data/3035/rain1_bot.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/3035/thumbs/rain1_bot.jpg"></a><a href="http://www.photosled.com/data/3035/rain1_top.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/3035/thumbs/rain1_top.jpg"></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8897503739815771844?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-16194884862003812442009-01-07T19:43:00.003+02:002009-01-07T19:55:48.665+02:00<span style="text-align:center;display:block;"><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" bgcolor="#FFFFFF" width="372" height="169" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/player_dj.swf" flashvars="autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/8dcff00e-0873-4b1a-b337-c669544a180c&amp;theName=Let's shout it together - AttikiOnAir&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></span><br /><br />Τα λόγια δημιουργήθηκαν δύο μέρες πριν την πρωτοχρονιά και γι' αυτό ίσως ακουστούν παράδοξα κάποια πράγματα.<br /><br />Πάντως θέλω να πω κάτι...<br />Τώρα...<br />15 λεπτά πριν αποχωρήσω...<br />Στο μυαλό μου ήρθε μια φράση που είχα πρωτοσυναντήσει στον Αρκά και έλεγε "κράμα αθωότητας και προστυχιάς"...<br />Το γιατί το σκέφτηκα αυτό θα το κρατήσω για μένα.<br /><br />Ουσιαστικά όμως, ήθελα να πω ότι εκεί έξω, στους δρόμους που παίζαμε μικροί, γίνεται πόλεμος. Ίσως για όσους σκέφτονται "έχει λεφτά ο μπαμπάς" να μην το βλέπουν και να μην τους νοιάζει κιόλας. Υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να καταντήσω τρελός μετά από όλο αυτό...<br /><br />Διάβασα στο blog της Ag'o το σχόλιο του Leviathan...<br /><span style="font-style:italic;">"είναι τραγικές οι εικόνες που έρχονται από την περιοχή... και απορώ δε μπορεί κάποιος να τους σταματήσει...?????[...]"</span><br /><br />Και πρέπει κάποια στιγμή να ενημέρωσω και το προφίλ του AttikiOnAir στο <a href="http://www.last.fm/music/Attiki+on+Air">LastFM</a> με τα καινούρια τραγούδια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-1619488486200381244?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-84974931549343956732009-01-07T16:05:00.002+02:002009-01-07T16:17:20.332+02:00Ήθελα από προχτές να το αναρτήσω αυτό. Όμως με αυτό που έγινε και σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση να το κρατήσω άλλο μέσα μου. Δεν υπάρχει και λόγος άλλωστε...<br />Ξεκινάμε από Πεύκη...<br />Συνεχίζουμε με Ηράκλειο...<br />Επιστρέφουμε για λίγο στο Μαρούσι...<br />Πεταγόμαστε, για λίγο πάλι, στα όνειρά μου...<br />...και καταλήγουμε στον Κορυδαλλό..<br />...και στο Ρέντη...<br />...και τελικά πίσω στο Μαρούσι...<br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hiGJ1QIxowA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hiGJ1QIxowA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8497493154934395673?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-84652859779074082962009-01-07T01:41:00.003+02:002009-01-07T04:00:06.995+02:00Η ζωή δε μπορεί να μοιραστεί σε 4 διαστάσεις.<br />Και όσο κι αν έχουμε γεμίσει με ήλιους που δύουν, τις τελευταίες μέρες δεν έχω δει κανέναν. Βλέπω πάντα έναν ήλιο. Αλλά ποτέ να δύει! Πάντα να ανατέλλει! Πάντα! Κι αυτά τα φώτα της πόλης, ακόμη και στις 2 και στις 3 και στις 4 και στις 5 το ξημέρωμα δίνουν πάντα έναν κατάλληλο φωτισμό. Ένα υπέροχο φως(ή Φως λόγω της χτεσινής μέρας) για να σηκώσεις το χέρι σου στα τζάμια των αυτοκινήτων και να ζωγραφίσεις με το δάχτυλό σου πάνω στην υγρασία ένα χαμογελαστό προσωπάκι. Ένα μικρό "καλημέρα" για αυτόν που θα το βρει μόλις ξυπνήσει...<br /><br /><div style="text-align:center;display:block;"><span style="font-size:150%">Stereo Nova - Σημείο Ζωής</span><br /><span style="font-style:italic;">Κοίταξε πώς δύει ο ήλιος σα σφαίρα<br />οι άνθρωποι φεύγουν μέσα σε τρένα<br />η επανάληψη της κίνησης, σημείο ζωής<br />με χτυπάει σα σφαίρα, πέφτω καταγής<br /><br />Στο πέρα τού κόσμου, τις άδειες ταράτσες<br />τα όνειρά μου καθρεφτίζονται απάνω στους χάρτες<br />κι από τα σύννεφα δείχνουν πως η μέρα τελειώνει<br />είμαι τόσο μόνος που κανείς δε με γλυτώνει<br /> <br />Μακριά απ' όλα αυτά, μητέρα, που υποσχέθηκα να κάνω<br />πόσα χρόνια ακόμα μένουν μέχρι να πεθάνω;<br /><br />Να φέρουμε στον κόσμο τουλάχιστον ένα παιδί<br />ή ν' αγοράσουμε καλύτερα μια γάτα ή ένα σκυλί<br />να υπενθυμίζει μια [άπαρτη] σχέση<br />αυτή που είχα κι αυτή που ελπίζω να έρθει<br /><br />Μόνο γι' αυτή τη στιγμή ας ήμουν γλάρος<br />να πετούσα από πάνω μου αυτό το ηλίθιο βάρος<br />[...] πάνω απ' τα φύλλα της χλόης<br />αναζητώντας τη χαμένη τιμή μιας πόλης<br /><br />Πόσο βαθύς είναι αυτός ο ορίζοντας;<br />ο σκύλος μου πέφτει από διάστημα δύοντας<br />μέσα στον πόλεμο η καρδιά του χτυπάει<br />μ' ένα κοχύλι μού τηλεφωνάει<br />της μοναξιάς το [απέρριτο] πέλαγος<br />σε κοιτάζω πάλι με δέος<br /><br />Μόνο γι' αυτή τη στιγμή ας ήμουν γλάρος<br />να πετούσα από πάνω μου το ηλίθιο αυτό βάρος<br />[...] πάνω απ' τα φύλλα της χλόης<br />αναζητώντας τη χαμένη τιμή μιας πόλης</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8465285977907408296?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-58823816100032948232009-01-05T16:05:00.007+02:002009-01-05T16:15:26.372+02:00-Πώς σε λένε φίλε;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς γεννήθηκες;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να περπατήσεις ενώ ήσουν ακόμη μωρό;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς είσαι; Είσαι καλά;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να δακρύσεις όταν σε πλήγωσαν;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να χαμογελάσεις όταν πήρες το απολυτήριο του σχολείου;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να αντέξεις τους ανθρώπους;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να μείνεις ο εαυτός σου;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς αμύνθηκες στους εχθρούς σου;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς μεγάλωσες έτσι;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς τα κατάφερες να ζήσεις τόσον καιρό;<br />-Δεν ξέρω<br />-Πώς...<br />-...Δεν ξέρω. Δεν είμαι από εδώ.<br /><div style="text-align:center;display:block;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JG2rNobPHOs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JG2rNobPHOs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></div><br /><br /><span style="text-align:justify;display:block;font-style:italic">ΣΟΦΟΤΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΣΟΦΙΑ. ΠΩΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΟΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΘΕΟΣ.Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΟΦΙΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΗ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ Η ΜΑΛΛΟΝ ΜΗΔΑΜΙΝΗ. ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ. ΜΙΑ ΔΕΙΛΗ Κ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΗ ΦΥΣΗ,ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. ΟΣΟ ΜΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΛΙΓΗ ΖΩΗ Κ ΔΥΝΑΜΗ,ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΩ Κ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ Κ ΝΑ ΠΡΟΤΡΕΠΩ ΟΠΟΙΟΝ ΣΥΝΑΝΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣ ΜΟΥ ΛΕΓΟΝΤΑΣ: ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ,ΔΟΞΑ Κ ΤΙΜΕΣ Κ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΤΗΝ ΦΡΟΝΗΣΗ Κ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ."ΣΩΚΡΑΤΗΣ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5882381610003294823?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-9299522302472976112009-01-04T20:09:00.004+02:002009-01-05T02:45:39.244+02:00<span style="font-style:italic;">[...]περάσαμε μαζί έντονες συγκινήσεις [...], μια αίσθηση "χαρολύπης". [...] με τη φωνή της αποτελούσε τη Μούσα, τον ήχο της έμπνευσης, για να γράψω τραγούδια για αυτήν, μαθαίνοντάς την κιόλας. Αναλύοντας, όσο μπορώ, την προσωπικότητά της και την ψυχή της. Γνωρίζοντάς την μάλλον. Την εμπιστεύτηκα και εγώ και εκμυστηρευτήκαμε ο ένας στον άλλον τα πιο βαθιά του πράγματα. Η φωνή είναι ένα χάρισμα και ένα όργανο, ειδικά η γυναικεία φωνή που μου προκαλεί εσωτερικούς κραδασμούς, που με βγάζουν από την καθημερηνότητα. Μου ανοίγει παράθυρα φαντασίας κι έμπνευσης. Και όταν συγκινούμαι γράφω, τι να κάνω; Όταν είμαι πολύ χαρούμενος δε γράφω ευκόλα μουσική. Όταν είμαι πιο προβληματισμένος ή συννεφιασμένος γράφω πιο εύκολα.[...]<br /><a href="http://www.klikrecords.gr/gr/artist/delta/interview/">Πηγή </a>- Από συνέντευξη του Μ.Δ. αλλά με εκφράζει απόλυτα.</span><br /><br /><p style="text-align:center;"><span style="font-size:150%">Τα αγόρια δεν κλαίνε - Μ.Δ.</span><br /><span style="font-style:italic;">Είτε με chat, ραντεβού στα τυφλά<br />Δακτυλογραφημένη καύλα και πέφτω ξανά<br />Πως πονάει η μοναξιά Σάββατο νύχτα<br />Διψασμένα κορμιά για μια πίπα<br />Στη λίστα, δίχως λόγια πολλά<br />Δίχως κανένα συναίσθημα<br />Η λαγνεία με ακυρώνει<br />Η αγάπη με πληγώνει<br />Γίνομαι το τίποτα που όλοι περιμένουν<br />Το λίγο ,το μέτριο που πάντα μισούσα<br />Γιατί έτσι το σύστημα με θέλει, μέτριο<br />Το νόμιμο έγκλημα στη εξουσία<br />Αδελφοποίηση, τελευταία ειδοποίηση<br />Μια ιστορία ελευθερίας θα βρεθεί κανείς να πει<br />Ι. Κ. Λάμδα, sodade και νωρίτερα στο Big<br />Gay, straight, τραβεστί<br />Χαμένοι, μπερδεμένοι κάτω από τον βραδινό ουρανό<br />Όλοι χωράνε στην ψυχή μου<br />Με όλους έχω κάτι να πω<br />Κανείς δεν ερωτεύεται<br />Φοβάται τον καθρέπτη<br />Στο εφήμερο βολεύεται<br />Κανένα αστέρι πια δεν πέφτει<br />Ένας άγγελος κλαίει<br />Και ένα άλλος για άλλη μια φορά<br />Την πίστη μου καίει<br /><br />Τα αγόρια δεν κλαίνε<br />Δεν κλαίνε ποτέ<br /><br />Θέλω να αλλάξω, να δω το πρόσωπο σου<br />Να φιλήσω τα μάτια σου να γίνω το φως σου<br />Πέφτει σαν τείχος πάνω στην καρδιά μου<br />Καταραμένο αλκοόλ, τρέχουν να σωθούν τα όνειρα μου<br />Εκπορνεύεται η ουσία, περισσότερο θλιμμένος<br />Και λιγότερο γενναίος<br />Μια μέρα θα ξυπνήσω και δεν θα 'μαι πια νέος<br />Τα χέρια σου στο παντελόνι μου<br />Η ψυχή μου αποχωρεί<br />Τελειώνω, και όταν φεύγω<br />Χάνομαι μες την σιωπή<br />Στα παράσιτα της τηλεόρασης<br />Στο κόσμο της καταθλιπτικής όασης<br />Πλατεία Ομονοίας και Κουμουνδούρου<br />Αλβανοί και Κούρδοι, ψωνιστήρι με στην χάβρα<br />Ψιθυρίζω ένα τραγούδι, ανώδυνη αγάπη<br />Τα αγόρια δεν κλαίνε,<br />Γνωστό το σενάριο, για όλα τα χρήματα φταίνε<br />Η οργή μου μεγαλώνει<br />Συναντάω ένα φίλο<br />Κοκκινίζουν οι δρόμοι,<br />Παίρνω δύναμη, αποφάσεις<br />Τεντωμένο το σχοινί και ακροβατώ<br />Στις υπόγειες διαβάσεις<br /><br />Τα αγόρια δεν κλαίνε<br />Δεν κλαίνε ποτέ</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-929952230247297611?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-43577801158550042932009-01-04T03:19:00.007+02:002009-01-04T05:08:00.284+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TJM32fw4E9U&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TJM32fw4E9U&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p>Αυτή τη φορά θα πιστέψω τα λόγια σου.<br />Και είμαι πραγματικά χαρούμενος που κανείς γνωστός μου δεν ξέρει για σένα.<br />Ούτε τι κάνεις. Ούτε ποια είσαι. Ούτε πού μπορεί να εξαφανιστούμε μαζί στο μέλλον. Είναι μυστικό! Το δικό μας μυστικό! <img src="http://www.photosled.com/data/2654/icon_smile.gif"><br />Πραγματικά είναι μαγικός ο τρόπος που τα καταφέρνεις με μια σου φράση μόνο. <br />Και πρέπει να είναι θέλημα Θεού αυτό. Άλλωστε πιστεύεις κι εσύ στον ίδιο Θεό <img src="http://www.photosled.com/data/2654/icon_smile.gif"><br />Σε ευχαρίστησα προσωπικά εσένα. <img src="http://www.photosled.com/data/2654/icon_smile.gif"><br />Τον Θεό προτιμώ να Τον ευχαριστήσω με τις πράξεις μου.<br />Στο μεταξύ όμως:<p style="text-align:center;font-style:italic;"><a href="http://www.photosled.com/data/2360/lovegod.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/lovegod.jpg"></a><br />38 πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε δυνάμεις<br />39 οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν.<br /><a href="http://www.photosled.com/data/2360/Love_of_God.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/Love_of_God.jpg"></a></p><br /><br />Λοιπόν... τι λες; Θα χαθούμε στο όνειρο; <img src="http://www.photosled.com/data/2654/icon_smile.gif"><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ReJCVpjxLNg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ReJCVpjxLNg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4357780115855004293?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-86261774255468257952009-01-03T17:31:00.006+02:002009-01-04T03:36:42.333+02:00Στενοχωριέμαι...<br />Είναι τόσο τεράστιο το internet...<br />Έχει τόσα πράγματα αλλά όχι την ιστορία που έψαχνα...<br />Έχει διάφορα παραμύθια αλλά όχι αυτά που διάβαζα όταν ήμουν μικρός...<br />Έχει διάφορα βίντεο με παραμύθια αλλά όχι αυτά που έβλεπα όταν ήμουν σωματικά παιδί...<br />Μπορείς να βρεις από τσόντες μέχρι θρησκευτικά βίντεο αλλά όχι τον έρωτα ή το Θεό.<br />Μπορείς να βρεις από φωτογραφίες μέχρι εικόνες αλλά όχι τέχνη ή αναμνήσεις.<br />Μπορείς να συμπαθήσεις ή να πληγώσεις αλλά όχι να αγαπήσεις ή να είσαι σίγουρος για το τι κάνεις.<br />Μπορείς...<br />Πολλά μπορείς...<br />Αλλά δε μπορείς να ζήσεις μπροστά σε έναν υπολογιστή.<br />Η ζωή είναι εκεί έξω.<br />Εκεί που οι γραμμές αυτές δεν υπάρχουν.<br />Εκεί που τα ξημερώματα έχουν νόημα.<br />Εκεί που τα παραμύθια τα έλεγαν οι γιαγιάδες και όχι οι(πώς τους λένε;) Σύμπακτοι Δίσκοι.<br />Εκεί που δε χρειαζόμασταν απαλές κουβέρτες γιατί το σπίτι μας ήταν ζεστό με αγάπη.<br />Εκεί που τα δάκρυα δεν έφταναν ποτέ στο χώμα γιατί όλο και κάποιος υπήρχε να μας τα σκουπίζει.<br />Εκεί που οι ζωγραφιές μας γινόντουσαν με το χέρι και όχι με έναν αρουραίο(ή ποντίκι ή όπως το λένε τέλος πάντων).<br />Εκεί που η νύχτα ήταν τόσο σκοτεινή που δεν έβλεπες πού πηγαίνεις αν δεν είχες το φως του φεγγαριού για παρέα.<br />Εκεί, που οι ιστορίες του Ζορρό, του Ρομπέν των δασών και των άλλων ηρώων των σπηλαίων δε χρειαζόντουσαν για να σε προστατεύσουν.<br />Ακόμη κι <a href="http://sexandtheblog.pblogs.gr/2008/12/o-erwtas-sthn-genia-twn-14hronwn.html">αυτό</a> βρήκα και σκεφτόμουν να το αναρτήσω. Μα δεν υπάρχει περίπτωση. Όπως είπε κι ένας φίλος μου "Αν η επόμενη γενιά πάει κατά διαόλου, δε θα πάμε κι εμείς μαζί της". <br /><br />...<br />Κι όλο αυτό προέκυψε αναζητώντας κάτι στο internet.<br />Μια ιστορία για δύο φίλους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8626177425546825795?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-70237497350788225842009-01-03T16:28:00.001+02:002009-01-03T16:30:28.190+02:00<p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ένας άντρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε έναν δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα τεράστιο δέντρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε και τους τρεις στάχτη. Όμως ο άντρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο, και συνέχισε την πορεία του με τα δυο του ζώα (κάποιες φορές περνάει κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούρια τους κατάσταση ...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός κι αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μία πανέμορφη μαρμάρινη πύλη που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ο διαβάτης μας κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο και είχε μαζί του τον εξής διάλογο:<br />- Καλημέρα.<br />- Καλημέρα, απάντησε ο φύλακας<br />- Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος;<br />- Αυτός είναι ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.<br />- Τι καλά που φτάσαμε στον Παράδεισο, γιατί διψάμε!<br />- Μπορείτε Κύριε να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε, και ο φύλακας του έδειξε την πηγή.<br />- Και το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης ...<br />- Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας, αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ο άντρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία, μιας και διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει μόνο αυτός. Ευχαρίστησε τον φύλακα και συνέχισε την πορεία του. Αφού περπάτησαν για αρκετή ώρα στην ανηφοριά, εξαντλημένοι πλέον και οι τρεις, έφτασαν σε ένα άλλο μέρος, η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα που οδηγούσε σε έναν χωματόδρομο περικυκλωμένο από δέντρα...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άντρας, και είχε το κεφάλι του σκεπασμένο με ένα καπέλο. Μάλλον κοιμόταν.<br />- Καλημέρα, είπε ο διαβάτης.<br />Ο άντρας έγνεψε σε απάντηση με το κεφάλι του.<br />- Διψάμε πολύ, το άλογό μου, ο σκύλος μου κι εγώ.<br />- Υπάρχει μια πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια, είπε ο άντρας, δείχνοντας το μέρος. Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ο άνθρωπος, το άλογο και ο σκύλος πήγαν στην πηγή και κατεύνασαν τη δίψα τους. Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άντρα.<br />- Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε, του απάντησε εκείνος.<br />- Επί τη ευκαιρία, πώς ονομάζεται αυτό το μέρος; ρώτησε ο άντρας.<br />- ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.<br />- Ο Παράδεισος; Μα, ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μου είπε ότι εκείνο ήταν ο Παράδεισος!<br />- Εκείνο δεν ήταν ο Παράδεισος. Ήταν η Κόλαση, απάντησε ο φύλακας.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.<br />- Θα έπρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας! Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προκαλέσει μεγάλο μπέρδεμα, είπε ο διαβάτης.<br />- Σε καμία περίπτωση! αντέτεινε ο άντρας. Στην πραγματικότητα, μας κάνουν μεγάλη χάρη, διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους ...!<br /><a href="http://iparxei-mageia.pblogs.gr/2008/02/mia-istoria-toy-koelo-gia-thn-filia.html">Πηγή>>></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7023749735078822584?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-27633541724055485812009-01-02T15:15:00.002+02:002009-01-02T15:20:23.616+02:00Καλώς ορίσατε κι απόψε στο ταξίδι μου<br />στιχάκια μου μικρά και φαντασία<br />παρμένα από το τελευταίο παραμύθι μου<br />που λέγεται ζωή και είναι μαγεία.<br /><br />Υπήρξανε στιγμές που κάποια χάθηκαν<br />και τα λουλούδια του χειμώνα μαράθηκαν<br />Όμως κάποιες αγάπες ήταν θαυμάσιες και αναστήθηκαν<br />και κάποια όνειρα γι΄ αυτές ήτανε λίγα και αυξήθηκαν.<br /><br />Ακόμη και αυτό το φωτάκι που σκοτώνει το σκοτάδι<br />μου μοιάζει με ουράνιο τόξο που βγαίνει από πηγάδι<br />Και ο θησαυρός είναι στην άκρη του φωτός. Εδώ που γράφω.<br />Εδώ που τα όνειρά μου με μπλε μελάνι βάφω.<br /><br />Και ας μην ξεχνάμε πως κάποια συναισθήματα<br />είναι αστείρευτα κι αν κάποια συνθήματα<br />μας λένε να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε εδώ<br />προτείνω να ενώσουμε γη και ουρανό.<br /><br />Εγώ κατάφερα να ενώσω δύο χρόνια με τον τρόπο μου.<br />Ολοκληρώνοντας το κείμενο αυτό με το λόγο μου<br />και παραμένοντας ξύπνιος ξεγελώντας τον κόπο μου<br />κάνοντας κάτι που ήτανε πέρα απ' τον πόθο μου.<br /><br />Ψηλά τα χέρια σηκώνω και Εσένα ακουμπώ.<br />Τα μάτια μου σηκώνω και Εσένα κοιτώ.<br />Τα όνειρα ελευθερώνω και μ' Εσένα αγαπώ.<br />Πάντα θα Σου το θυμίζω. Καληνύχτα!..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2763354172405548581?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-90907978893646857702009-01-01T23:54:00.004+02:002009-01-02T02:57:48.058+02:00<p style="text-align:center;"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/lovers_hug.jpg"><br /><br />Κι υπάρχουν κάποια βράδια που έγιναν μέρες.<br />Και κάποιες μέρες που έγιναν βράδια.<br />Και κάποια όνειρα που χάθηκαν,<br />ενώ άλλα πραγματοποιήθηκαν.<br /><br />Και κάποιοι άνθρωποι βοήθησαν,<br />ενώ άλλοι τα παράτησαν πριν ξεκινήσουν.<br />Και όλα αυτά είχαν το χρόνο τους για να γίνουν,<br />αν και πολλά από αυτά δεν κατάφεραν να μείνουν.<br /><br />Και οι ζωές...<br />κι αυτές συνέχισαν.<br />Και οι ψυχές...<br />και αυτές χάλασαν.<br /><br />Κι όμως κάποιοι προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα.<br />Κάποιοι συνέχισαν να ονειρεύονται.<br />Κάποιοι... απλά αγάπησαν τη Ζωή.<br />Κάποιοι... έζησαν το όνειρο γιατί το άξιζαν να το ζήσουν.<br /><br />Κάποιοι άνθρωποι...<br />απλά συνέχισαν τη ζωή τους.<br />Κάποιοι άλλοι...<br />όπως κι εγώ...<br />αγκαλιαστήκαμε από ανθρώπους που δεν ξέραμε καν πως ήταν εκεί.<br /><br />Κι αυτή η αγκαλιά κράτησε πολύ.<br />Και κρατάει ακόμη.<br />Και δε χάλασε ούτε στιγμή από την ώρα που ήρθε το έτος.<br />Και τα όνειρα των ανθρώπων συνέχισαν.<br /><br />Κάποιοι βρήκαν αφορμή να γελάσουν.<br />Άλλοι βρήκαν αφορμή να γελάσουν με τα όνειρα.<br />Κάποιοι γονάτισαν.<br />Άλλοι αγκαλιάστηκαν και συνέχισαν να προχωράνε μες στο πλήθος...<br />...λέγοντας τις ιστορίες τους σε όσους ήθελαν να τις ακούσουν...</p><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EmCV8m3zZXE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/EmCV8m3zZXE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-9090797889364685770?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-4417230972196973832008-12-31T13:02:00.004+02:002008-12-31T13:14:22.158+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/faKFcfytlxU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/faKFcfytlxU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />Όταν είμαι άκεφος και η ψυχή μου τόσο κουρασμένη<br />Όταν τα προβλήματα έρχονται και η καρδιά μου είναι μπερδεμένη<br />Τότε κάθομαι ακίνητος και περιμένω εδώ μέσα στη σιωπή<br />Μέχρι να έρθεις και να κάτσεις λιγάκι μαζί μου<br /><br />Με ανυψώνεις, ώστε να μπορώ να ανέβω σε βουνά<br />Με σηκώνεις για να περπατήσουμε σε φουρτουνιασμένες θάλασσες<br />Είμαι δυνατός όταν στηρίζομαι στους ώμους σου<br />Με ανυψώνεις σε περισσότερα από όσα μπορώ να είμαι<br /><br />Δεν υπάρχει ζωή, ζωή χωρίς πείνα<br />Κάθε ακούραστη καρδιά χτυπάει τόσο ατελώς<br />Όμως όταν έρχεσαι και γεμίζω με θαυμασμό<br />Κάποιες φορές, νομίζω πως αγγίζω την αιωνιότητα<br /><br />Με ανυψώνεις, ώστε να μπορώ να ανέβω σε βουνά<br />Με σηκώνεις για να περπατήσουμε σε φουρτουνιασμένες θάλασσες<br />Είμαι δυνατός όταν στηρίζομαι στους ώμους σου<br />Με ανυψώνεις σε περισσότερα από όσα μπορώ να είμαι</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-441723097219697383?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-43892103300736820192008-12-30T19:34:00.003+02:002008-12-30T19:36:07.101+02:00<span style="color:yellow;">-Hey. Knock Knock!</span><br /><span style="color:cyan;">-Who's there?</span><br /><span style="color:yellow;">-YOU're there!</span><br /><span style="color:cyan;">-I'll always be there!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4389210330073682019?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-249298853384682732008-12-30T11:35:00.003+02:002008-12-31T04:30:43.242+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/z2PTAbhJhIU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/z2PTAbhJhIU&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#FFFFFF" width="372" height="169" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/player_dj.swf" flashvars="autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/1440f152-3a3f-4f27-8576-11f3f67c9a86&amp;theName=AttikiOnAir - Egw ayta ema8a(Apo)&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" wmode="transparent"></embed></p><br />Είναι το πρώτο μου τραγούδι στο οποίο δεν έχω γραμμένα τα λόγια. Απλώς ήθελα το θέμα αυτό των επιλογών να το βγάλω από μέσα μου. Το ηχογράφησα γύρω στις 9 με 10 φορές και φυσικά η κάθε φορά είχε διαφορετικούς στίχους, γιατί αυτοσχεδίαζα την ώρα που το άκουγα. Αλλά πάνω-κάτω όλες κυμαίνονταν στο ίδιο φραστικό κλίμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-24929885338468273?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-39712743405351153022008-12-30T03:12:00.003+02:002008-12-30T03:22:08.628+02:00<span style="color:green;">-Εγώ σου δίνω τη δύναμη. Από εκεί και πέρα είμαι σίγουρος πως θα τη χρησιμοποιήσεις υπεύθυνα. Και αν είναι να με ξυπνήσεις εσύ, θα είναι ωραίο ξύπνημα</span><br /><span style="color:purple;">-kalh sou nuxta sou euxomai...kai oneira zesta kai gluka. DEN se ksupanw! se euxaristw gia ola pantws</span><br /><span style="color:green;">-Δεν κάνω τίποτε λιγότερο από αυτά που αξίζεις. Κάποτε έπρεπε να σου δωθούν.</span><br /><span style="color:purple;">-kalh sou nuxta sou euxomai...kai oneira zesta kai gluka </span><br /><span style="color:green;">-Αφού μου τα εύχεσαι λοιπόν...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3971274340535115302?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-47902557780393170012008-12-29T17:06:00.002+02:002008-12-29T17:11:07.798+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gnnVDpS1CBE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gnnVDpS1CBE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Ζαβαρακατρανέμια ζαβαρακατρανέμια<br />Αλληλούια αλληλούια<br /><br />Ζαβαρακατρανέμια ίλεως ίλεως<br />λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια<br />Αλληλούια αλληλούια<br /><br />Ίλεως ίλεως ίλεως<br />ίλεως ίλεως νέμια<br />Ίλεως ίλεως ίλεως ίλεως<br />λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια<br />Αλληλούια αλληλούια<br /><br />Ζαβαρακατρανέμια ζαβαρακατρανέμια<br />Αλληλούια αλληλούια<br /><br />Ζαβαρακατρανέμια ίλεως ίλεως<br />λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια<br />Αλληλούια αλληλούια<br />Αλληλούια αλληλούια</p><br /><br />Ερμηνεία:<br />Ζαβαρα = Λαβαρα<br />Κατρα = Μαυρα (κατραμι)<br />Νεμια = Ανεμισαν<br /><br />Λαβαρα μαυρα ανεμισαν (πειρατες)<br />και παρακαλουμε για ελεος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4790255778039317001?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-23755664128489623022008-12-29T17:04:00.000+02:002008-12-29T17:05:13.664+02:00<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gGkorlMf4z8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gGkorlMf4z8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2375566412848962302?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-73536493756359922582008-12-28T17:00:00.004+02:002008-12-28T17:05:46.142+02:00<h4>Κεφάλαιο 1ο:Το γράμμα</h4><p style="text-align:justify;font-style:italic">Ήταν μια καλοκαιριάτικη μέρα, για την ακρίβεια 5 Ιανουαρίου του έτους 2002. Ξύπνησα νωρίς, όπως κάθε μέρα. Σηκώθηκα από το κρεβάτι και πήγα στο μπάνιο για να πλυθώ. Ακούστηκε ένας χαρακτηριστικός ήχος που σήμαινε πως είχε ξυπνήσει και η Μαριαλένα και τεντωνόταν. Αποφάσισα να την ξυπνήσω για τα καλά εκείνη τη μέρα. Άνοιξα την πόρτα του μπάνιου, όρμησα μες στο δωμάτιο και πήδηξα πάνω από το κρεβάτι κατευθείαν στην ανασηκωμένη Μαριαλένα σπρώχνοντάς την στο πάτωμα και προφέροντας ένα «Καλημέρα». Αφού συνήλθε από το πέσιμο απάντησε:<br />-Καλημέρα. Κι εγώ σ’ αγαπάω αλλά δεν κάνω έτσι.<br />Της έδωσα ένα φιλί στο μάγουλο και κατέβηκα στην κουζίνα για να φτιάξω πρωινό και για τους δυο μας. Βαθιά μέσα μου όμως αισθανόμουν πως την πρόδιδα…Παρόλο που ήμουν μαζί της και μου άρεσε να είμαι φίλος της δε μπορούσα να αισθανθώ κάτι παραπάνω από αυτό απέναντί της. <br />Αντίθετα, η Ειρήνη συνομήλική μου στην ωριμότητα, κρατούσε ακόμα το παιδικό στοιχείο μέσα της, όμως ήξερε να αναστατώνει τους πάντες και τα πάντα γύρω της. Εμένα προσωπικά με έφερνε στην εντελώς αντίθετη διάθεση από αυτή που είχα πριν της απευθύνω το λόγο. Δηλαδή όταν ήμουν χαρούμενος με στενοχωρούσε και αντιστρόφως. Αν μου απηύθυνε εκείνη το λόγο σήμαινε πως «κάποιος φούρνος είχε γκρεμιστεί»…έτσι απλά. Βέβαια υπήρχε λόγος που εγώ ένοιωθα έτσι όταν της μιλούσα. Η αιτία; Εύκολο να το μαντέψει κανείς. Αγάπη και μόνο αγάπη. Αγάπη η οποία μεγάλωσε με τον καιρό. Εγώ είχα δεσμό με τη Μαριαλένα, ενώ η Ειρήνη με κάποιον άλλο, χωρίς όμως να είναι ερωτευμένη μαζί του (και δυστυχώς ούτε μαζί μου).Ίσως όμως να ήταν καλύτερα έτσι. Η κοπέλα που αγαπούσα και αυτή με την οποία είχα δεσμό ήταν καλές φίλες και πιθανώς αν η πρώτη με ερωτευόταν να χάλαγε η φιλία τους.<br />Αφού έφτιαξα πρωινό πήγα να ελέγξω την αλληλογραφία. Δεν περίμενα κανένα σημαντικό γράμμα. Στην καλύτερη περίπτωση ένα ή δύο γαλλικά ή αγγλικά περιοδικά από αυτά που χρησιμοποιούσε η Μαριαλένα για να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τις δύο γλώσσες που κατείχε αρκετά καλά. Όπως ήταν φυσικό μόνο αυτά υπήρχαν. Τα πήρα και τα τοποθέτησα πάνω στο τραπέζι. Μπήκε και η Μαριαλένα στην κουζίνα πήρε τα περιοδικά, κάτι άρχισε να λέει αλλά εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. Πήγε να απαντήσει έχοντας στο χέρι τα περιοδικά. Την είχα γλιτώσει παρά τρίχα ειδικά άμα άρχιζε το κήρυγμα δεν τη σταματούσε τίποτα. Πάντα πολυλογού ήταν και δεν έβρισκε κανέναν λόγο για να αλλάξει. Αυτό είναι το άσχημο σε μερικά άτομα: πεισμώνουν για να «πάνε κόντρα» σε αυτό που λένε οι άλλοι, ακόμα και όταν ξέρουν πως δεν είναι καθόλου προς όφελός τους. Όμως αυτή ήταν και μου άρεσε να είμαι φίλος της γιατί δεν προσπαθούσε να γίνει κάποια άλλη, ήξερε τι θέλει και ήταν ευτυχισμένη με τον εαυτό της. Τουλάχιστον αυτό έδειχνε και δεν πίστευα ότι είχε κάτι να μου κρύψει. Λέγαμε τα πάντα. Σχεδόν δηλαδή, τα αισθήματά μου απέναντι στη Ειρήνη δεν τα γνώριζε και ήλπιζα να μην τα μάθει ποτέ. Ήλπιζα ότι από τη μέρα που θα μου δώσει το πράσινο φως η Ειρήνη θα σταματούσε να με βλέπει ερωτικά η Μαριαλένα. Τουλάχιστον έτσι δε θα πληγωνόταν τόσο πολύ που θα χωρίζαμε. Ένα γράμμα που ήταν πεταμένο στο πάτωμα τράβηξε την προσοχή μου και με έκανε να ξεχάσω για λίγο αυτά που σκεφτόμουνα. Καθώς προχωρούσε, της είχε πέσει ένα γράμμα το οποίο δεν είχα δει όταν έφερα την αλληλογραφία, προφανώς θα είχε κολλήσει ανάμεσα στα υπόλοιπα. Κοίταξα τον φάκελο και είδα πως προοριζόταν για μένα. Γύρισα περίεργος να δω τον αποστολέα και τα μάτια μου έλαμψαν. Η παλιά καλή μου φίλη, η Εμμανουέλλα είχε προφανώς βγει από το νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν μετά που την είχε δαγκώσει στο χέρι ένα σκυλί. Τον άνοιξα προσεκτικά και μέσα υπήρχε το παρακάτω γράμμα:<br /><br /><br />13η Δεκεμβρίου 2002<br />Αγαπητέ Παναγιώτη,<br />Σήμερα είναι μάλλον η τελευταία φορά που σου γράφω. Οι γιατροί δε μου δίνουν καμιά ελπίδα, η αρρώστιά μου είναι πρωτάκουστη και έτσι δε μπορούν να βρουν αντίδοτο, άρα το μόνο πράγμα που μου μένει είναι η αυτοκτονία.<br />Ελπίζω κάποια μέρα να ξανασυναντηθούμε. Σίγουρα όμως η συνάντηση δε θα γίνει σε αυτή τη ζωή. Ευχαριστώ, για τη συμπαράστασή σου στις μέρες της νοσηλείας μου. Λυπάμαι που δε θα ζήσω περισσότερο αλλά δε μπορώ να υπομένω άλλο τον αργό ερχομό του θανάτου. Τον νοιώθω κάθε μέρα να πλησιάζει όλο και περισσότερο και εγώ να είμαι αδύναμη να του αντισταθώ. Δεν αξίζει τον κόπο να έρθεις να με επισκεφτείς. Δε θέλω να λυπάσαι για μένα, κάποια στιγμή θα συνέβαινε αυτό. Ας γίνει λοιπόν μια ώρα αρχίτερα Λυπάμαι που δεν είσαι δίπλα μου, αυτή την τελευταία μέρα ζωής που μου απομένει.<br /> Αντίο για πάντα φίλε,<br /> Εμμανουέλλα<br />ΥΓ:Δώσε πολλά χαιρετίσματα στη Μαριαλένα.<br />*********************************************************************<br /> Αυτό ήταν το γράμμα που μου έστειλε η Εμμανουέλλα. Διαβάζοντάς το, θυμήθηκα εντελώς ξαφνικά ένα ποίημα του Παλαμά, το αγαπημένο της φίλης μου: <br /> «Μου έρχονται στο στόμα με τους αφρούς της μανίας, λόγια χωρισμένα, ασυνάρτητα, τρελά, δισύλλαβα, ξενόφωνα…τα δάχτυλα, τα χάδια…Συγχώρησέ με, μα το γράμμα, το γράμμα, το γράμμα με φτερώνει, με λιώνει, τίποτα άλλο, όλα από εσένα, με σένα, για σένα. Ρίξε με, πνίξε με, πάτησέ με, κύλησέ με. Μα εσύ μην τρομάζεις, μην αποτροπιαστείς, μείνε από πάνω μου, μείνε στα γόνατά μου, μείνε στα πόδια μου, μείνε όπως βούλεσαι, όπως είσαι». Αλλά δεν πίστευα πως υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που μου είχε έρθει στο μυαλό αυτό το ποίημα και βρισκόμουν σε τόσο μεγάλη υπερένταση που δεν ήθελα καν να το ψάξω. Κάτι όμως στην όλη η υπόθεση μου φαινόταν περίεργο. Η Εμμανουέλλα ήταν πάντα ένα άτομο με αγάπη για τη ζωή και πάντα πολεμούσε για να μπορέσει να τη συνεχίσει. Όποια κι αν ήταν η αρρώστια κατάφερνε να την ξεπεράσει γιατί ήταν γεμάτη ελπίδες. Πώς λοιπόν αποφάσισε να αυτοκτονήσει; «Η αυτοκτονία είναι πράξη δειλίας που όμως χρειάζεται ασύλληπτη δύναμη για να εκτελεστεί». Ήξερα τη φίλη μου. Ίσως καλύτερα και από τον ίδιο της τον εαυτό. Ούτε δειλή ήταν, αλλά ούτε είχε τη δύναμη να αυτοκτονήσει. Τι είχε συμβεί λοιπόν; Τι μπορούσε να την έχει αλλάξει; Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν ότι δεν είχε αντέξει άλλο αυτή τη μιζέρια που επικρατούσε στο νοσοκομείο απέναντί της.<br /> Ξαφνικά ακούστηκε ο ήχος του τηλεφώνου που κλείνει και μετά από λίγο ξεπρόβαλε η Μαριαλένα στην πόρτα της κουζίνας και μπήκε μέσα βρίσκοντάς με, με το γράμμα στα χέρια. Αφού με κοίταξε στην αρχή, μετά ήρθε η ερώτηση: «Γιατί είσαι αναστατωμένος; Τι συμβαίνει;».Δεν είχα ούτε καν τη δύναμη να απαντήσω. Πρώτη φορά στη ζωή μου αισθανόμουνα έτσι. Απλά της έδωσα το γράμμα. Το διάβασε και όπως φάνηκε ούτε η ίδια μπορούσε να το πιστέψει αφού της έπεσε από τα χέρια. Ελαφρά τρομοκρατημένη, καθώς δε γνώριζε και πολύ καλά την Εμμανουέλλα, είπε:<br />-Πώς συνέβη αυτό; <br />-Δεν ξέρω…δεν ξέρω τίποτα. Δεν είχε δείξει ποτέ κανένα σημάδι ότι θέλει να πεθάνει. Τι να κάνω;<br />-Είσαι σίγουρος ότι τελικά έκανε αυτό που είπε;<br />-Όχι, δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Αλλά η Εμμανουέλλα δεν έγραφε ποτέ κάτι αν δεν ήταν σίγουρη ότι θα το πραγματοποιήσει. <br />-Λοιπόν τι περιμένουμε; Πάμε στο νοσοκομείο.<br />-Καλύτερα να ειδοποιήσουμε πρώτα την Ειρήνη.<br />-Μα ξέρεις πόσο αντιπαθεί τους άνδρες…<br />-Και λοιπόν; Τι πρέπει να κάνω;. Καιρός να το ξεπεράσει. Πολλές κοπέλες έχουν ερωτικά προβλήματα αλλά δε μίσησε ποτέ καμιά τους τον ανδρικό πληθυσμό τόσο πολύ, ούτε για 3 ολόκληρα χρόνια. Έχει κάθε δικαίωμα να το μάθει όντας φίλη της.<br />-Εντάξει κατάλαβα. Δε χάνεις ποτέ την ευκαιρία να διορθώσεις τους άλλους. Να δω πότε θα αποφασίσεις να διορθώσεις και μερικά αρνητικά στοιχεία του δικού σου χαρακτήρα.<br />-Μαριαλένα, σε παρακαλώ. Δεν είναι ώρα τώρα για να τσακωθούμε. Άσε με να τηλεφωνήσω. Σκέψου τι σήμαινε για μένα. Σκέψου πόσο ήθελε να σε γνωρίσει.<br />-Ήθελε να με γνωρίσει, γιατί εσύ την είχες πρήξει: η Μαριαλένα αυτό, η Μαριαλένα εκείνο…<br />-Μαριαλένα!<br />-…και πρέπει να τη γνωρίσεις και…<br />-Μαριαλένα!!!<br />-Τι θέλεις;<br />-Παραληρείς…<br />Μόλις σταμάτησε το παραλήρημα σχημάτισα τον αριθμό της Ειρήνης…Τίποτα. Έλειπε. Μάλλον την είχε ειδοποιήσει και αυτή η Εμμανουέλλα.<br />-Δεν απαντάει. Πάμε στο νοσοκομείο και θα ξαναδοκιμάσουμε αργότερα. Πάμε.<br />-Όχι, περίμενε. Να η Ειρήνη. Έρχεται από έξω και είναι αγανακτισμένη.<br />-Με τον εαυτό της φαίνεται αγανακτισμένη.<br />-Μάλιστα καθηγητά Φρόιντ. Σας ευχαριστούμε που μας κάνατε τη χάρη να μας δώσετε την διάγνωσή σας. Δεν πας μέσα καλύτερα; Αν σε δει μπορεί να θυμώσει και να φύγει χωρίς να μας πει τι θέλει.<br />-Ευτυχώς που έχουμε κι εσένα να μας προσγειώνεις. Δυστυχώς το κάνεις απότομα. Όμως έχεις δίκιο. Πάω μέσα.<br /> Πήγα στην κουζίνα και μετά από λίγο άνοιξε η πόρτα και πρόβαλλε η Ειρήνη στο κατώφλι. Της έγνεψε η Μαριαλένα να μπει μέσα και καθίσανε στο σαλόνι. Ήθελα να ακούσω κι εγώ τι είχε να πει η Ειρήνη, αλλά δυστυχώς μιλούσε χαμηλόφωνα. Είχε ένα ύφος ενοχής σα να είχε κάνει κάτι απαρηγόρητο. Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν ότι κατά κάποιο τρόπο είχε συμβάλει στο θάνατο της Εμμανουέλλας, ή τουλάχιστον ότι αυτό πίστευε. Έψαξα κάποια άλλη ιδέα όμως το μυαλό μου είχε μπλοκάρει. Ακόμα δε μπορούσα να πιστέψω ότι αυτή η μικρή χαριτωμένη ύπαρξη δεν υπήρχε πια στη ζωή. Ήταν εντελώς περίεργο και αν είχε κάποια σχέση η Ειρήνη έπρεπε να το μάθω. Δυστυχώς έπρεπε να περιμένω να μου το μεταφέρει η Μαριαλένα. Από την άλλη όμως, η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει από την αγωνία.<br /> Το μόνο που μπορούσα να κάνω χωρίς να με καταλάβει κανείς ήταν να ξαναδιαβάσω το γράμμα μήπως φτάσω σε μια άκρη. Μέσα στο φάκελο υπήρχε και ένα ακόμη γράμμα το οποίο δεν είχα προσέξει πριν. Ήταν στοίχοι της Μαρίας Πολυδούρη. «Να πάω κι εγώ με τα πουλιά και με τα χελιδόνια, τα χελιδόνια να γυρνούν κι εγώ να μη γυρίζω». Αμέσως κάτι σκίρτησε μέσα μου. Για να στέλνει η Εμμανουέλλα μήνυμα με χελιδόνια που φεύγουν και που έρχονται σημαίνει πως είχε αποφασίσει να αυτοκτονήσει χειμώνα ή άνοιξη ή κάτι παρόμοιο. Πάντως αποκλειόταν να έχει ήδη αυτοκτονήσει αφού ήταν χειμώνας και μάλιστα όταν γράφτηκε το γράμμα-σύμφωνα με την ημερομηνία του γράμματος και τη σφραγίδα του ταχυδρομείου- ήταν 13η Δεκεμβρίου. Η ερώτηση που με βασάνιζε τώρα ήταν: τυχαία γράφτηκε το γράμμα τη μέρα εκείνη ή μήπως ήθελε να μου περάσει κάποιο μήνυμα η Εμμανουέλλα; Αυτή τη φορά έπρεπε να παρακούσω τη συμβουλή της Μαριαλένας και να μιλήσω με την Ειρήνη. Αυτό ήταν το εύκολο μέρος μπροστά στο ότι έπρεπε να «ψαρέψω» την Ειρήνη χωρίς να περάσει από το μυαλό της ,ότι την υποψιάζομαι…<br /> Μόλις πάτησα το πόδι μου στο σαλόνι κοντοστάθηκα. Η Ειρήνη εμπιστευόταν τη Μαριαλένα παρά το γεγονός ότι ήταν μαζί μου. Συνεπώς, αν εγώ ξεπρόβαλα ξαφνικά μπροστά της θα νόμιζε πως την κοροϊδεύαμε. Τελικά αποφάσισα να μπω από την εξώπορτα του σπιτιού πηδώντας από το παράθυρο και κάνοντας το γύρο. Ισόγειο ήταν οπότε δε θα είχα πρόβλημα.<br /> Στηριζόμενος στο δεξί μου χέρι πέρασα το παράθυρο. Δυστυχώς πέρασα μέσα από το τζάμι…-είχα ξεχάσει να το ανοίξω-…και προσγειώθηκα πάνω σε μια γάτα η οποία άρχισε να σκούζει και να βγάζει την οργή της πάνω στα παπούτσια μου. Της έριξα μια κλωτσιά, έκανε μια πτήση 6 μέτρων και έπεσε πάνω στο καπό του αυτοκινήτου του γείτονα. Έκανα γρήγορα το γύρο του σπιτιού από τη μία για να μην δουν οι κοπέλες ποιος έσπασε το τζάμι και από την άλλη για να μη δει ο γείτονας ποιος οφείλεται για το καπό του αυτοκινήτου του. Ηρέμησα λίγο και ξεκλείδωσα με τα κλειδιά μου την πόρτα. Μπήκα μέσα με ένα υποτιθέμενο χαμόγελο σαν να είχα βγει πρώτος στο ράλι Ακρόπολης και μπήκα μέσα λέγοντας δυνατά «Μαριαλένα, δεν είχε εφημερίδα το περίπτερο». Έκπληκτες κατέφθασαν από την κουζίνα οι 2 κοπέλες-ιδιαίτερα η Μαριαλένα που είχε καταλάβει προφανώς πως και ποιος είχε σπάσει το παράθυρο της κουζίνας-. Η Ειρήνη με κοιτούσε με ένα εξεταστικό ύφος καχυποψίας σα να με ρωτούσε «Από πού ξεφύτρωσες εσύ; Παρακολουθούσες τη συζήτησή;». Ευτυχώς, είδα γρήγορα τι εννοούσε με το βλέμμα της. Έκανα δήθεν τον έκπληκτο που την είχα βρει στο σπίτι μου και είπα:<br />-Καλώς τη σεξίστρια. Χρόνια έχεις να μας επισκεφτείς. Πως και μας καταδέχτηκες; Έβρισες κανέναν άντρα ή τη γλίτωσε για σήμερα ο ανδρικός πληθυσμός;<br />-Δεν άρχισα ακόμη αλλά αν έχεις όρεξη μπορώ να ξεσπάσω πάνω σου.<br />-Όχι, δεν έχουμε χρόνο για να τσακωθούμε τώρα, παρόλο που εγώ ξεκίνησα τη λογομαχία.<br />-Μίλα ελληνικά, να σε καταλαβαίνουν όλοι.<br />-Ελληνικά μιλάω. Το ότι εσύ δε με καταλαβαίνεις δε σημαίνει ότι εγώ έχω το πρόβλημα. Ξέχασέ το. Η Μαριαλλένα σε ειδοποίησε για την αυτοκτονία της Εμμανουέλλας; Δηλαδή, δεν ξέρουμε ακόμη αν ισχύει. Θα πάμε τώρα στο νοσοκομείο να το εξετάσουμε. Αν θέλεις, έρχεσαι και εσύ μαζί μας.<br />-Ναι, ενημερώθηκα. Θλιβερό πραγματικά αλλά εσένα δε φαίνεται να σε νοιάζει και πολύ αφού συνεχίζεις τα ηλίθια αστεία σου. Προτιμώ να πάω μόνη μου να μάθω αν αυτοκτόνησε τελικά. Να ξέρεις πάντως πως αν έχει πεθάνει εσύ θα φταις. Αντίο Μαριαλλένα. Θα τα ξαναπούμε…<br />-Άντε τρέχα Ειρήνη. Μην ξεχάσετε να ορίσετε τα κληρονομικά.<br /> Μόλις το είπα αυτό γύρισε απότομα προς το μέρος μου. Εγώ νόμισα πως θα με χαστούκιζε αλλά έκανα λάθος. Δεν είχα καμία όρεξη να βρεθώ με σπασμένο δόντι και με πρόσωπο γρατσουνισμένο σαν από γάτα. Τελικά απλά με κοίταξε με έναν περίεργο τρόπο που δεν κατάλαβα τι υποδείκνυε και ξεστόμισε γεμάτη οργή:<br />-Υπονοείς κάτι…Νούλη;<br />-Όχι Ειρήνη. Δεν έχω να κρύψω τίποτα. Το λέω ξεκάθαρα. Πιστεύω πως εσένα δε σε ενδιαφέρει παρά το τι σου έχει κληροδοτήσει η Εμμανουέλλα, έτοιμη να μισήσεις τη μνήμη της αν δεν σου έχει αφήσει τίποτα.<br /> Ακόμα την αγαπούσα την Ειρήνη. Δεν είχε αλλάξει κάτι ανάμεσά μας, όμως δεν έχανα τη ευκαιρία να τη νευριάσω όποτε μπρούσα. Προφανώς, αυτή τη φορά την είχα εκνευρίσει πάρα πολύ. Άνοιξε την πόρτα κι έφυγε δακρυσμένη. Η Μαριαλένα στράφηκε προς εμένα λέγοντάς μου:<br />-Δε θα σε καταλάβω ποτέ. Από τη μία θέλεις να την ειδοποιήσεις και να τη βοηθήσεις ενώ από την άλλη την πληγώνεις.<br />-Δε μπόρεσα να αντισταθώ. Θα σου εξηγήσω μετά. Σε παρακαλώ όμως, πήγαινε μαζί με την Ειρήνη στο νοσοκομείο. Σε περίπτωση που αρχίσει να με βρίζει, μη με υποστηρίξεις. Απλά να συμφωνείς μαζί της. Πρέπει να είναι ήρεμη σε περίπτωση που τη χρειαστούμε.<br />-Μου ζητάς κάτι δύσκολο, αλλά δέχομαι να το κάνω. Ελπίζω μόνο να είναι καλός ο λόγος. Πάω να την προλάβω.<br />-Κάτι τελευταίο μόνο. Αν δεις ότι πρόκειται να περάσει κρίση η φιλία σας εξαιτίας αυτού του σχεδίου, τότε σε παρακαλώ να τη βάλεις πάνω από εμένα.<br /> Έφυγε. Σκέφτηκα να πάω και εγώ στο νοσοκομείο. Αν και μπορούσα απλά να τηλεφωνήσω και να μάθω αν ζει ή αν πέθανε. Προς το παρόν αυτό με ενδιέφερε. Οι υπόλοιπες ερωτήσεις μπορούσαν να περιμένουν. Σχημάτισα τον αριθμό. Ως συνήθως η ανταπόκριση ήταν άμεση:<br />-Εδώ νοσοκομείο «Άγιος Ελευθέριος». Ομιλείτε παρακαλώ.<br />-Καλημέρα σας. Εδώ Παναγιώτης. Μήπως θα μπορούσα να μιλήσω με τον γιατρό που είναι υπεύθυνος της Εμμανουέλλας…<br />-Ναι μισό λεπτό. Σας συνδέω αμέσως με τη γιατρό που ήταν υπεύθυνη της συγκεκριμένης ασθενούς.<br />-Συγγνώμη ,τι εννοείτε «ήταν»;<br /> Δε με άκουσε. Μάλλον με είχε συνδέσει με τη γιατρό η οποία φαινόταν πως είχε δουλειά είτε πως δεν ήταν στο πόστο της. Για να μη βαρεθώ, άρχισα να μετράω τους χτύπους: ένα, δύο, τρία, zzz…<br /><br />-Παναγιώτη…<br />-zzz… Εμμανουέλλα χαίρομαι που μας επισκέφτηκες τελικά. Δεν το έβαλες κάτω και τελικά δεν αυτοκτόνησες. Μπράβο…zzz.<br />-Παναγιώτη, ξύπνα. Άντε τι κάνεις τόση ώρα στο τηλέφωνο;<br /> Ξύπνησα σχετικά απότομα. Μου πήρε ένα λεπτό περίπου μέχρι να συνειδητοποιήσω πού ήμουν και τι έκανα. Το τηλέφωνο ακόμα χτυπούσε, κάτι που σήμαινε πως η γιατρός της Εμμανουέλλας δεν ήταν στη θέση της. Έτσι, έβαλα το ακουστικό στη θέση του (χρειάστηκα 2-3 προσπάθειες). Μετά προσπάθησα να διακρίνω το άτομο που με είχε ξυπνήσει. Στην αρχή έβλεπα μόνο μια άμορφη μάζα. Αργότερα αντιλήφθηκα ότι η κοπέλα που βρισκόταν απέναντί μου δεν ήταν άλλη από την Μαρίνα, φοιτήτρια του Τ.Ε.Ι. ελέγχου τροφίμων-την ονομάζαμε υπεύθυνη προστασίας μας από τροφική δηλητηρίαση.<br />-Καλημέρα Μαρίνα. Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει κατά εδώ;<br />-Περνούσα τυχαία απ’ έξω και μιας που είδα το τζάμι της κουζίνας σπασμένο σκέφτηκα να μπω να δω μήπως είχατε πάθει κάτι.Είχες αφήσει και ανοιχτή την πόρτα...<br /> Της εξήγησα όσο πιο γρήγορα και περιεκτικά μπορούσα ό,τι είχε συμβεί με την Εμμανουέλλα. Δε μπορούσε ούτε η ίδια να το πιστέψει. Πρότεινε να πάμε στο νοσοκομείο να δούμε τι συνέβη. Την ενημέρωσα ότι είχαν ήδη πάει η Ειρήνη και η Μαριαλένα και η απάντησή της ήταν:<br />-Ακόμα να ξεμπλέξεις με αυτή την κατάσταση; Πρέπει να βρεις μια λύση, για να μην υποφέρει ούτε η Μαριαλένα, ούτε κι εσύ. Ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα τώρα. Γνωρίζω το διευθυντή του νοσοκομείου προσωπικά και θα πάρουμε πολλές πληροφορίες. Αμφιβάλλω αν οι κοπέλες έχουν μάθει κάτι περισσότερο από αυτά που ήξεραν πριν φύγουν από εδώ. Χωρίς την άδεια του διευθυντή δεν λαμβάνεται καμιά απόφαση, ούτε δίνονται πληροφορίες για ασθενείς σε μη συγγενικά πρόσωπα.<br /> Προσπάθησα να της εξηγήσω ότι εγώ δεν ήμουν παρά φίλος της και όχι συγγενής της αλλά δε με άφησε να τελειώσω την πρόταση. Μου είπε να της δείξω εμπιστοσύνη και να τα αφήσω όλα πάνω της. Τι άλλο μπορούσα να κάνω; Δέχτηκα και πήγαμε στο νοσοκομείο. Στο δρόμο, καθώς προχωρούσαμε, μου είπε ότι ένας άνθρωπος που νοιάζεται για τους άλλους τόσο πολύ δεν μπορεί να είναι παρά ένας πολύ καλός φίλος.<br />-Το σκέφτηκες αυτό πριν το πεις ή σου ξέφυγε; Αν ήμουν καλός φίλος δε θα ζήλευα τη δόξα της Ειρήνης…και δε θέλω αντιρρήσεις περί αυτού.<br />-Εντάξει, αυτή η περίπτωση είναι εξαίρεση. Κανείς δεν είναι τέλειος και απ’ ότι ξέρω δεν την είδες ποτέ φιλικά! Μπορεί να φταίει το ότι την αγαπάς και φοβάσαι μην την χάσεις αν αποκτήσει μεγαλύτερη, από την τωρινή της, δόξα και εξουσία.<br />-Δε με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή αυτό που μου λες. Το μόνο που ξέρω είναι πως στην πραγματικότητα «ως καλός φίλος» θα έπρεπε να χαίρομαι για την ανάδειξη της αξίας της ή τουλάχιστον επειδή θα είχα μια διάσημη φίλη. Και δε συμβαίνει τίποτα από τα δύο.<br /> Μέχρι να φτάσουμε στο νοσοκομείο δεν ξαναμίλησε κανείς από τους δυο μας. Ο καθένας βυθισμένος στις δικές του σκέψεις. Εγώ σκεφτόμουνα την Ειρήνη και ποια θα ήταν η τελική κατάληξη μεταξύ μας. Πάντως από αυτά που είχαν γίνει δεν υπήρχαν παρά μηδαμινές ελπίδες να αποκτήσω δεσμό μαζί της. Όπως μου είχαν πει οι συγγενείς της ακόμα κι αν αισθανόταν κάτι ερωτικό απέναντί μου θα προσπαθούσε να το πνίξει από πείσμα και μόνο. Δεν ξέρω αν έχω μετανιώσει που αγάπησα, πάντως είμαι σίγουρος πως δεν έχω μετανιώσει που αγάπησα το συγκεκριμένο άτομο.</p>Τελευταία επεξεργασία: Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2001<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7353649375635992258?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-76262429632009190782008-12-28T15:54:00.004+02:002008-12-29T15:21:37.160+02:00Κάποιοι άνθρωποι είναι αστέρια. Παράγουν το δικό τους φως και λάμπουν στο σκοτάδι του κόσμου.<br />Άλλοι παλι είναι φεγγάρια. Χρειάζονται το φως των άλλων ανθρώπων για να λάμψουν κι αυτά λίγο. Ακόμη κι αν είναι μεγαλύτερα...<br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gLvXlK53WKM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gLvXlK53WKM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7626242963200919078?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-50801716258592079842008-12-28T01:35:00.003+02:002008-12-29T15:04:14.277+02:00Και αν μεγαλώσει ο έρωτας,αντίθετα<br />εγώ θα μείνω ζωντανός όπως όταν γεννήθηκα.<br /><br /><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XSNUeCM78do&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XSNUeCM78do&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object></p><p style="text-align:right;">Yiruma - Love me</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5080171625859207984?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-21620803004482205512008-12-27T17:04:00.003+02:002008-12-27T17:05:44.612+02:00<p style="text-align:center;"><object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HGZ-dYvpuIw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/HGZ-dYvpuIw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br />Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι<br />είμαι στιχάκι της στιγμής<br />πάνω σε τοίχο φυλακής<br />και σε παγκάκι<br /><br />Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες<br />καταραμένη είμαι φυλή<br />με μιαν εξόριστη ψυχή<br />σ' άλλους πλανήτες<br /><br />Εγώ δεν είμαι ποιητής<br />είμ' ο λυγμός του<br />είμαι ένας δείπνος μυστικός<br />δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός<br />κι είμ' αδερφός του</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2162080300448220551?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-20646275669927933502008-12-27T16:29:00.003+02:002008-12-27T16:31:25.486+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Z5fZQtO_AWA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Z5fZQtO_AWA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Μου λες κουράστηκες δε θες να περιμένεις<br />είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις<br />κι εγώ που γύρισα τον κόσμο δίχως χάρτη<br />άκου τι έμαθα δεμένος στο κατάρτι<br /><br />Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι<br />μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη<br /><br />Σε σένα πάντα θα γυρνώ κι αν δε σου φτάνει<br />καράβι γίνε να γενώ εγώ λιμάνι<br />να δούμε μάτια μου στο τέλος ποιος θα αντέξει<br />και ποιος καλύτερα το ρόλο του θα παίξει<br /><br />Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι<br />μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη<br /><br />Κι όσα δεν έγιναν μην τρέχεις να προλάβεις<br />αφού δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις<br />πως ήσουν πάντα απ' την αρχή μέχρι το τέλος<br />εσύ η ασπίδα μου το τόξο και το βέλος<br /><br />Κι όλους τους ξέμπαρκους θα τρώει το σαράκι<br />μα όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη<br /><br />Μου λες κουράστηκες δε θες να περιμένεις<br />είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις</p><br /><br />ΥΓ1: Αφού δεν ερωτεύτηκα ποτέ μια Πηνελόπη, είπα να ερωτευτώ ένα τραγούδι που γράφτηκε γι' αυτή.<br />ΥΓ2: Αν το δει ο Jimprift αυτό θα φρίξει(γέλια)!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2064627566992793350?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-54981049826789267332008-12-27T15:30:00.002+02:002008-12-27T15:59:20.948+02:00<a href="http://www.photosled.com/data/2693/Sea_over_the_clouds.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2693/thumbs/Sea_over_the_clouds.jpg"></a><br /><br />Τα βράδια μεγαλώνουν οι μνήμες, τα όνειρα, οι σκέψεις, οι καρδιές, οι αγάπες, οι φιλίες, η πίστη.<br />Τα βράδια έχει άλλο ήχο η κιθάρα, η μελόντικα, η φλογέρα.<br />Και το ξημέρωμα έχει άλλο ήχο όταν βρέχει όπως σήμερα που το είδα. Κι ελπίζω να το δω και αύριο.<br />Και η ζωγραφική έχει άλλο σχήμα όταν ξεκινάς ξανά μετά από 18 χρόνια, επειδή είδες ένα ντοκιμαντέρ με τον Μονέ στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Ένα σχήμα σαν και το παραπάνω ας πούμε...<br />Όπως επίσης, η δωρεά έχει άλλη έννοια όταν τη ζητάει κάποιος με ένα από τα μεγαλύτερα έργα στο διαδίκτυο<a href="http://wikimediafoundation.org/wiki/Donate/Letter/el?utm_source=2008_jimmy_letter&utm_medium=sitenotice&utm_campaign=fundraiser2008#appeal">*</a>.<br />Ήταν υπέροχη η νύχτα. Και ο ήλιος το ίδιο, και ας μην φάνηκε.<br />Ήταν υπέροχα τα όνειρα και ας μη θυμάμαι κανένα τους.<br />Ήταν υπέροχη η παρέα της και ας στενοχωρήθηκα τελικά.<br />Θα είναι υπέροχα αύριο αν δω το ξημέρωμα...<br />Θα ήταν υπέροχα αν είχα δει τη Δημιουργία πριν το εξημέρωμα...<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kPbV_HTpyx0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kPbV_HTpyx0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5498104982678926733?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-5531106556174826992008-12-26T14:48:00.003+02:002008-12-26T15:21:27.520+02:00Και έφτασε το σήμερα. Και θα τα καταφέρω! Ξύπνησα πολύ ωραία. Όχι με την καλημέρα της Ag'o, αλλά πάρα πολύ ωραία. Είναι ωραίο να σου λέει μια φίλη σου ότι θέλει να σε δει, ακόμη και μόνο σου. Ότι φεύγει ταξίδι αλλά με το νέο χρόνο θέλει να σε δει. Και είναι η ίδια φίλη που με είχε πάρει τηλέφωνο στα γενέθλιά μου να μου ευχηθεί και ήταν πραγματική έκπληξη και μου είπε "ε, τουλάχιστον γενέθλια και γιορτές μιλάμε. χεχε". Ονειροπαγίδα, καλοτάξιδι! Και είμαι χαρούμενος που σε αποκάλεσα φίλη μου. Χαρούμενος και μάλλον περήφανος! Και ακόμη περιμένω ένα καινούριο βράδυ που θα είμαστε οι 2 μας ή μαζί με τον Jimprift. Έχουμε μια υπέροχη νύχτα να διανύσουμε. Μια υπέροχη νύχτα που θα κάνουμε το ταξίδι μας ξεκινώντας από το Μοναστηράκι, περπατώντας μέχρι το Θησείο, μέχρι πάνω, ψηλά στον πεζόδρομο, για να δώσουμε παράσταση στο Ηρώδειο. 5 η ώρα τα χαράματα. Όπως τότε με τον Jimprift και εκείνο το κλεμμένο ποδήλατο...<br /><br />Και σε αυτό το σημείο, τώρα δηλαδή, αποφάσησα να ονομάσω την ανάρτηση αυτή έτσι... "Ο ήλιος είναι ένα άστρο μακρυνό"... Το φως του όμως... Η ζέστη του... Η αγάπη του... Δεν είναι τίποτα μπροστά στην αγάπη των ανθρώπων... Μπροστά στην αγάπη του κηπουρού για τα φυτά του. Μπροστά στην αγάπη του βοσκού για τα ζωντανά του. Μπροστά στην αγάπη του Θεού για τα παιδιά Του...<br /><p style="text-align: center;"><object height="364" width="445"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FDavdtbW90U&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/FDavdtbW90U&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x234900&amp;color2=0x4e9e00&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="364" width="445"></embed></object></p><p style="font-style: italic; font-size: small;">Οι αγαπημένοι μας, ακομα κι αν δεν βρίσκονται ανάμεσά μας, υπάρχουν και ζουν μέσα μας. Η αγάπη μας γι' αυτούς δε χάνεται ποτέ. Τη νιώθουν, σ' όποια ζωή κι αν ξυπνούν... Εγώ αυτό κατάλαβα από αυτούς τους στίχους και από αυτές τις εικόνες... Άσχετο, αν δε με παρηγορεί τίποτα τέτοιο.</p><p style="font-style: italic; font-size: small;">Σπάνια παίρνουμε αυτό που μας αξίζει και αντίστοιχα δίνουμε...<br />Συνήθησα να δίνω σε άτομα που ξέρω ότι δε θα πάρω πολλά...<br />Συνήθησα να μου αφήνουν το χέρι...</p><p style="font-style: italic; font-size: small;">Απίστευτη μουσική, φοβερός στίχος... Ο πιο άδοξος και άδικος από τους έρωτες... όταν συμβαίνει αυτό. Ας θυμόμαστε και ας συνεχίζουμε. Ας απολαμβάνουμε και ας χαιρόμαστε το κάθετι γύρω μας...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-553110655617482699?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-31769169217348254002008-12-26T04:31:00.004+02:002008-12-26T04:57:15.118+02:00<p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Πραγματικά ωραία δικαιολογία...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Όποιος το σκέφτηκε, αν το σκέφτηκε για δικαιολογία δηλαδή και όχι για ενθάρρυνση, πρέπει να ήταν πολύ ικανοποιημένος με τον εαυτό του. Εγώ όμως δεν είμαι. Πιστεύω ότι μπορώ να γίνω τέλειος. Και αυτό δεν τελειομανία με τη γνωστή έννοια. Όταν λέμε ότι κάποιος είναι τελειομανής, εννοούμε πως ξεκίνησε κάτι και θέλει ως και την παραμικρή λεπτομέρεια να είναι τέλειος. Εμένα δε με ενδιαφέρει να είμαι τέλειος σε όλα. Μόνο σε αυτά που με ενδιαφέρουν. Και όχι να είμαι συνέχεια τέλειος. Απλώς να ξέρω πως μπορώ να το επιτυχω. Παράδειγμα τα τραγούδια "EvAngelica" και "Η ανάσα μου" θεωρώ πως είναι από τα καλύτερά μου τραγούδια μαζί με το "Electric Era". Τα υπόλοιπα ήταν κατώτερα αυτών, κατά την προσωπική μου γνώμη, αλλά θεωρώ πως έχω ανεβάσει αρκετά τον πήχη και άρα ξέρω πού μπορώ να φτάσω και είμαι ικανοποιημένος με τον εαυτό μου. Όχι τόσο ικανοποιημένος ώστε να σταματήσω να φτιάχνω μουσική βέβαια... Άλλωστε, λίγο-πολύ, έχει γίνει πλέον τρόπος έκφρασης το τραγούδι μου. Πάντα ήταν το τραγούδι γενικά, αλλά τα τελευταία χρόνια τα τραγούδια μου ειδικότερα.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως κάποια πράγματα δεν τα κάνω αρκετά καλά και με ενδιαφέρουν. Και σκέφτομαι "μπορείς να τα καταφέρεις;".Απαντάω λοιπόν στον εαυτό μου "Ναι μπορώ. Αύριο θα το κάνω". Και σαν το δικηγόρο του διαβόλου ξανασκέφτομαι "Ωραία! Αν μπορείς αύριο, ξεκίνα από σήμερα και συγκεκριμένα από τώρα!".<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Όλοι μας, ανάλογα τον επιλογών μας, φτιάχνουμε το παρελθόν που θα έχουμε όσο μεγαλώνουμε. Όλοι, αν όχι οι περισσότεροι, έχουν στο παρελθόν τους κάποια πράγματα που ντρέπονται να πουν. Εγώ τα είπα όλα κατά καιρούς και σε διάφορους. Απλώς, τώρα πια, μένει να δείξω ό,τι έμαθα το μάθημα που μου δίδαξε η ζωή, και ακόμη μου διδάσκει. Έχω να δείξω ότι πρόσεχα στο μάθημά της. Έχω να δείξω ότι πρόσεχα τα πουλάκια που περνούσαν απ' έξω καθώς εκεί είναι το μάθημα της ζωής. Έχω να δείξω ότι όχι μόνο τα είδα, αλλά τα έζησα κιόλας. Έχω πολλά να μάθω ακόμη. Ξέρω πολλά... Είδα πολλά... Μα θέλω και άλλα να γνωρίσω που, όμως, να αφορούν τον κόσμο του Θεού. Θα τα καταφέρω καλύτερα λοιπόν σε λίγες ώρες που θα ξυπνήσει τούτο το κορμί για να αντικρίσει τον ήλιο. Να δούμε τι θα μας πει κι αυτός για τη νύχτα. Κι ελπίζω να μη γελάσει...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3176916921734825400?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-38172241896169866912008-12-25T04:08:00.004+02:002008-12-25T05:20:22.433+02:00<span style="font-style:italic;">Απλά είναι κρίμα αυτή η πόλη να 'χει γεμίσει προστάτες<br />και αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι να είναι αποστάτες<br />και να επιδιώκουν κάποια εύκολα λεφτά<br />γιατί νομίζουν πως νοικιάζουν ευτυχία με αυτά.<br /><br />Στα Χριστούγεννα η χαρά και στο χειμώνα<br />βρίσκεται τη μέρα που πέφτουν τα χιόνια<br />βρίσκονται τη νύχτα που ξεκινάει να χιονίζει<br />βρίσκεται στο χιόνι που μας καλωσορίζει<br /><br />Και ενώ ούτε φέτος ήρθε έτσι η χαρά<br />γιορτάζουμε την έλευση του ενός Θεού ξανά<br />Ενός Χριστού νεογέννητου πάντα ξαναγεννιέται.<br />Πάντα ο ίδιος και ποτέ μα ποτέ δεν ξεχνιέται.<br /><br />Και είναι αλήθεια ωραίο να περπατάς και να γελάς<br />και τον κόσμο που δεν ξέρεις να τον χαιρετάς<br />και να σου απαντά με ένα χαμόγελο.<br />"Καλά χριστούγεννα" και ως τα αυτιά το χαμόγελο.<br /><br />Και να ρωτάνε "μα καλά δεν κρυώνει η καρδιά;"<br />και να απαντάς εσύ "όχι. αλλά να είσαι καλά"<br />"Καλά Χριστούγεννα και σ' ευχαριστώ"<br />και να σου λένε "γιατί; Εγώ σ' ευχαριστώ".<br /><br />Είναι Χριστούγεννα! Και πια τα έχω όλα.<br />Υγεία, φιλία, Θεό, πίστη. Απ' όλα.<br />Τι μένει να ζητήσω από τη νέα χρονιά;<br />Να γίνουμε όλοι σα να 'μαστε παιδιά!<br /><br />Να συγχωρήσουμε όσους μας πλήγωσαν παλιά.<br />Να αγαπήσουμε σα να αγαπάς πρώτη φορά.<br />Να τα ξεχάσουμε όλα. Κυρίως τα κακά.<br />Και να γιορτάσουμε την έλευση του ενός Θεού ξανά.<br /><br />Είναι Χριστούγεννα. Δεν ξέρω αν το είπα.<br />Και λέω να το γιορτάσουμε μ' αγάπη και κοίτα<br />να γεμίσεις με αγάπη την καρδιά<br />και να τη δώσουμε σα να είμαστε παιδιά!<br /><br />Γιατί το αξίζει ο κόσμος να αγαπήσουμε ξανά<br />να ερωτευτούμε τη φύση και αυτήν την παγωνιά<br />που είναι ιδανική να ζεσταθεί η καρδιά<br />και να αγγίξουμε ανθρώπους σα να είμαστε παιδιά!</span><br /><br />Μη με ρωτήσετε πώς δημιουργήθηκε το παραπάνω...<br />Δεν ξέρω από πού ήρθε... απλά... τσουφ... το έγραψα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3817224189616986691?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-11480788780804588042008-12-23T19:39:00.007+02:002008-12-23T21:39:42.027+02:00<p style="text-align:center;font-style:italic"><b>Χαμένα όνειρα - Θοδωρής Αθερίδης</b><br />Χαμένα όνειρα μες στον υπόγειο ηλεκτρικό<br />Ψάχνω ποιος είμαι, τι μου συμβαίνει, πώς θα τη δω<br />Το αύριο βγαίνει από το σήμερα και θα χαθώ<br />μέσα στην κάπνα, μέσα στο τούνελ σαν τρωκτικό</p><br />Υπάρχουν μόνο 3 άτομα στον κόσμο που μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει η λέξη Γολιαθ για μένα. Δεν είναι κάποιος που νικήθηκε στον αγώνα απέναντι στον Δαυίδ. Είναι κάτι που έγραψα παλιά. Έγραψα ένα ποίημα πριν από τρία χρόνια. Ένα πόίημα με τίτλο "ΓΟΛΙΑΘ". Δε μιλούσε για πολέμους, δε μιλούσε για μάχες, δε μιλούσε για τίποτα κακό. Μιλούσε μόνο για 3 κοπέλες. Κανείς δεν το διάβασε ποτέ πέρα από αυτές τις 3. Και δε νομίζω να θυμούνται καν την ύπαρξή του...<br />Τέλος πάντων...<br />Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι επιτέλους θα περάσω χαρούμενα Χριστούγεννα! Και ότι, όπως με είχε συμβουλέψει η Ν. "Δε θα τελειώσει έτσι! Θα τελειώσει όπως θέλω εγώωωωωωωΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ".<br /><br /><p style="text-align:center;"><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.clipal.com/embed/1169.swf"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.clipal.com/embed/1169.swf" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="400" height="350"></embed></object></p><br />Και δείτε και <a href="http://www.tongcom.co.kr/movie/t2/dingani_13.swf">αυτό</a> που είναι πολύ ωραίο.<br />Βασικά αυτό που ήθελα να σας πω είναι...<br />...είναι το ίδιο με αυτό που ήθελα να σας ευχηθώ. Σε όλους!<br />Να περάσετε χαρούμενα, ευλογημένα και γεμάτα αγάπη Χριστούγεννα! Τουλάχιστον εγώ θα κάνω το κομμάτι μου. Ελπίζω και στη δική σας βοήθεια! Να αγγίξετε κι εσείς τους δικούς σας ανθρώπους!<br /><div style="font-size:xx-large;line-height: 1.5em;"><p style="text-align:center;"><span style="color:purple">ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!!!!!</span><br /><span style="color:green;">ΚΑΙ</span><br /><span style="color:red;">ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!!!!!!!!!!</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-1148078878080458804?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-45013795493437720292008-12-23T14:29:00.001+02:002008-12-23T14:29:51.044+02:00...όσο κι αν έμεινε "μια μέρα ακόμα"<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rzqBaIJ6Fxs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rzqBaIJ6Fxs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4501379549343772029?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-24789369145560221802008-12-23T11:28:00.000+02:002008-12-23T11:29:26.570+02:00<p style="text-align:justify;">Altruism is selfless concern for the welfare of others. It is a traditional virtue in many cultures, and a core aspect of various religious traditions such as Judaism, Christianity, Islam, Buddhism, Confucianism, Sikhism, Hinduism, and many others. Also, altruism is a key aspect of many humanitarian and philanthropic causes, exemplified in leaders such as Dr. Martin Luther King, Jr, Gandhi and Mother Teresa. This idea was often described as the Golden rule of ethics. Altruism is the opposite of selfishness.<br /><br />Altruism can be distinguished from feelings of loyalty and duty. Altruism focuses on a motivation to help others or a want to do good without reward, while duty focuses on a moral obligation towards a specific individual (for example, God, a king), a specific organization (for example, a government), or an abstract concept (for example, patriotis</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2478936914556022180?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-21328457207306571412008-12-22T15:42:00.003+02:002008-12-22T16:20:08.500+02:00...έχω μια δεύτερη ευκαιρία...<br />...για να σωθώ και να σώσω...<br />...Φίλοι μου είναι αυτοί που μου θυμίζουν τον εαυτό μου...<br />...ακόμη κι όταν τον χάσω, αρκεί να μου μουρμουρίσουν τη μελωδία για να θυμηθώ ξανά...<br />...δεν είμαι τέλειος μα προσπαθώ να γίνω...<br />...μ' Ένα Θεό στο πλευρό τα λάθη πίσω αφήνω...<br />...ζητάω συγγνώμη από όσους πλήγωσα...<br />...και από όσους για να συγχωρηθώ συγχώρησα...<br />...ο Χριστός αναστήθηκε κι είναι η σειρά μας λοιπόν...<br />...και έχω ανθρώπους να στηρίξω και δε θέλω να 'μαι απών...<br />...και έγραψα κάτι που δε θα γράψω ακόμη εδώ...<br />...όμως θα γράψω ένα ποίημα για Αυτόν επάνω στο σταυρό...<br /><br /><p style="text-align:center;">"Ας το φωνάξουμε μαζί"<br /><a href="http://www.photosled.com/data/2360/Jesus_Christ_mix.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/Jesus_Christ_mix.jpg"></a><br />Μέσα στη νύχτα. Μέσα στη σκόνη.<br />Μέσα στις τόσες χαρές και σ' όσες θα' ρθουν ακόμη.<br /><br />Μέσα στα όρια του κόσμου<br />αλλά και έξω απ' αυτά.<br />Μέσα στο όνομά Σου φως μου<br />με τα δικά μου φτερά<br /><br />Μες στην καρδιά σου, αν και σ' αυτό το σκοτάδι.<br />Τα μάτια σ' αντικρύζουν γλυκό πράσινο λιβάδι.<br /><br />Η νύχτα σε φοβάται και Σ' αγαπάει μαζί<br />γιατί υπάρχει γιατί υπάρχεις κι Εσύ<br /><br />Μέσα στα άστρα. Μέσα στη μέρα.<br />Μέγα στα λίγα λεπτά που διένυσε η Δευτέρα.<br /><br />Μέσα στο απόγευμα. Μέσα στο χελιδόνι.<br />Μέσα σε τόσα. Και δεν τελείωσα ακόμη.<br /><br />Υπάρχω γιατί υπάρχεις κι Εσύ.<br />Δεν είμαι η νύχτα, με συντροφεύει όμως κι αυτή.<br /><br />Μέσα στις λίγες μέρες μέχρι το νέο χρόνο.<br />Μέσα στο νερό. Έξω στο οξυγόνο.<br /><br />Μέσα στην ιστορία.<br />Μέσα σε κάθε όνομα που απαιτεί μνοία.<br /><br />Μέσα στο φιλί. Μέσα στο κελί.<br />Μέσα στον έρωτα. Μέσα στη ζωή.<br /><br />Μέσα στον πόνο. Μέσα στη μοναξιά.<br />Μέσα στην παρέα. Πάντα κρατάς συντροφιά.<br /><br />Κι έχω κι άλλα να πω. Όμως δεν ήρθε η ώρα.<br />Μέσα στου ματιού την κόρη. Μέσα στου άρτου την κόρα.<br /><br />Τα λόγια αυτά γράφω<br />για Εκείνο τον άντρα<br />που ήταν επάνω στο σταυρό<br />κι ήταν ο αμνός μες στη μάντρα.<br /><br />Μέσα στη μάντρα των ανθρώπων<br />Μες στον ιδρώτα τόσων κόπων.<br />Σε όλα μέσα Θεέ μου.<br />Σε αγαπάνε Χριστέ μου.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2132845720730657141?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-73616550185561083892008-12-22T02:49:00.001+02:002008-12-22T02:49:53.494+02:00Αύριο θα τα καταφέρω καλύτερα :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7361655018556108389?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-21555810923367924682008-12-21T03:58:00.003+02:002008-12-21T04:02:19.107+02:00Είμαι εδώ για εσάς...<br />Είμαι εδώ για αυτούς που μ'αγαπάν ακόμα.<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ohXI3po8hK0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ohXI3po8hK0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2155581092336792468?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-56049868494114676342008-12-21T02:08:00.003+02:002008-12-21T15:04:37.724+02:00Τα μάτια μου έχουν δακρύσει αυτή τη στιγμή και δεν είναι από την κούραση. Είναι από τη συγκίνηση. Λέτε μετά από πολύ καιρό να με πλησιάσει κάποια που να μου θυμίζει τη Δανάη όταν ήμουν στο Δημοτικό; Θα πείτε "μα καλά τι λες; την παλεύεις;". Διαβάστε όμως<a href="http://www.paramithas.gr/2008/12/01/%CF%80%CF%8C%CF%83%CE%BF-%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%AC%CF%82-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-2/">αυτό</a> και ιδιαίτερα κατά το τέλος που λέει τι του έκανε ένα κοριτσάκι από ένα σχολείο και θα αποκτήσετε κι εσείς τις δικές σας σκέψεις.<br />Και αν αυτό ήταν αρκετό για να συγκινηθείτε, τότε ακούστε κι αυτό:<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Pd4VGmKhopg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Pd4VGmKhopg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Δε θέλω να σας στενοχωρήσω. Δε θέλω να σας πληγώσω. Θέλω απλά να σας βοηθήσω να κλάψετε. Μη μου κρατήσετε κακία λοιπόν. Είμαι εδώ για εσάς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5604986849411467634?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-16534575973677596722008-12-20T22:18:00.003+02:002008-12-21T00:54:39.416+02:00<p style="text-align:center;"><object width="480" height="380"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/k5jHzv0FKzDcs5SR7N&colors=background:DEDEDE;&related=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.dailymotion.com/swf/k5jHzv0FKzDcs5SR7N&colors=background:DEDEDE;&related=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="380" allowFullScreen="true" allowScriptAccess="always"></embed></object><br />Ο ήρωας ο πρώτος της γειτονιάς<br />Αυτός που με αέρα περνάει και γυρνάς<br />Που νιώθει να τον θέλουν να τον θαυμάζουν όλοι<br />Ο πρώτος της πλατείας, των μπαρ και του χωριού<br />Θα δούμε τι αξίζει αν πάει κάπου αλλού<br />Θα δούμε αν αξίζει στον δρόμο για την πόλη<br /> <br />Είναι δύσκολο να ‘σαι ο εαυτός σου<br />Όταν χίλια-δυο μάτια σε κοιτούν<br />Να διαλέξεις ποιος είναι ο άνθρωπος σου<br />Όταν όλοι τις ανάγκες τους μετρούν<br /> <br />Μα ειμ’ εγώ<br />Για πράγματα άλλα<br />Αληθινά, πολύ πιο μεγάλα<br /> <br />Κι αν φύγεις που να πας πιο πέρα από ‘δω<br />Μα κανένας δεν ανήκει στον φόβο αυτό<br />Ελεύθερος θα είσαι να σπάσεις τα δεσμά σου<br />Στο δρόμο σου σε σπρώχνουν σιγά ρε κόσμε πια<br />Μα αν θες και να πετάξεις βαθιά σου έχεις φτερά<br />Μα όσοι σ’ αγάπησαν σου βάλαν φωτιά σου<br /> <br />Είναι δύσκολο μα πλησιάζω<br />Στης αλήθειας μου το φως και τη ζωή<br />Εισ’ ο κόσμος μου και σ’ αγκαλιάζω<br />Ζούσα πάντα την αγάπη τη μίση</p><br /><br />Ag'o δεν πρέπει να το κατάλαβες... Αλλά άγγιξες μια πολύ λεπτή χορδή του εαυτού μου σήμερα. Θα σου πω πιο ιδιαιτέρως το πώς(αν νιώθεις ότι το χρειάζεσαι να το μάθεις). Πάντως με τον τρόπο που με άγγιξες σήμερα, με έχει αγγίξει μόνο μία κοπέλα ξανά ποτέ. Και ήταν αυτή που θεωρούσα ως η πιο σημαντική κοπέλα στη ζωή μου. Δεν έχω άλλα λόγια. Απλά σ' ευχαριστώ.<br />Και μακάρι να σου βγουν όλα όπως επιθυμείς με τον αργυράκη <img src="http://www.photosled.com/data/2654/icon_smile.gif"><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-1653457597367759672?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-81656577994419143442008-12-20T14:08:00.000+02:002008-12-20T14:09:59.638+02:00<span style="font-style:italic;">Περίεργο...<br />Εγώ νόμιζα πως τα καλύτερα Χριστούγεννα δεν έχουν έρθει ακόμη.<br />Για μένα... τα καλύτερα Χριστούγεννα είναι αυτά που τα περνάς με κάποιον που αγαπάς και σ' αγαπάει.<br />Δηλαδή αυτό που βλέπουμε στις ταινίες που ένας άντρας και μια γυναίκα κοιτάζονται τρυφερά και φιλιούνται κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο...<br />Αυτό είναι το τέλειο για μένα.<br />Κι αυτό δεν το έχω ζήσει...<br />Αυτό θέλω να ζήσω.<br />Καταλαβαίνεις τι εννοώ;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8165657799441914344?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-365267856005770222008-12-20T13:16:00.003+02:002008-12-20T13:17:42.154+02:00<a href="http://www.photosled.com/data/2360/love4ever.png"><img width="300px" height="200px" src="http://www.photosled.com/data/2360/love4ever.png"/></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-36526785600577022?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-728230714497261482008-12-19T11:26:00.003+02:002008-12-19T11:31:09.998+02:00Είναι τουλάχιστον μαγικό.<br />Τόσα όνειρα. Τόσες σκέψεις. Τόσο καλό.<br />Τόσο μεγάλος ο ουρανός. Τόσο μεγάλα τα σύννεφα<br />κι όσα είδα κλουβιά, άδεια να μείναν ύστερα.<br /><br />Μεγαλώνοντας πιάναμε το στυλό όλο και λιγότερο.<br />Το έπιασες ποτέ εκτός σχολείου; Για κάτι περισσότερο;<br />Μάλλον όχι. Δεν πειράζει όμως. Δεν πειράζει!<br />Ήταν όμορφη η νύχτα και το μυαλό σκέψεις μοιράζει.<br /><br />Διαβάζει και σκέφτεται. Επεξεργάζεται και καταλήγει.<br />Μοιράζει και ονειρεύεται. Αφουγκράζεται και η σκέψη με τυλίγει.<br /><br />Τη νύχτα σου αφιερώνω απόψε. Δίπλα σου είμαι.<br />Στέκομαι με τα χέρια ανοιχτά και ταξιδεύει το είναι.<br />Οτιδήποτε χριεαστείς να μου το πεις. Θα είμαι εδώ.<br />Μου άρεσε που μιλήσαμε. Και για εσένα είμαι εγώ.<br /><br />Αφιερωμένοι οι στίχοι από έναν αθηναίο.<br />Ήσαν έμπνευση σήμερα, αν και δυσάρεστο το νέο.<br />Να μη φοβάσαι όμως. Θα δεις. Το ξέρεις. Είναι απίστευτο<br />πόσες ζωγραφιές χωράνε σε ένα στυλό. Είναι απίστευτο!<br /><br />Στη Salokicca,<br />Με αγάπη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-72823071449726148?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-61439755616774761462008-12-18T22:31:00.002+02:002008-12-18T22:52:37.184+02:00<p style="text-align:justify;">Ούτε οι 10 από αυτούς δε με ξέρουν<br />Μνήμες του παρελθόντος<br />και εφιάλτες<br />Μουσική στο τέρμα<br />Πόνος στο ρεύμα<br />Αναστεναγμός<br />Και συνεχίζουμε<br />τα πλήκτρα ακούγονται<br />παρά τη μουσική<br />τα πλήκτρα ακούγονται<br />δε με νοιάζει να έχουν νόημα τα λόγια<br />το μυαλό μου αδειάζω<br />αμαρτίες πετάω στο χώρο<br />αδειάζω το μυαλό μου<br />και γεμίζω εμπείριες<br />γεμίζω τη νύχτα<br />κανόνισα το μεθαύριο να ξεκινήσει όμορφα<br />παραδίνομαι στο σκληρό ροκ<br />και την ηλεκτρική κιθάρα<br />παραδίνομαι<br />αφήνομαι<br />πέφτω<br />βυθίζομαι<br />ακούω<br />νιώθω<br />μυρίζω<br />κι η ζωή μυρίζει όμορφα<br />και ο άστεγος στο δρόμο το ίδιο<br />δεν είναι βρώμικη η ζωή<br />ούτε αυτός είναι<br />ακούω ένα θάνατο στο Σαράγεβο<br />και πιστεύω<br />πιστεύω πως κάπου εδώ<br />μέσα σε αυτή τη μουσική<br />είναι κρυμμένη μια αλήθεια<br />κάπου εδώ<br />που πεθαίνει η λογική μου<br />και ανασταίνεται ο αναστενασμός μου<br />ανασταίνεται η αλήθεια μου<br />ανασταίνεται η συγγνώμη μου<br />πεθαίνω για λίγο<br />για να ξαναφτιάξω τον εαυτό μου<br />μια αιωνια μάχη<br />το πρόσωπό μου κολλημένο<br />πρωσηλλωμένο στην ίδια οθόνη<br />αριστερά ή δεξιά γυρνώντας<br />το ρυθμό της μουσικής χάνοντας<br />ό,τι κι αν γίνει<br />ό,τι κι αν χρειαστεί να γίνει<br />δε θα καταλάβει κανείς<br />ούτε εγώ δεν καταλαβαίνω τι γράφω<br />κι όμως είμαι τόσο σίγουρος<br />πως τα λόγια αυτά θα βγάζουν ένα νόημα<br />όταν περάσει ένας χρόνος από το τώρα.<br />Ένας χρόνος και κάτι μήνες.<br />Γιατί αυτή τη στιγμή<br />αυτή η ίδια στιγμή<br />αυτή η στιγμή που μόλις πέρασε<br />είναι η στιγμή που γράφω<br />και σε αντίθεση με όταν γράφω συνήθως<br />τώρα δεν έχω αισθήματα<br />δεν έχω συναισθήματα<br />τίποτα να με θολώνει<br />ακούω<br />σκέφτομαι<br />επιλέγω<br />καταλήγω<br />μόνο για λίγο<br />ακούω<br />πιστεύω<br />σκέφτομαι<br />και καταλήγω να αγαπάω στο τέλος<br />καταλήγω να προστατεύω στο τέλος<br />ό,τι πιο ιερό<br />ό,τι πιο όμορφο<br />το μόνο που δε δέχτηκε την πρότασή μου<br />ποτέ μα ποτέ<br />παρά το γράμμα<br />παρά το ποίημα<br />δε δέχτηκε ποτέ<br />και αυτό θα προστατεύσω<br />ό,τι πιο όμορφο<br />ό,τι πιο εύθραυστο<br />ό,τι πιο....</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6143975561677476146?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-74414416347345346252008-12-18T11:32:00.003+02:002008-12-18T11:44:16.794+02:00<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fPBgeWjmy0o&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fPBgeWjmy0o&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Μου λείπουν οι συζητήσεις μας...<br />Μου λείπει η υπέροχη φωνή σου που ποτέ δεν παραδέχτηκες ότι ήταν υπέροχη και γενικά ποτέ δε σου άρεσε.<br />Μου λείπει που σου είχα πει να μου τραγουδήσεις και μου είπες ότι τραγουδάς μόνο στο μπάνιο(γέλια).<br />Μου λείπει που μιλούσαμε 2 ώρες στο τηλέφωνο προσπαθώντας να κάνουμε format στο laptop σου.<br />Μου λείπει που παίζαμε SL μαζί.<br />Μου λείπει που ψάχναμε μαζί για να βρεις δουλειά και τελικά τα κατάφερες! Μόνη σου!<br />Μου λείπει η γνώμη σου.<br />Μου λείπει το χαμόγελό σου.<br />Μου λείπουν τα δάκρυά σου.<br />Μου λείπει που, πριν ακούσει άλλος τα τραγούδια μου, τα έστελνα σε εσένα, πριν πέσω για ύπνο και το πρωί που ξυπνούσα, έβλεπα την απάντησή σου "Είναι υπέροχο!!!!!! Συγκινήθηκα!!!".<br />Μου λείπεις αλητόφατσα...<br />Μου λείπεις Π.<br />Θα επιστρέψω κάποτε.<br />Σου το υπόσχομαι!<br />Ακόμη κι αν χρειαστεί να φτάσω ως την άλλη άκρη της Ελλάδας.<br />Μου λείπεις αλητόφατσα...<br />Άκουσα το τραγούδι σου σήμερα με το που ξύπνησα.<br />Και μου έλειψες περισσότερο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7441441634734534625?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-58944587218440010152008-12-18T02:15:00.006+02:002008-12-18T03:03:59.578+02:00<p style="text-align:center;"><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="372" height="169" src="http://fb.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/player_dj.swf" flashvars="autoPlay=no&amp;theFile=http://fb.esnips.com//nsdoc/9f83f0f0-2873-4d88-9967-154b359654c9&amp;theName=Antropoi(people)&amp;thePlayerURL=http://fb.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></p><br /><p style="text-align:justify;">Τα άστρα κοιτάζουν από ψηλά<br />ένα δρόμο χωρίς όρια<br />Και ο εαυτός μου<br />μια αιώνια μάχη<br />ανάμεσα στο καλό και το κακό<br />μια αιώνια κατανάλωσης ενέργειας<br />που μπορεί να φέρει καταστροφή<br />ή δημιουργία<br />Τα δέντρα λυγίζουν στον άνεμο<br />Έχει άπνοια και όμως λυγίζουν<br />Υποκλίνονται αν θες<br />Στο φεγγάρι<br />ή στον ήλιο<br />μα είναι ακόμη μεσάνυχτα;<br />Ακούω τα φύλλα των δέντρων<br />όσο κι αν προσπαθούν να κρύψουν τη ζωντάνια τους<br />Σήμερα<br />αύριο<br />ενώνοντας τις δύο οντότητες<br />μέσα σε λίγες ώρες<br />Καλωσορίζοντας τις δύο θερμότητες<br />της νύχτας και της μέρας<br />του ξημερώματος<br />της αλήθειας<br />του φωτός.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5894458721844001015?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-87501715339237920312008-12-18T00:00:00.002+02:002008-12-18T00:02:47.043+02:00...και ας είναι μεσάνυχτα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8750171533923792031?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-3940377809353940262008-12-17T16:05:00.004+02:002008-12-18T00:03:09.276+02:00<p style="text-align:justify;">Ήταν ένα σκυλί που το έλεγαν 1985<br />Ήταν ένα αγόρι που πέθανε<br />ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΗΜΑΣΤΑΝ<br />ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΑ<br />Μετά γίναμε δύο<br />Όπως το εργοστάσιο στον κηφισσό<br />Γιατί οι περισσότεροι πέθαιναν γύρω μας<br />Γιατί σε όλους άρεσε να χορεύουν<br />Γιατί δεν είχαμε τίποτε<br />Εκτός απ΄ τη φιλία<br />Και σου είπα πως θα φύγουμε μακριά<br />Και μετά μπήκαμε για πάντα<br />Σ' ένα ασπρόμαυρο εξώφυλλο<br />ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ<br />Και τα σκυλιά έγιναν πολλά<br />ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΠΕ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ<br />ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΠΟΛΕΜΟΣ<br />Μέχρι σήμερα πάντοτε<br />Μετά ήρθε και ο τρίτος και τον αγαπήσαμε<br />Και γράψαμε τραγούδια για τα παιδιά<br />Για όλα αυτά που θέλαμε να αλλάξουμε<br />ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ<br />ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ κοιτούσαν τον κόσμο<br />Και ο κόσμος άλλαξε<br />Και τα πουλιά πέρασαν πολλές φορές<br />ΠΑΝΩ ΑΠ' ΤΑ κεφάλια μας<br />Σαν όνειρα που είχαν ΜΑΤΙΑ<br />Σαν εργοστάσια στο ηλιοβασίλεμα<br />ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ<br />ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ<br />Σαν καλώδια που έμειναν για ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ<br />Στο πάτωμα<br />Σημάδια της ζωής<br />Ο ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ<br />Μας ένωσε σαν μια συνείδηση<br />Και μια μέρα χάθηκαν ΟΛΑ<br />Γίναμε δύο<br />ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ<br />Στις μεγάλες πόλεις<br />Στα βήματα που χάθηκαν<br />Στα βήματα των άλλων<br />ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΑΣΕ<br />Κι έμαθα πως όλα μπορούν να γίνουν<br />Δυνατός αέρας<br />ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΗ ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ<br />ΤΩΡΑ που τα χέρια μας ενώνονται ξανά<br />σαν το παιδί που περιμένει στη στάση<br />το φως ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ<br />ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ<br />συνείδηση, κάθε γενιάς ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ<br />φίλε<br />Κ.Β. 2008</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-394037780935394026?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-33785799241193879332008-12-16T12:54:00.002+02:002008-12-16T13:19:19.214+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/s-1twb1bQpQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/s-1twb1bQpQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><span style="font-style:italic;">Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν<br />Αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται</span><br /><span style="text-decoration:underline;">Καληνύχτα όνειρα! Δε σας χρειάζομαι σήμερα!<br />Για πρώτη φορά δε χρειάζομαι τη νύχτα για να ονειρευτώ.<br />Δε χρειάζεται να κοιμηθώ για να ονειρευτώ.<br />Ζω τα όνειρα.<br />Και όσο αλλάζει ο καιρός θα τα ζω περισσότερο!</span><br /><span style="font-style:italic;">Οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα<br />Γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο</span><br /><span style="text-decoration:underline;">Νοιάστηκες για μένα Ν. Θυμάσαι τι σου είχα πει; "Ήμουν ευτυχισμένος και υπερχαρούμενος. Με σταμάτησα όμως". Με ρώτησες "γιατί;". Σου είπα "Γιατί δεν ήμουν ακόμη έτοιμος να δεχτώ ένα τέτοιο δώρο. Δεν έχουν τελειώσει τα πρόβληματα του κόσμου και έτσι δε μπορώ να παραδοθώ στη χαρά ακόμη". Κι εσύ Ν. θυμάσαι τι μου είπες; "Δεν έπρεπε. Μην το κόβεις. Να το ζεις!".</span>.<br /><span style="font-style:italic;">Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά<br />Και σύρματα<br />Στο λαιμό σας<br />Στα χέρια σας<br />Οι φίλοι μου...</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3378579924119387933?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-37827613430667744942008-12-16T01:23:00.004+02:002008-12-16T01:25:00.417+02:00<p style="text-align:justify;font-style:italic;">Τι να σου πω ρε φίλε. Ξέρεις, δεν είσαι ο μόνος που προσπαθεί να είναι ο τέλειος, να μην απογοητεύσει κανέναν. Το κάνω κι εγώ αυτό και ξέρεις τι; Όταν αποτυγχάνω νομίζω ότι οι άλλοι απογοητεύονται από μένα αλλά... αυτό που θέλουν τα άτομα που νοιάζονται για σένα ξέρεις τι είναι;; Θέλουν απλώς να είμαστε ο εαυτός μας! Αυτό θέλουν... Αυτοί που σε αγαπάνε, θα σε αγαπήσουν και για τα λάθη σου!</p>...φίλε μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3782761343066774494?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-43853764555991410982008-12-15T22:14:00.004+02:002008-12-16T01:25:34.926+02:00<p style="text-align:center;"><a href="http://www.photosled.com/data/2360/michelleyoga2.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/michelleyoga2.jpg"></a><a href="http://www.photosled.com/data/2360/michelleyoga2.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/michelleyoga2.jpg"></a></p><br />Κοιτάξτε τις δύο αυτές φωτογραφίες. Μοιάζουν ίδιες. Είναι όμως πράγματι ίδιες;<br /><ul><li>Η μία εμένα μου φαίνεται σα μία κοπέλα που κάνει γιόγκα.</li><li>Η άλλη μου φαίνεται σαν την αντανάκλαση στο νερό μίας κοπέλας που κάνει γιόγκα.</li></ul>Η μία από τις δύο παραπάνω φράσεις είναι η αλήθεια. Η άλλη είναι η δική μου αλήθεια. Διαλέξτε και σκεφτείτε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4385376455599141098?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-27184114833090879462008-12-15T16:13:00.002+02:002008-12-15T16:17:14.193+02:00<p style="text-align:justify;">Αγάπησέ με γι' αυτό που είμαι, μια φορά...<br />Κοίταξε στα μάτια μου την αλήθεια μου, μια φορά...<br />Κατάλαβέ με μια φορά...<br />Το μόνο που θέλω είναι να σε κοιτώ να γελάς..<br />Κι εσένα. Κι εσένα. Κι εσένα. Και όλους σας.<br />Το μόνο που θέλω είναι "να σε κοιτώ να γελάς"..</p><p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ExNpmWutNo8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ExNpmWutNo8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />Πότε βροχή, πότε αέρας, μια προσευχή λόγια μητέρας<br />Φωνές που ακούγαμε παιδιά. Για μια στιγμή θέλω...<br /> <br />Είναι νωρίς, ζωή χαράζει, σαν μολυβιά στ' όνειρο στάζει<br />Ο αέρας παίρνει τα μαλλιά. Για μια στιγμή θέλω να...<br /> <br />Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά<br />μια ζαριά η ζωή για ν' αρχίσει πάλι και να<br />την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά<br />μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι<br /> <br />Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω<br />πίσω απ' τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2718411483309087946?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-37354486650128727812008-12-15T14:25:00.003+02:002008-12-15T14:54:09.263+02:00Κι αυτό που θέλω να πω είναι δύο πραγματάκια. 1) Αναζήτησα μία κοπέλα χτες που μου άρεσε όσο ήμουν στο σχολείο, ένα χρόνο μικρότερή μου. Μου είχαν πει πως είχε προβλήματα με την οικογένειά της κτλ. Τέλος πάντων, η κοπέλα έχει γίνει υπέροχη και πανέμορφη!!!! Δηλαδή... ΟΥΑΟΥ!!!<br />2)θέλω να τραγουδήσουμε όοολοι μαζί ένα τραγουδάκι:<br /><p style="text-align:center;"><br /><object width="340" height="285"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0E23G8JdM80&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0E23G8JdM80&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"></embed></object><br />Every breath you take<br />Every move you make<br />Every bond you break<br />Every step you take<br />Ill be watching you<br /><br />Every single day<br />Every word you say<br />Every game you play<br />Every night you stay<br />Ill be watching you<br /><br />Oh, cant you see<br />You belong to me<br />How my poor heart aches<br />With every step you take<br /><br />Every move you make<br />Every vow you break<br />Every smile you fake<br />Every claim you stake<br />Ill be watching you<br /><br />Since youve gone I been lost without a trace<br />I dream at night I can only see your face<br />I look around but its you I cant replace<br />I feel so cold and I long for your embrace<br />I keep crying baby, baby, please...<br /><br />Oh, cant you see<br />You belong to me<br />How my poor heart aches<br />With every breath you take<br /><br />Every move you make<br />Every vow you break<br />Every smile you fake<br />Every claim you stake<br />Ill be watching you<br /><br />Every move you make<br />Every step you take<br />Ill be watching you<br /><br />Ill be watching you<br />Ill be watching you<br />Ill be watching you<br />Ill be watching you...<br /></p><br />ΥΓ: Μία συγγνώμη να ζητήσω. Για 3η φορά στη ζωή μου θα το πω... "Δε λέω ότι δε σου άξιζε αυτή η συμπεριφορά. Αλλά δεν ήθελα να είμαι εγώ αυτός που θα σου συμπεριφερθεί έτσι". Κι ελπίζω να καταλάβεις... Κάποτε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3735448665012872781?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-53878624823987376292008-12-15T14:18:00.003+02:002008-12-15T14:25:04.149+02:00Βλέπω να έρχονται οι μέρες που δε θέλουν οι πολλοί<br />και το πρόσωπό μου θα κρύψω, ντυμμένο στα λευκά.<br />Έχω ελάχιστο καιρό για προπόνηση. Προετοιμάζονται χρόνια αυτοί.<br />Και τη φωνή μου θα αλλάξω. Δε θα γνωρίζομαι απ' αυτά.<br /><br />Και το όνομα το έχω, μα ελπίζω να βρω καλύτερο.<br />Κάποιο πιότερο κρυφό. Όχι όμως μεγαλύτερο.<br />Μπορεί τότε να χαθώ<br />και κόκκινο να γίνει το ύφασμα, από λευκό.<br /><br />Αξίζει όμως να προσπαθήσω.<br />Θα είναι η τελευταία ανθρώπινη αμυντική ασπίδα.<br />Τα όνειρά μου θα είναι όσα δεν έκανα κι όσα να κάνουν άλλοι είδα.<br />Γέμισε ο κόσμος λόγια. Το Θεό μου δε θ' αφήσω.<br /><br />Ελπίζω Αυτός να με οδηγήσει.<br />Ελπίζω Αυτός τις ευθύνες να ζυγίσει.<br />Ελπίζω να μου δείξει<br />την αλήθεια που θα με βοηθήσει.<br /><br />Μόνο δύο πράγματα μπορούν να με εμποδίσουν, όπως το σκέφτομαι.<br />Να είμαι στρατιώτης ντυμμένος στο χακί<br />ή να έχω οικογένεια: γυναίκα και παιδί.<br />Αλλιώς, ούτε το σκοτάδι δε θα μπορεί να με κάνει να αχνοφαίνομαι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5387862482398737629?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-65090754941337104872008-12-15T00:23:00.002+02:002008-12-15T00:24:38.742+02:00κι ελπίζω να νιώθω καλύτερα και οι σκέψεις μου να μη με έχουν εγκαταλείψει, αλλά να έχω βρει μια απάντηση. Τουλάχιστον για αυτή τη φάση της ζωής μου...<br />Ακούω το τραγουδάκι που ανάρτησα <a href="http://vensires.blogspot.com/2008/12/mad-world.html">εδώ</a> και καληνυχτίζω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6509075494133710487?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-89914585123761084202008-12-14T21:38:00.002+02:002008-12-14T22:12:42.907+02:00<p style="text-align:center;"><a href="http://www.photosled.com/data/500/learning_callier.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/500/thumbs/learning_callier.jpg"></a></p><span style="font-style:italic">Μπορείς να μάθεις πολλά από ένα βιβλίο ή ένα τετράδιο... Μπορεί στο τέλος του διαβάσματος να ξέρεις πολλά και να έχεις μάθει πολλά... Το να μάθεις όμως πότε να ΜΗΝ τα σκέφτεσαι είναι καθαρά δικό σου μέλημα..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8991458512376108420?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-47430114817860298562008-12-14T17:08:00.002+02:002008-12-14T17:18:49.980+02:00<a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_001.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_001.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_002.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_002.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_003.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_003.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_004.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_004.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_005.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_005.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_006.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_006.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_007.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_007.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_008.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_008.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_009.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_009.jpg"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/zwgrafies_kid_010.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/zwgrafies_kid_010.jpg"></a><br />...είχα ονειρευτεί κάποια μέρα να πετάξω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4743011481786029856?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-83401632492922032572008-12-14T15:47:00.001+02:002008-12-14T15:47:50.835+02:00Ο Έρωτας πέταξε ένα βέλος πριν 6 χρόνια. Ήταν τόσο σημαντικό, που αναγκάστηκα να το δώσω πίσω. Τώρα προσπαθώ να του πάρω το τόξο...<br /><br />τελικά δεν ήταν το τόξο που ήθελα. Ο έρωτας ήταν. Και ξέρω ποια μπορεί να μου τον δώσει... Αυτή που ακόμη δεν έχω βρει.<br /><br />Έπιασα το τόξο. Έριξα ένα βέλος στον αέρα. Άφησα το όπλο μου να πέσει. Άνοιξα τα φτερά μου και πέταξα ψηλά κυνηγώντας το βέλος...<br /><br />Το βέλος καρφώθηκε σε μια πόλη. "Πόλη των τύψεων". Ο καθένας εκεί ξαναζεί τα λάθη του. Σήκωσα το τόξο και μπήκα στη μάχη...<br /><br />Κρύφτηκα μέσα σε ένα γκρεμισμένο σπίτι. Κι εκεί ήταν που άρχισα να γράφω με το βέλος μου το "Ζωντανοί Θαμμένοι".<br /><br />Όταν πέθανα, ένα φως είδα γύρω μου. Αναρωτήθηκα...Το φως ρουφούσε το σκοτάδι ή το σκοτάδι το φως; Μια οπτασία εμφανίστηκε τότε...<br /><br />Η οπτασία... Κανείς δεν είχε δει το πρόσωπό της ποτέ... Έχει το πρόσωπο που δίνει ο καθένας στην καρδιά του. Έδειχνε αγάπη...<br /><br />Τότε ήταν που ξέσπασα πάνω της. Με μόνο μαχαίρι τα λόγια μου. Και με μόνη σκέψη μια ερώτηση: ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ! ΓΙΑΤΙ;<br /><br />"Η απάντηση είναι μέσα σου. Αποδέξου την" είπε η οπτασία πριν παραδώσει την ψυχή μου και πάλι πίσω στη ζωή. Και εκεί είδα την αγάπη.<br /><br />Αγάπη. Όχι προσωποποιημένη. Στην καρδιά μου όλη συγκεντρωμένη. Ήλιος! Σου προσφέρω τη λάμψη του! Δέξου το!<br /><br />Ήλιος!Φως!Από τα μάτια μου.Από τις άκρες των χεριών μου.Από τις άκρες των άκρων μου.Εγώ.Μια μάζα από φως που σκάει!<br /><br />Τόσο φως…Κι όμως είχα αφήσει κάτι εκεί πίσω…Στην πόλη των τύψεων. Το βέλος. Το τόξο μου. Γύρισα πίσω…Για να προστατέψω τους φίλους μου.<br /><br />Βρέθηκα στην ίδια κατάσταση με το«Ζωντανοί Θαμμένοι», όπως όταν το έγραφα.Παραδομένος στο φόβο.Βλέποντας την οβίδα να πλησιάζει...<br /><br />Μόνο που τώρα υπήρχε μια διαφορά.Η οβίδα δεν έσκασε.Τουλάχιστον...Όχι πάνω μου.Υπήρξε κάτι που τη σταμάτησε.Οι φίλοι μου!<br /><br />Δεν ήμουνα μόνος. Κατάλαβα…Ποτέ δεν υπήρξα μόνος. Το μέλλον μου ήταν εκεί να με στηρίζει για να το αγγίξω. Σηκώθηκα και πάλι...<br /><br />Ο κίνδυνος έφυγε… Οι μορφές των φίλων μου εξαφανίστηκαν. Όχι όμως κι από την καρδιά μου. Με το τόξο στο χέρι. Με μια άδεια φαρέτρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8340163249292203257?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-76135742426186720252008-12-14T14:45:00.004+02:002008-12-14T15:08:37.859+02:00<p style="text-align:center;"><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9V0Ofsc-z5k&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9V0Ofsc-z5k&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />All around me are familiar faces<br />Worn out places, worn out faces<br />Bright and early for their daily races<br />Going nowhere, going nowhere<br />Their tears are filling up their glasses<br />No expression, no expression<br />Hide my head I want to drown my sorrow<br />No tomorrow, no tomorrow<br /><br />And I find it kinda funny<br />I find it kinda sad<br />The dreams in which I'm dying<br />Are the best I've ever had<br />I find it hard to tell you<br />I find it hard to take<br />When people run in circles<br />It's a very, very mad world mad world<br /><br />Children waiting for the day they feel good<br />Happy Birthday, Happy Birthday<br />And I feel the way that every child should<br />Sit and listen, sit and listen<br />Went to school and I was very nervous<br />No one knew me, no one knew me<br />Hello teacher tell me what's my lesson<br />Look right through me, look right through me<br /><br />And I find it kinda funny<br />I find it kinda sad<br />The dreams in which I'm dying<br />Are the best I've ever had<br />I find it hard to tell you<br />I find it hard to take<br />When people run in circles<br />It's a very, very mad world ... mad world<br />Enlarging your world<br />Mad world</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7613574242618672025?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-48883929543749688462008-12-14T01:28:00.007+02:002008-12-14T03:15:33.664+02:00<p style="text-align:center;"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/hands_up.jpg"></p><p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Είχαν δίκιο όσοι το προέβλεψαν...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Για όλους υπάρχει τουλάχιστον μια στιγμή στη ζωή μας που αυτό που βλέπουμε μπροστά μας είναι τίποτα. Μόνο φωτιές τριγύρω. Τα πάντα να έχουν καεί. Τα πάντα να τα έχουμε καταστρέψει εμείς. Απλά προσπαθώντας να ικανοποιήσουμε το εγώ μας με τη δικαιολογία ότι βοηθάμε τους άλλους. Μα είναι πράγματι αλήθεια αυτό ή όντως απλά μια δικαιολογία; <br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Όπως και να έχει... Τα πάντα έχουν καταστραφεί. Το μόνο που είναι ζωντανό είναι αυτοί που έδωσαν τον ίδιο πόλεμο με εσένα. Έναν πόλεμο που δεν υπάρχει νικητής. Οι νικητές είναι αυτοί που χάθηκαν. Τα αθώα θύματα. Οι νικητές σίγουρα δεν είναι οι άνθρωποι που στέκονται αυτή τη στιγμή μαζί σου ζωντανοί. Οι νικητές πεθάνανε όλοι. Τώρα έχεις μείνει ζωντανός εσύ και όσοι άλλοι φέρουν το ίδιο πάνω-κάτω βάρος αμαρτιών με εσένα. Πόσους κατέστρεψες για να φτάσεις εδώ που είσαι και να ικανοποιήσεις το εγώ σου; Μόνο αυτό σου έμεινε. Το εγώ σου! Και οι φωνές, σαν μνήμες, των ανθρώπων που κατέστρεψες. Και ξαφνικά θυμάσαι τη φράση ενός από αυτούς τους ανθρώπους που σου είπαν ότι η αυτοκτονία είναι αμαρτία. Κι εσύ προς στιγμήν πας να σκεφτείς "τόσες έκανα; τι είναι μια ακόμη;" και μετά σκέφτεσαι "μα αν παραδεχτώ ότι τις έκανα, έχασα" και έπειτα "έκανα πολλά, καλύτερα να σταματήσω εδώ" και μετά "μα αν σταματήσω εδώ, θα πεθάνω" και μετά "ναι αλλά δε θα πεθάνω ακριβώς. Θα με σκοτώσουν." και μετά "μπορεί να τη γλιτώσω σαν αθώο θύμα" και μετά "μα ποιον κοροϊδεύω; Δε θα είμαι αθώο θύμα" και μετά "θα είμαι κάποιος που άξιζε αυτό που έπαθε" και μετά "αυτή η σφαίρα θα κατευθύνεται για μένα" και μετά σιωπή για να συνεχίσει η σκέψη "αλλά δε θα πάρω εγώ την ευθύνη της σφαίρας αυτής. Δε θα είναι δική μου ευθύνη".</p><p style="text-align:center;"><img width="375" height="355" src="http://www.photosled.com/data/500/hands_up_with_guns.jpg"></p><p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Και τότε πέφτεις κάτω από τον πόνο. Λυγίζεις και πέφτεις στα γόνατα. Και όσοι μείναν ζωντανοί σε έχουν βρει και σε έχουν περικυκλώσει. Πας να σκεφτείς μα το κεφάλι σου έχει σπάσει από τη σκέψη. Δεν αντέχει άλλο. Και τότε ακούς τις φωνές όσων σκότωσες. Τις φωνές των ίδιων ανθρώπων που πριν λίγο σε κατηγορούσαν. Όμως τώρα δε σε κατηγορούν. Δάκρυα τρέχουν από το πρόσωπό σου. Κι όμως νόμιζες πως τα δάκρυα είχαν στερέψει προ καιρού απ' το κορμί σου. Κι όμως. Μπορείς και κλαις. Μπορείς και φοβάσαι. Μπορείς και λυπάσαι για ό,τι έκανες. Μπορείς... Μπορείς και είσαι άνθρωπος ξανά. Και οι φωνές των νεκρών παύουν να είναι μία απλή μνήμη. Παύουν να είναι ένα μπερδεμένο σύμπλεγμα αποήχων που να σε ζαλίζουν. Μετατρέπονται σε μια ενιαία ζωντανή, φωτεινή, νικήτρια, γεμάτη αγάπη φωνή. Κι οι "συνάνθρωποί" σου σε βρίζουν, διαπράττουν ύβρεις και συζητάνε ακουμπώντας σου το όπλο στον κρόταφο για το ποιος θα είναι αυτός που θα "κερδίσει" το κεφάλι σου στον αόρατο πίνακα της βαθμολογίας μεταξύ τους.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Εσύ όμως δεν τα ακούς αυτά. Το μόνο που ακούς είναι τη φωνή που σου λέει:</p><p style="text-align:center;">"Το 'αχ' μου, τον αναστεναγμό<br />πέτρα στο δρόμο σ' να βρεις.<br />Να μην πάθεις κανέν' κακό,<br />μ' απλά ν' αναστενάσεις".</p><p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Έπειτα για δευτερόλεπτα(ή έτσι σου φάνηκε εσένα) δεν ακούς τίποτα. Το αίμα έχει αρχίσει να τρέχει πάνω από τα μάτια σου. Το σώμα σου έχει πέσει πλέον στη λάσπη και το στόμα σου έχει ανοίξει μη μπορώντας πλέον να βγάλει ούτε μια λέξη. Αυτή τη στιγμή, αυτός που σε σκότωσε παίρνει το τρόπαιό του και έπειτα παίρνουν όλοι τη θέση τους για να συνεχίσουν τον πόλεμό τους.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Η διαφορά είναι ότι εσύ αυτά δεν τα είδες και δεν τα κατάλαβες να σου συμβαίνουν. Είχες ήδη πεθάνει. Είχες περάσει στη μεριά των ζωντανών που νόμιζες για νεκρούς. Στην πλευρά των νικητών που νόμιζες για χαμένους. Στην πλευρά των ανθρώπων που περιμένουν τους τελευταίους νεκρούς, τους "συνανθρώπους" σου, που άλλωστε έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάβολο καιρό τώρα. Στην πλευρά... που θα ζήσει. Και τότε θυμάσαι και καταλαβαίνεις τα παραπάνω λόγια και τη σημασία τους. Τότε καταλαβαίνεις ότι επειδή αγάπησες θα ζήσεις. Ακόμη κι αν έφτασες μία στιγμή πριν το τέλος για να καταλάβεις. Επειδή αγάπησες θα ζήσεις.</p><br /><p style="text-align:center;">...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4888392954374968846?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-79559666581330760002008-12-13T21:56:00.001+02:002008-12-13T21:58:07.245+02:00<p style="text-align:justify">"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής: <br />ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.<br />Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:<br />ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.<br /><br />Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.<br />ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ) ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).<br /><br />Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:<br />Αλ=Ο νοητός ήλιος <br />Φα-ος=Το φως <br />Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι) <br />Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την<br />Γα=Γη (δωρικός τύπος) <br />Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως <br />Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος <br />Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.<br />Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός<br />Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.<br />Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.<br />Ζή=προστακτική ρήματος ζω.<br />Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι<br />Θη=προστακτική ρήματος θέτω.<br />Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.<br />Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο<br />παλλάς-πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).<br />Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ,<br />Δήμητρα=Μητέρα γη).<br />Νύξ=νύκτα.<br />Ο=το οποίο, που<br />Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).<br />κ.ο.κ.<br /> <br />Με λίγα λόγια...<br /> <br />ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ <br />ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ <br />ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7955966658133076000?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-35992439837991018632008-12-13T21:20:00.004+02:002008-12-13T21:35:02.441+02:00Το πριν...<br /><h3>Έτσι στα γρήγορα...</h3>Δεν έχω χρόνο πολύ για να γράψω αυτή την ώρα.<br />Δε μ' αρέσει η ζωή που άφησε πίσω της η μπόρα.<br />Δε μυρίζει βρεγμένο χώμα.<br />Κοιτάζω το σκοτάδι και βλέπω ένα ακόμη πιο σκοτεινό χρώμα.<br /><br />Αλήθεια, τι χρώμα όρισε η φύση για τη ζωή;<br />Τι χρώμα για της μάνας την αγκάλη τη ζεστή;<br />Τι χρωμα να όρισε για το αίμα που χύθηκε άδικα;<br />Τι χρώμα για το αίμα που δε χύθηκε, μη μολυνθεί το χώμα άδικα.<br /><br />Και γιατί το "κρατάτε με" το λέμε τις λάθος στιγμές;<br />"Κρατάτε με να μην τον δείρω" ακούγεται συνήθως τις φορές.<br />Πάω να δω το μέγεθος της καταστροφής σήμερα.<br />Σήμερα... που είναι σχετικά γαλήνια και ήρεμα.<br /><br />Η μόνη μου έγνοια αυτή τη στιγμή<br />είναι αν αυτή η επιθυμία η κρυφή<br />είναι για να βοηθήσει το Θεό<br />ή μακριά Του να σταθώ.<br /><br />Ελπίζω σε μια απόφαση που θα μου υποδείξεις Κύριε.<br />Ελπίζω στις δυνάμεις μου ως ελεύθερος άνθρωπος Κύριε.<br />Ελπίζω κάποτε να διώξω το φόβο από τους ανθρώπους Κύριε.<br />Χα! Κι η πρώτη σκέψη ήταν βασιλιάς! Δελεαστικό. Απλή σκέψη Κύριε.<br /><h3>...</h3><br />και το μετά...<br /><h3>...και μ'εσένα την ελπίδα θα ξαναφέρω</h3>Βγήκα επιτέλους έξω στον κόσμο<br />Είδα όσα ήθελα μα δε μου επιτρέπει ο χώρος μου να δω.<br />Γέμισε η καρδιά απορίες. Ο φόβος είναι του κόσμου ή από τον κόσμο;<br />Το βλέμμα σου δεν το κατάλαβα και λυπάμαι γι' αυτό.<br /><br />Φοβόσουν; Ή εγώ δε μπορούσα να καταλάβω το νόημα των λόγων του;<br />Κοιμόσουν; Ή εγώ μόνο ήμουν ξύπνιος; Ή κανείς από τους δύο;<br />Πραγματικά! Δε με νοιάζει που δεν κατάλαβα το περιεχόμενο των λόγων του.<br />Το βλέμμα σου θέλω ν' αποκρυπτογραφήσω πριν πω "αντίο".<br /><br />Είχα κλείσει το στόμα με το χέρι μου.<br />Δεν ήξερα αν έπρεπε να τρομάξω ή να γελάσω!<br />Δεν ξέρω αν ήταν κοντά ή μακριά μου το αστέρι μου.<br />Δεν κατάφερα ακόμη τον απλό κόσμο να φτάσω.<br /><br />Εσύ κι εκείνοι τον καταλάβατε. Άνετοι ήσαστε.<br />Ανεξάρτητα του τι έλεγε, χωρίς ενδοιασμό, επιλέξατε πίσω να τον αφήσετε.<br />Μάλλον πρέπει να μπλεχτώ σε κανονικό πόλεμο και μάχη<br />μήπως και καταλάβω τι σημαίνει ομηρία και τι ενημέρωση για διαμάχη.<br /><br />Κι αυτό το χτυποκάρδι από έρωτα δεν ήταν και το ξέρω.<br />Άγνοια για αντίδραση. Κατάφερα όμως να την υποφέρω;<br />Για σημερινό μήνυμα, το χαμόγελό σου θα μεταφέρω.<br />Μικρή μου τζοκόντα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3599243983799101863?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-70160559614057356082008-12-13T21:10:00.004+02:002008-12-13T21:20:33.148+02:00Ήτανε δύσκολη η αρχή<br />μα δεν τελείωσα ακόμη<br />κι ελπίζω αυτή η βροχή<br />να μην οδηγήσει σε χιόνι.<br /><br />Ανακάλυψα την ιστορία ξανά πριν λίγες ώρες.<br />Έμαθα για κάποιες ψυχές, για κάποιους λαθρεπιβάτες.<br />Άνοιξα, αρκετά ώστε να ακούω της βροχής τις σταγόνες<br />κι αυτό το "τακ-τακ" χειροκρότημα για ακροβάτες.<br /><br />Για ακροβάτες και τους μάγους που είναι τέτοια ώρα έξω.<br />Ακροβάτης πρέπει να είσαι για να ζήσεις.<br />Μάγος πρέπει να είσαι αν το πεις το "θα τ' αντέξω".<br />Άνθρωπος όχι, αν μπορείς σε μια ψυχή τα μάτια να κλείσεις.<br /><br />Δεν είναι η ψυχή που χάθηκε.<br />Δεν είναι τα όνειρα ποθ δε βγήκαν αληθινά.<br />Δεν είναι το πρόβλημα που θάφτηκε.<br />Είναι μαζί όλα αυτά και άλλα πολλά.<br /><br />Κι είχα καιρό να ακούσω ραδιόφωνο.<br />Όπως όταν ήμουν στο σχολείο, πριν κάμποσα χρόνια.<br />Είχα καιρό να αφαιρέσω τη φωνή απ' το μικρόφωνο.<br />Να ακούσω μια φορά χωρίς να ανοίξουν τα σαγόνια.<br /><br />Όμορφα... Τα μάτια μου ξεκίνησαν να κλείνουν.<br />Και το φως δε βοηθάει την κατάσταση.<br />Η μουσική και τα τραγούδια τ'αυτιά να κοιμηθούν δεν τα αφήνουν.<br />Κι ο πόνος στο μυαλό κάνει μετάσταση.<br /><br />Το σώμα ζητάει να κοιμηθεί απεγνωσμένα.<br />Λογικό. Περασμένη η ώρα.<br />Και κάποια μάτια όμως ίσως ζητούν λύτωση από εμένα κι από σένα.<br />Και δεν υπάρχει "μακάρι". Αν το ήθελα θα ήμουν έξω τώρα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7016055961405735608?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-27417804160220867842008-12-13T21:05:00.003+02:002008-12-13T21:10:08.158+02:00Μετά από τόσον καιρό τις σελίδες του άνοιξα...<br />Έπιασα ξανά το μελάνι και γράμματα ζωγράφησα...<br /><br />Πόσα δευτερόλεπτα ζωής να μείναν ακόμη στη μέρα μου;<br />Άραγε πού με πηγαίνει το αόρατο αυτό σύννεφο του αέρα μου;<br /><br />Δεν κρύβομαι. Δε φοβάμαι.<br />Ψάχνω εποικοδομητικούς τρόπους για να ζήσω χωρίς να κοιμάμαι.<br /><br />Θέλω πολύ ακόμη για να σε φτάσω Θεέ μου και το ξέρω.<br />Θέλω πολύ ακόμη ώστε το φως να κρατήσω και να ξαναφέρω.<br /><br />Μου είχαν λείψει αυτές οι νύχτες είναι η αλήθεια.<br />Έλεγα πάντα τα ίδια, όμως όσα ποτήρια κι αν είπια.<br /><br />Όχι ποτήρια αλκοόλ, αλλά ποτήρια πίκρες.<br />Όπως και να'χει, έπαιρνα πάντα τη μαγεία από τις νύχτες.<br /><br />Ελπίζω κάποτε να καταφέρω να αγαπήσω όσο αγαπήθηκα.<br />Ελπίζω να μη λυπήσω περισσότερο από όσο λυπήθηκα.<br /><br />Τα τραγούδια μου όμως κι η φωνή μου θ' αναπνέουν όσο ζω.<br />Μέχρι να σβήσει η ανάσα μου, εγώ θα αγαπώ.<br /><br />Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω. Αντέχω ακόμα πολύ πόνο.<br />Ένα πράγμα μόνο. Μη διαπράξω άλλο φόνο.<br /><br />Φόνο ψυχής. Καταστροφή ζωής.<br />Δημιουργός υπερβολής; Μόνο εσύ είσαι ο Κριτής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2741780416022086784?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-4514680216089898192008-12-10T02:22:00.004+02:002008-12-10T03:21:14.926+02:00<span style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Νιώθω περίεργα. Πραγματικά αυτή τη στιγμή σε ποιανού τη θέση θα ήθελα να είμαι; Στη θέσω των μπάτσων ή στη θέση των παιδιών που διαμαρτύρονται μεν, αλλά οι περισσότεροι είναι βαλτοί και μπάχαλοι; Μου είπε πρόσφατα φίλος "με όλα αυτά, για κανένα μήνα, δε θα μπορώ να λέω ανοιχτά τις πολιτικές μου πεποιθήσεις" και "γυρνάω σπίτι και κοιμάμαι με εφιάλτες για τη μέρα που έχασα" και "οι άνθρωποι που κάψαν τη βιβλιοθήκη είναι οι ίδιοι άνθρωποι που σε ένα μήνα θα κλαίνε ότι δεν έχουν βιβλιοθήκη". Και έδωσε και μια άλλη πτυχή. Φταίνε και οι μάνες! Αν το παιδί σου γύρισε με ρούχα ποτισμένα στο δακρυγόνο άσ'το έξω. Όπως σκατά τα έκανε, έτσι και να τα ξεμπλέξει! Αυτό που συμβαίνει τώρα, αντίθετα, είναι ότι ο καθένας βάζει φωτιά στο μαγαζί του καημένου του Κυρ-Μήτσου γιατί έτσι του καύλωσε και μετά πάει σπίτι, τρώει το φαΐ της μανούλας του, δίνει τα ρούχα να του τα πλύνει και κοιμάται ήσυχος ότι έκανε το καθήκον του! Το λάθος το έκαναν 3 ομάδες ατόμων:1) αυτοί που αποφάσησαν να δώσουν όπλο στο μπάτσο, 2)ο μπάτσος και 3)οι μπάχαλοι που γαμάνε το νόημα της αναρχίας και της διαδήλωσης. Μία φορά πήγα σε πορεία και αυτό για μια γκόμενα! Και τελικά τα δακρυγόνα τα έφαγα επειδή κλασικά κάποιοι κάναν τις μαλακίες τους! Διαδήλωσε! Ο κυρ-Μήτσος τι σου φταίει; Να έρθω κι εγώ τότε να κάψω το μαγαζί της μάνας σου να δούμε πώς θα αντιδράσεις!<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Και ήδη βλέπω τα σχόλια όσων με διαβάσουν "μπράβο σου!" ή "πες τα ρε μάγκα!". Ωραία! Τα λέω! Και; Στα ίδια σκατά παραμένουμε! Όσο κι αν τραγουδήσω το "δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει" των Terror X Crew... Όσα λόγια προφητικά/μαγευτικά/κι_εγώ_δεν_ξέρω_τι_άλλο κι αν πω... Άμα δεν πράξω κάτι, είναι σα να είμαι στην τηλεόραση σε ένα παραθυράκι και να σκέφτομαι "θα πω τη μαλακία μου να βγει το δελτίο και μετά θα γυρίσω σπιτάκι μου να κοιμηθώ". Ό,τι κάνουν κι οι μπάχαλοι δηλαδή. Μου το είπε και μια φίλη μου για άλλο θέμα <span style="font-style:italic;">"Σίγουρα οι πράξεις μου δεν έχουν τιμήσει το τι νιώθω. Αποφάσησα να διορθώσω τα πράγματα. Για εμένα. Για να τα βρω με τον εαυτό μου...".</span> Άντε Θεέ μου έλα να τελειώνουμε! Ή κάνε τον πόλεμο να έρθει μέχρι εδώ για να τον σταματήσουμε! "Γιατί, πιστεύεις ότι έχεις τη δύναμη να τον σταματήσεις;". Μαζί Σου ναι! Ακόμη κι αν πεθάνω κι εγώ, θα μείνω ζωντανός στις μνήμες των ανθρώπων των φίλων και γνωστών που θα πουν "δεν τον στηρίξαμε". Μακάρι να έρθει ο πόλεμος κατά εδώ!</span><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Και ορίστε ένα απόσπασμα για να αποδείξω ότι δεν είναι όλοι οι μπάτσοι ίδιοι(από το <a href="http://blogathinaios.blogspot.com/">blog του Αθηναίου</a>)...<br /><span style="font-style:italic;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;To πρωϊ στη βόλτα μου σταματάω έξω από τη Βουλή και καλημερίζω τον επι κεφαλής μιας διμοιρίας αστυνομικών μέτρων τάξης. Είναι ένας νεαρός υπαστυνόμος ο οποίος ξαφνιάζεται όταν του λέω στη συνέχεια ότι ντρέπομαι για την αστυνομία της χώρας μου στην οποία παλιά έκανα τη θητεία μου για πέντε χρόνια.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Με ερώτησε πού υπηρέτησα του είπα στην Ηθών και μου είπε με αγανάκτηση ότι "ένας μαλάκας έκανε ένα έγκλημα και τον πληρώνουμε όλοι μας". Με ξάφνιασε η αντίδρασή του και συνέχισα να του λέω για τους Ειδικούς Φρουρούς (σώμα του δολοφόνου) που κακώς τους έχουν ενσωματώσει με την Αστυνομία και οπλοφορούν με τετράμηνη εκπαίδευση.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Συμφώνησε μαζί μου ενώ πίσω του οι Αστυφύλακες κουνούσαν το κεφάλι φανερά εκνευρισμένοι για το γεγονός. Η πορεία των μαθητών όμως πλησίαζε και μου συνέστησε να απομακρυνθώ ενώ συγχρόνως φορούσαν κράνη και έπαιρναν τις ασπίδες. Η φωνή του Αστυνομικού Δ/ντή ακούστηκε μέσα από τον ασύρματο του νεαρού υπαστυνόμου "αμυνόμαστε μόνο και δεν εγκαταλείπουμε".<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Κάθισα για λίγο απέναντι και έβλεπα τα παιδιά να φωνάζουν "Μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι" χωρίς κουκούλες, ενώ πέταγαν νεράντζια και πέτρες που έβγαζαν από τα σακίδια. Ο νεαρός υπαστυνόμος μπροστά με την ασπίδα έδινε οδηγίες να μην κάνουν καμία ενέργεια οι άντρες του. Κάποιες μανάδες στο πεζοδρόμιο μαζί μου έβλεπαν τα παιδιά τους και φώναζαν και έκλαιγαν και από συγκίνηση και από φόβο μη τους συμβεί κανένα κακό.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Σκεφτόμουνα τον υπαστυνόμο τι θα ήθελε εκείνη την ώρα. Είμαι σίγουρος τον πιστολέρο Ειδικό Φρουρό χωρίς ασπίδα και πιστόλι μπροστά στα παιδιά κι αυτός να τον κοιτάει χαμογελώντας. Δεν είναι ίδιοι όλοι οι Μπάτσοι!<br />Αθηναίος</span><br />...αλλά ούτε και οι αναρχικοί(όταν είσαι αναρχικός ΔΕΝ είσαι μπάχαλος)!<br /><span style="font-style:italic;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Πρίν από λίγες ημέρες είχα πάει σε ένα κατ/μα κινητής τηλεφωνίας στο Κέντρο να πληρώσω ένα λογαριασμό. Οι τρείς υπάλληλοι (νέα παιδιά) φανερά ανήσυχοι για την τύχη τους γιατί δεν "πήγαινε" το κατ/μα όπως μου είπαν. Μάλλον θα τους "έδιωχναν". Ήταν εκνευρισμένοι και η κουβέντα πήγε στους αναρχικούς. Τους είπα ότι δεν μου αρέσει αυτή η λέξη και προτιμώ να τους ονομάζω παιδιά των Εξαρχείων. Όταν άκουσε ο ένας τις θετικές μου απόψεις για τις θέσεις τους και ότι έχω κουβεντιάσει μαζί τους κατά καιρούς, διαπιστώνοντας ότι είναι μορφωμένα παιδιά που έχουν πολλά να πουν και να δώσουν στον τόπο, μου είπε χαμογελώντας ότι το γνωρίζει γιατί είναι ένας από αυτά. Δεν πάει άλλο η κατάσταση συνέχισε να μου λέει και ότι έφτυσε αίμα γι αυτή τη δουλειά των 600 ευρώ και τώρα τον απειλούν με απόλυση. Το συμπέρασμα που έχω βγάλει είναι ότι η πλειοψηφία των παιδιών των Εξαρχείων είναι παιδιά οικογενειών που προσπαθούν να επιβιώσουν και δεν έχουν "Μπάρμπα στην Κορώνη". Μπαίνουν ανεξέλεγκτα στις τάξεις τους κατά καιρούς και προβοκάτορες κάποιων πραγματικά "γνωστών-αγνώστων" εγκεφάλων!</span><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Και επιτέλους νιώστε! "There are greater things happening here than you and me"! Ξεγράψτε τους όποιους εγωισμούς και τις μαλακίες! Νιώστε! Μία τόσο απλή λέξη! Νιώστε επιτέλους και κάντε ότι θέλει ο εαυτός σας και όχι ό,τι σας λένε οι μάζες! Όπως διαβάζω και <a href="">εδώ</a> "<span style="font-style:italic;">Mην ακούς ούτε τα θηρία, ούτε τους θηριοδαμαστές. Είσαι σε καλό δρόμο. Ο τίτλος του πονήματός σου δεν αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων για όποιους δεν ζουν για την παρεξήγηση. Παίξε εσύ με τα κυκλακια σου και άσε τους άλλους να ανακαλύπτουν την αμερική για πάρτυ σου...</span>". Φτιάξε λοιπόν τον εαυτό σου και κάνε τις επιλογές σου. Γάμα τις μάζες! "Ζήσε το σήμερα. Ξέχνα το χθες. Γάμα τους όλους και κάνε ό,τι θες". Τόσες φορές το είπες και το σκέφτηκες και το χειροκρότησες! Τα δύο πρώτα, μαλακισμένα ή όχι,τα έκανες! Το τρίτο και σημαντικότερο γιατί δεν το κάνεις; Γάμα τον ΠΑΣΟΚτζή που θέλει να σου πει τα δικά του. Γάμα τον ΝΔίτη που θέλει να σου πει τα ίδια ή άλλα. Γάμα τον ΚΚΕτζή που κατέβηκε μες στα επεισόδια να κάνει διαδήλωση για 4ωρη εργασία! Γάμα και τα μικρά κόμματα ακόμη! Ξέχνα τα όλα! Για πρώτη φορά στη ζωή σου ΜΗ σκεφτείς τον εαυτό σου αλλά σκέψου αυτό που θες ΕΣΥ! Ένα σωστό πράγμα είπε ο Παπακωνσταντίνου σε ένα τραγούδι κι αυτό ήταν η φράση "Δεν ανήκω σε κανέναν. Δεν ανήκω πουθενά"! Το είπε! Σου άρεσε! Ε κάντο πράξη λοιπόν το γαμημένο! Μην αφήσεις κανέναν να σου βάλει τις δικές του ιδέες στο μυαλό. Ούτε εμένα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-451468021608989819?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-72622582360310387832008-12-09T13:19:00.006+02:002008-12-11T01:59:53.572+02:00Στη Hopy:<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-Ckj56wz6T0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-Ckj56wz6T0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στις: GOG, Candy, Δώρα<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bbPoHorT3Vg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bbPoHorT3Vg&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στην Ag'o<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UbjfV_AK1ws&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UbjfV_AK1ws&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στις: Mariposa, Ele (για τον Κότσιρα και επειδή είναι χαρούμενο και μόνο)<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yIDcFETzJ4g&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yIDcFETzJ4g&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στην EvAngelica<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6r2bxPviBx4&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6r2bxPviBx4&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στη γυναίκα μου(μία την έχουμε. Πρέπει να την τιμήσουμε!)<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TF_3ZiL0t4o&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TF_3ZiL0t4o&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στην TAZ<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TnqPCn7Ucb0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TnqPCn7Ucb0&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στο magaki<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PaClwk7huxo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PaClwk7huxo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στους Evris,DjM0rphy,JohnnyRed,Omnis,Viper,Eftixakos,Pasponi(και όσους άλλους(άντρες) ξέχασα να αναφέρω)<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uROHc0KUkGk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uROHc0KUkGk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στον Jimprift<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/u9WvVTFTf9w&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/u9WvVTFTf9w&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Στον εαυτό μου<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-0We8PcAG3U&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-0We8PcAG3U&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7262258236031038783?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-60641672919480553602008-12-09T03:11:00.008+02:002008-12-09T21:52:09.839+02:00...για διάφορους λόγους.<br /><br />Θυμάσαι τι σε ρώτησα δάσκαλε; Ως ποιο σημείο φταίμε εμείς για τις επιλογές των ανθρώπων που επηρεάζουμε; Και με την απάντησή σου, έδιωξες τις όποιες αμφιβολίες βάραιναν την ψυχή μου. Είχε δίκιο η φίλη μου που μου είπε "Αν θέλει, αρκεί". Μόνο που το είπε για το λάθος πράγμα. Μεταφράζοντάς το όμως σαν "αν θέλει πράγματι να το κάνει αυτό, τότε είναι επιλογή της και εσύ δε φέρεις καμία ευθύνη", είναι πολύ κοντά σε αυτό που απάντησες δάσκαλε! Η δική μου σκέψη είναι τώρα η εξής... Ο δρόμος θα'ναι δύσκολος. Αν τη μία φορά που κάνει κάποιος μια λάθος επιλογή, εγώ τη βγάζω καθαρή... Τότε ποιος ο λόγος να μην το ξανακάνω; Αν βλέπω ότι μπορώ να κάνω κάτι κακό και να ρίξω την ευθύνη αλλού, γιατί να μην το κάνω; Είναι ό,τι ευκολότερο. "Μα δε μου φαίνεσαι τέτοιος άνθρωπος!", θα πουν όσοι με ξέρουν έστω και λίγο. Μπορεί να έχουν και δίκιο. Όμως δεν έφτασα εδώ που είμαι απλά λέγοντας "αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε εμένα, άρα δεν το σκέφτομαι". Τώρα λοιπόν που έγινε η αρχή, θα είναι πιο δύσκολο για μένα να μην το επαναλάβω. Αλλά θα προσπαθήσω! <hr color="red">Κάτι που διάβασα... Κάτι που γράφτηκε πριν 10 μήνες... Κάτι που ταιριάζει στο σήμερα...<hr color="red"> Φωτιά και σίδερο παντού.<br />Η γη έγινε κόλαση ....<br /><a href="http://farm3.static.flickr.com/2171/2038962593_f18ccc73ba_o_d.jpg"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2171/2038962593_f4394f73d0_t_d.jpg"></a> <hr color="red">Κι ένα ανεκδοτάκι...<hr color="red"> Είναι ένας bisexual στο αεροδρόμιο και τον ελέγχουν...<br /><span style="font-weight: bold;">Τελωνειακός</span>: Name?<br /><span style="font-weight: bold;">Bisexual</span>: Joe White<br /><span style="font-weight: bold;">Tελωνειακός</span>: Age?<br /><span style="font-weight: bold;">Bisexual</span>: 42<br /><span style="font-weight: bold;">Tελωνειακός</span>: Nationality?<br /><span style="font-weight: bold;">Bisexual</span>: American<br /><span style="font-weight: bold;">Tελωνειακός:</span> Sex?<br /><span style="font-weight: bold;">Bisexual</span>: 4, 5 times a week!<br /><span style="font-weight: bold;">Tελωνειακός</span>: No, sir, not that kind of sex! Male or female?<br /><span style="font-weight: bold;">Bisexual</span>: Ahhh! No problem, no problem!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6064167291948055360?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-84756182478918203162008-12-08T14:54:00.004+02:002008-12-08T16:16:40.334+02:00Φτιάξε (καρδιά μου) το δικό σου προβατάκι(αλλιώς τη βάψαμε!)<br /><embed src="http://fc59.deviantart.com/fs19/f/2007/250/a/6/Miorita_by_vomitonegra.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="500" flashvars="id=64262762&width=1337" height="500"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8475618247891820316?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-33286807063584214602008-12-08T12:33:00.004+02:002008-12-23T15:03:32.963+02:00<i>Now at last, it's all crystal clear to me once more! I can never renounce my ... identity! I can never fail to use the powers which a mysterioys destiny has seen fit to give me! No matter how unbearable the burden may be...No matter how great my personal sacrifice... I can never permit one innocent being to come to harm... because I failed to ... And I swear that I never will!</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3328680706358421460?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-48778591995216621982008-12-08T02:32:00.009+02:002008-12-08T12:47:09.779+02:00Ο Έκτορας ήταν ο αδικημένος της υπόθεσης. Είχε να αντιμετωπίσει θεούς και δαίμονες και ημίθεους! Και όμως δέχτηκε να προσπαθήσει να πολεμήσει μια χαμένη εξαρχής μάχη με το θάνατο.<br />Αν όμως ο Έκτορας είχε γεννηθεί στην εποχή του Ίκαρου, θα ήμουν με τον Ίκαρο. Προσπάθησε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Και το κατάφερε προς στιγμήν. Ανεξαρτήτως αποτέλεσματος, το κατάφερε!<br />Και θα πω μερικούς τελευταίους στίχους που σκέφτηκα το μεσημέρι, κοιτώντας ένα αεροπλάνο που περνούσε από ψηλά, πριν κλείσω για απόψε...<br /><br />Μέσα στο απέραντο γαλάζιο το δικό σου το λευκό<br />σαν ένα φόρεμα φτιαγμένο από κρυμμένο ουρανό<br />Ό,τι κι αν γίνει η ματιά μου πάντα θα σ' ακολουθεί.<br />Και η καρδιά μου θα μοιράζει αγάπη πάντοτε εδώ κι εκεί!<br /><br /><a href="http://www.photosled.com/data/2360/7161109-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/7161109-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/7112783-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/7112783-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/6802650-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6802650-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/6652122-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6652122-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/6619641-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6619641-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/6524446-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6524446-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/6268015-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6268015-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5773413-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5773413-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5757216-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5757216-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5758028-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5758028-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5252128-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5252128-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5078178-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5078178-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/5051973-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5051973-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/3747907-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3747907-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/3221665-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3221665-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3205661-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3205661-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/3194778-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3194778-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/3114226-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3114226-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/3090063-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3090063-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/2775953-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/2775953-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/2467285-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/2467285-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/2368989-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/2368989-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/1896159-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1896159-lg.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/1759457-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1759457-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/1722731-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1722731-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/1653632-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1653632-md.jpg" border="0"></a> <a href="http://www.photosled.com/data/2360/1630085-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1630085-md.jpg" border="0"></a><br /><a href="http://www.photo.net/">Πηγή>>></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4877859199521662198?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-6692884660394734082008-12-07T14:35:00.009+02:002008-12-07T15:50:00.385+02:00<object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5xcBtj0AURQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/5xcBtj0AURQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><hr color="red"><br />Τα μουσικά συγκροτήματα συνήθως λένε "Όσοι πιστοί, προσέλθετε!" μιλώντας για εμφανίσεις τους. Εγώ ούτε πιστούς έχω, ούτε απίστους, ούτε μουσικό συγκρότημα είμαι, ούτε εμφανίσεις κάνω(εξαιρούνται οι εμφανίσεις με τη χορωδία). Αυτό έχω να πω για σήμερα όμως. Είμαι ένας άνθρωπος που κάνει ό,τι θέλει. Αν υπάρχει περίπτωση να αναγκαστώ να κάνω κάτι, το προβλέπω και το μετατρέπω σε συνειδητή επιλογή. Όταν αναγκάζεσαι να κάνεις κάτι, συνήθως μετά σου μένει μια αίσθηση πικρίας. Έτσι, αντίθετα, δε σου μένει τίποτα. Μόνο η αγάπη για τον άλλον. Μόνο..."καλή καρδιά"(θυμάσαι EvAngelica ελπίζω<img src="http://www.photosled.com/data/2360/twink.png">).<br />Αυτή τη στιγμή μπορώ να πω ότι μοιράζομαι το όνειρο του Ίκαρου. Έχει έναν υπέροχο ήλιο να φωτίζει το δωμάτιό μου. Έχει ένα υπέροχο φως να φωτίζει τη σκιά μου. Έχει μια υπέροχη ζέστη να γεμίζει την καρδιά μου. Έχει έναν υπέροχο γαλάζιο ουρανό. Έχει μια υπέροχη ηρεμία που τη σπάει,γλυκά, μόνο το παραπάνω τραγούδι. Ούτε αυτοκίνητα περνάνε. Ούτε μωρά κλαίνε. Ούτε η απέναντι οικογένεια τσακώνεται. Και έχω υπέροχους φίλους! Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω σήμερα τον Evris, επειδή απλά υπάρχει και μας ομορφαίνει τη ζωή(να προσέχεις τη Vino ε; <img src="http://www.photosled.com/data/2360/twink.png">). Να ευχαριστήσω τον Omnis για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και για τη φιλία του! Την Έλλη για όλα και καλή επιτυχία σήμερα! Ό,τι κι αν γίνει να ξέρεις ότι δε μπορείς να με απογοητεύσεις. Ξέρω πόσα έχεις επιτύχει στη ζωή σου. Και υπό ποιες συνθήκες. Και ναι! Είχε δίκιο η φίλη σου! Αν δεν ήμαστε φίλοι και υπήρχε περίπτωση να σκεφτούμε το να είμαστε μαζί, πράγματι θα ταιριάζαμε! Τουλάχιστον όπως το βλέπω στην απ'έξω. Είσαι η μόνη κοπέλα που απάντησε όπως ήθελα σε μια συγκεκριμένη ερώτηση. Ίσως να είναι θέμα ωριμότητας. Ίσως και όχι... Αν είναι όμως, τότε μάλλον σημαίνει πως μεγαλώνοντας θα βρω και άλλες κοπέλες να μου δώσουν την ίδια απάντηση. Άρα αυτό που χρειάζεται να κάνω είναι απλά να περιμένω λίγο ακόμη. Η μόνη δική μου αμφιβολία είναι αν, μέχρι να εμφανιστεί στη ζωή μου, εγώ θα έχω γίνει κάποιος που να της αξίζω. Evris, νομίζω πως σε αυτό μόνο εσύ έχεις την απάντηση. Μόνο εσύ ερωτεύτηκες και αγάπησες και πίστευες πως δεν της αξίζεις. Έκανα ό,τι μπορούσα για να σε πείσω ότι το αξίζατε και οι δύο. Νομίζω το κατάφερα όμως! Τι λες;<br />Λίγο πριν το τέλος, θέλω να ευχαριστήσω και τη Mariposa για τη Λίλα Πάουζ(βλάχικα, και σε όποιον αρέσει!!!). Ευχαριστώ!<br />Τέλος, λοιπόν... Υπήρχαν 3 λόγοι που σταμάτησα να μπαίνω msn, hi5 και facebook. Γυναίκα... Μου είπες ότι βρήκα κοπέλα και δε σου είπα τίποτα. Θυμάσαι τι απάντηση σου έδωσα; Αυτό που σου απάντησα ήταν και ο ένας από τους 3 λόγους για τους οποίους τα σταμάτησα. Ένας αλλά και ο πιο σημαντικός. Και είσαι ο μόνος άνθρωπος στον πλανήτη που τον ξέρει. Με χαροποιεί πάντως το γεγονός ότι με κατάλαβες!<br />Αυτά... πάω για φαΐ!<br />Ag'o στείλε μια μεγάλη αγκαλιά! Αρκετά μεγάλη να φτάσει μέχρι τα μέρη μου! Θα μου κάνει καλό!<br />Και τώρα που το θυμήθηκα...<br />Ακούστε ξανά το τραγούδι "<a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/24/1378847/Music/Attiki%20On%20Air/Kai%20pali%20paidi%20FEAT%20Ais8hseis.mp3">Και πάλι παιδί feat Αισθήσεις</a>" και δείτε τους στίχους <a href="http://vensires.blogspot.com/2008/09/blog-post_21.html">εδώ</a>.<br />Θέλω απλά να προσθέσω μία φράση στα δικά μου λόγια.<br />Ευριπίδη...Ag'o...Λοιπά ερωτευμενάκια...<br />"Έχεις νιώσει την καρδιά σου να αγαπιέται τελευταία;"<br />Θα τα πούμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-669288466039473408?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-54445306903806449542008-12-07T03:22:00.003+02:002008-12-07T03:29:16.219+02:00...όμως θα πω καληνύχτα...<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/btjZWXhGLMs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/btjZWXhGLMs&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />...αφιερώνοντας το τραγούδι σε μια κοπέλα που γνώρισα πρόπερσι. Ήταν χοντρούλα αλλά πιστέψτε με! Υπέροχος και κεφάτος άνθρωπος. Και το λέω αυτό για να αποδείξω πως άλλο το ένα και άλλο το άλλο! Το θυμάμαι εκείνο το πάρτυ. 7 κοπέλες και αυτή. Και ήταν η μόνη που χόρεψε. Όχι "δε χόρευαν μαζί μου". Δε χορεύανε γενικά. Και επειδή είμαι σίγουρος ότι έχει απίστευτο χιούμορ η κοπέλα αυτή, της το αφιερώνω. Ακούστε το. Και καληνύχτα!<br /><br />Στίχοι:<br />Αχ κύριε πρέσβη! Μας κακομαθαίνετε.<br />Με τα τσικουλατάκια το στόμα μου ευφραίνετε.<br />Παίρνω εγώ το πρώτο να σας κάνω και σεφτέ.<br />Ανοίγω το χρυσόχαρτο και βρίσκω ένα κεφτέ.<br />Μα είστε τόσο χλίδα και τόσο το φυσάτε<br />που και τα κεφτεδάκια στο χρυσάφι τα τυλάτε;<br />Πάμε μία βόλτα για ένα απεριτίφ.<br />Να κι ο Tigana με τη Le Coq Sportif.<br />Κοίτα στα hors-d'œuvre ρε φίλε μου Μεντζέλο.<br />Μια γκόμενα είναι απίστευτη, παχύσαρκο μοντέλο.<br />Έχει 7 σωσίβια γύρω από τη μέση.<br />Ποτέ δε θα βουλιάξει στη θάλασσα σαν πέσει.<br />Κι αν στον ήλιο κόντρα δεις αυτό το πάχος<br />θα πεις εκεί γυρίστηκε πρόπερσι ''Ο Βράχος''.<br />Μάλλον γι' αυτό διακρίνεται στη γάμπα τατουάζ<br />ο Νίκολας ο Κέιτζ και γύρω το Αλκατράζ.<br />Ο Κέιτζ ήταν αδύνατος, αλλά σε τέτοια γάμπα<br />έγινε διπλάσιος γιατί τρώει τζάμπα.<br />Λέγοντας για τζάμπα θυμάμαι το The Heart.<br />Είχε προγούλι στο Star Wars όλη την Pizza Hut.<br />Μα τώρα την καρδιά μου την έπαιξα στο τζόγο<br />και πριν ξαναποντάρω ερωτεύτηκα το μπόγοοο.<br /><br />Ο αχόρταγός μου έρωτας σ' εσένα βρίσκαι λεία<br />ακούγοντας κιθαρισμούς του Πάχοτεν Κοιλία.<br />Φτάνει 200 bpm της καρδιάς ο χτύπος<br />κι ας λεν οι άλλοι γύρω πως χορεύω με το λίπος.<br /><br />Όταν τρώνε δε μιλάν, γι' αυτό ποτέ της δε μιλά<br />μα είμαι ερωτευμένος μ' όλα της τα κιλά.<br />Μπορεί να είνα μπάλα και όχι μπαλαρίνα.<br />Στη φαντασία θα 'κανε την ιπποποταμίνα.<br />Η μέση της το πείραμα που 'χουνε κάνει κλώνο<br />για χούλα χουπ θα θέλει το δακτύλιο απ' τον Κρόνο.<br />Όταν στα μάτια τη θωρώ στενάζω αχ και βαχ<br />μπροστά της μη γκρινιάζει ο χαλίφης Ελ Πουσάχ.<br />Δεν έχει ξεκουμπίδια απ' τα καναπεδάκια.<br />80 τρώει στο λεπτό αρνίσια παϊδάκια.<br />Όταν σέρνει το κορμί της το αναφέρουνε στα νέα.<br />κι έτσι το δηλώνει ακίνητο στην Ε9.<br />Τρώει τζάμπα πάντα στις φοιτητικές τις λέσχες<br />μη ζητήσει η εφορία της τροφής το πόθεν έσχες.<br />Μα να τη καταφθάνει κι εσένανε κοιτάει.<br />Θα θέλει να χορέψει και δε θέλει να σε φάει.<br />Ευθύς πα στο ταψί με πιάνει, με χορεύει<br />κι ακούω την κοκκώνα μου την τροφή να ρεύει.<br />Γλιστράω στη χαράδρα της που είναι το Grand Canyon<br />κι αν με ζουπήξει κι άλλο θα εισαχθώ στο Τζάνειον.<br />Έχω έμμονη ιδέα στο νωτιαίο μυελό<br />να είμαι σκουλαρίκι στο δικό της αφαλό.<br /><br />και...<br />Ο αχόρταγός μου έρωτας σ' εσένα βρίσκαι λεία<br />ακούγοντας κιθαρισμούς του Πάχοτεν Κοιλία.<br />Φτάνει 200 bpm της καρδιάς ο χτύπος<br />κι ας λεν οι άλλοι γύρω πως χορεύω με το λίπος (δις)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5444530690380644954?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-72592409563573410072008-12-06T15:06:00.005+02:002008-12-06T15:33:48.438+02:00...εκρύγνηται η καρδιά μου...<br /><p id="images" style="text-align:center;vertical-align: middle;"><a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/7000800-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/7000800-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/82043383_OnpQuHKE.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/82043383_OnpQuHKE.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/6374790-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6374790-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/6220469-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/6220469-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/5985443-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5985443-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/5708882-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5708882-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/5772586-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/5772586-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3989048-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3989048-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3600056-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3600056-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3776848-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3776848-lg.jpg" /><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3131232-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3044774-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3044774-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3044799-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3044799-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/3011396-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/3011396-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/2799164-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/2799164-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/218440-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/218440-lg.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/1840111-md.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1840111-md.jpg" /></a> <a border="0" href="http://www.photosled.com/data/2360/1638196-lg.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/1638196-lg.jpg" /></a></p><br />...και σ' αγαπώ πιο πολύ...<br /><a href="http://www.photo.net/">Πηγή φωτογραφιών>>></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7259240956357341007?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-69398403018029435052008-12-06T13:17:00.004+02:002008-12-06T13:41:23.085+02:00Η ώρα είναι 1:17 και ακόμη δεν έχω ανοίξει το σπίτι να μπει το φως του ήλιου μέσα. Ξύπνησα βέβαια πριν κανένα 30' αλλά μάλλον αυτό δεν το δικαιολογεί ακόμη περισσότερο. Όμως πριν ανοίξω στο φως του ήλιου να με ζεστάνει, ήθελα να ζεστάνω λίγο την ψυχή μου. Να χαιρόμαστε τους Νίκους και τις Νικολίες.<br />Within Temptation - Swan song(Κύκνειο άσμα)<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/I3U4CsFlCtM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/I3U4CsFlCtM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Winter has come for me, can't carry on.<br />The chains to my life are strong but soon they'll be gone.<br />I'll spread my wings one more time.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Ο χειμώνας ήρθε για μένα, δε μπορώ να συνεχίσω.<br />Οι αλυσίδες της ζωής μου είναι δυνατές, όμως σύντομα θα σπάσουν.<br />Θα ανοίξω τα φτερά μου μια ακόμη φορά.</span><br /><br />Is it a dream?<br />All the ones I have loved calling out my name.<br />The sun warms my face.<br />All the days of my life, I see them passing me by.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Είναι όνειρο;<br />Όλοι αυτοί που αγάπησα φωνάζουν το όνομά μου.<br />Ο ήλιος ζεσταίνει το πρόσωπό μου.<br />Όλες οι μέρες τις ζωής μου, τις βλέπω να περνάνε.</span><br /><br />In my heart I know I can let go.<br />In the end I will find some peace inside.<br />New wings are growing tonight.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Μέσα στην καρδιά μου ξέρω πως μπορώ να αφεθώ.<br />Στο τέλος θα βρω λίγη ειρήνη μέσα μου.<br />Νέα φτερά μεγαλώνουν σήμερα.</span><br /><br />Is it a dream?<br />All the ones I have loved calling out my name.<br />The sun warms my face.<br />All the days of my life, I see them passing me by.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Είναι όνειρο;<br />Όλοι αυτοί που αγάπησα φωνάζουν το όνομά μου.<br />Ο ήλιος ζεσταίνει το πρόσωπό μου.<br />Όλες οι μέρες τις ζωής μου, τις βλέπω να περνάνε.</span><br /><br />As I am soaring I'm one with the wind.<br />I am longing to see you again, it's been so long.<br />We will be together again.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Όπως υψώνομαι, γίνομαι ένα με τον άνεμο.<br />Ανυπομονώ να σε δω ξανά. Πέρασε τόσος καιρός.<br />Θα είμαστε μαζί ξανά.</span><br /><br />Is it a dream?<br />All the ones I have loved calling out my name.<br />The sun warms my face.<br />All the days of my life, I see them passing me by.<br /><br /><span style="font-size:x-small">Είναι όνειρο;<br />Όλοι αυτοί που αγάπησα φωνάζουν το όνομά μου.<br />Ο ήλιος ζεσταίνει το πρόσωπό μου.<br />Όλες τις μέρες τις ζωής μου, τις βλέπω να περνάνε.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6939840301802943505?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-2839584513044030252008-12-05T19:58:00.006+02:002008-12-06T01:37:31.489+02:00Είναι από τα τραγούδια που θα ήθελα να είχα φτιάξει εγώ. Ίσως όμως να είναι καλύτερα που τραγουδήθηκαν από το Στέλιο Ρόκκο.<br />Στέλιος Ρόκκος - Έτσι αγαπάω εγώ<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y9pt4A-QXbE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y9pt4A-QXbE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Αν αγαπάς αληθινά παίρνεις τα όρη τα βουνά<br />και τραγουδάς τον έρωτα σου στη σελήνη<br />κι ύστερα στέκεις σιωπηλά να 'ρθουν τ' αστέρια χαμηλά<br />για να τους πεις μέχρι που θα 'φτανες για κείνη<br /><br />Αν αγαπάς αληθινά έχεις δυο μάτια φωτεινά<br />και μια καρδιά παντοτινά ξελογιασμένη<br />αν αγαπάς αληθινά φεύγεις ταξίδια μακρινά<br />και το κορμί σου να γυρίσεις περιμένει<br /><br />Έτσι αγαπάω εγώ, έτσι αγαπώ<br />τίποτα για μένα, για μένα δεν κρατώ<br />έτσι αγαπάω εγώ, έτσι αγαπώ<br />όλα εγώ τα δίνω για κείνη που αγαπώ<br /><br />Αν αγαπάς αληθινά σου μοιάζουν όλα γιορτινά<br />δε νιώθεις κρύο δεν αισθάνεσαι το πόνο<br />αν αγαπάς αληθινά δε βλέπεις μαύρο πουθενά<br />και στο μυαλό σου το κορμί της έχεις μόνο<br /><br />Έτσι αγαπάω εγώ, έτσι αγαπώ<br />τίποτα για μένα, για μένα δεν κρατώ<br />έτσι αγαπάω εγώ, έτσι αγαπώ<br />όλα εγώ τα δίνω για κείνη που αγαπώ<br /><br />Στέλιος Ρόκκος - Εμεινα εδώ<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/C-p5vvkNGK4&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/C-p5vvkNGK4&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />Κάποιο βράδυ σου 'χα πει πως θέλω<br />να γυρίσω όλο το κόσμο, όλο το κόσμο<br />Και συ μου γέλασες γλυκά και μου πες<br />το φιλί μου μυρίζει δυόσμο, μου μυρίζει δυόσμο<br /><br />Κάποιο βράδυ σου 'χα πει πως θέλω<br />να πετάξω σαν πουλί πάνω από το κόσμο<br />Και συ ζωγράφισες φτερά σ'ένα λευκό χαρτί<br />και μου πες φως μου, μη φύγεις φως μου<br /><br />Έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα<br />Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς<br />Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα<br />Έμεινα εδώ να μη μαραθείς<br /><br />Κάποιο βράδυ μου 'χες πει πως πρέπει<br />να γεννήθηκα για σένα, μόνο για σένα<br />Και 'γω σε πήρα αγκαλιά και χάθηκα<br />στα μάτια σου τα μαγεμένα, τα μαγεμένα<br /><br />Κάποιο βράδυ μου 'χες πει πως δε μπορείς<br />να ζήσεις μια στιγμή χωρίς εμένα<br />Και 'γω δε μίλησα ξανά<br />γιατί στα χέρια μου είχα εσένα μόνο εσένα<br /><br />Έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα<br />Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς<br />Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα<br />Έμεινα εδώ να μη μαραθείς<br /><br />Στέλιος Ρόκκος & Πασχάλης Τερζής - Φιλοι<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ikVfBsetkTk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ikVfBsetkTk&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />[Τερζής]:<br />Τι έχεις πάλι και δεν μιλάς κι όλο κοιτάς θλιμμένα<br />Τι έχεις πάθει και με ρωτάς με μάτια βουρκωμένα<br /><br />[Ρόκκος]:<br />Θέλω κάπου να μιλήσω, θέλω κάποιον να τα πω<br />Θέλω κάπου ν’ ακουμπήσω, ένα φίλο αδερφικό<br />Να με πάρει απ’ το χέρι, δυο κουβέντες να μου πει<br />Να γλυκάνει, να γλυκάνει η αγιάτρευτη πληγή<br /><br />[Ρεφρέν (μαζί)]:<br />Θα το περάσουμε μαζί κι αυτό το μονοπάτι<br />Κάνε, θεέ μου, να μην ξαναρθεί άλλη μια τέτοια αγάπη<br />Κάνε, θεέ μου, να μην ξαναρθεί άλλη μια τέτοια αγάπη<br /><br />[Ρόκκος]:<br />Τι να σου κάνει μία καρδιά που όλο πληγές μετράει<br />Τι να σου κάνει κι ένα κορμί που ψάχνει για λιμάνι<br /><br />[Τερζής]:<br />Δεν αξίζει να πεθαίνεις, δεν αξίζει να πονάς<br />Δεν σ’ αγάπησε ποτέ της, σ’ το ’χα πει, μην το ξεχνάς<br />Ένα μόνο να θυμάσαι, πως υπάρχω πάντα εγώ<br />Να ’χεις πάντα ένα φίλο, ένα φίλο καρδιακό<br /><br />[Ρεφρέν (μαζί)]:<br />Θα το περάσουμε μαζί κι αυτό το μονοπάτι<br />Κάνε, θεέ μου, να μην ξαναρθεί άλλη μια τέτοια αγάπη<br />Κάνε, θεέ μου, να μην ξαναρθεί άλλη μια τέτοια αγάπη<br /><br />Στέλιος Ρόκκος - Σμαράγδια και Ρουμπίνια<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_xUoW2_ElzQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_xUoW2_ElzQ&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω<br />απ' της Ινδίας της μακρινές ακτές<br />Σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια<br />σώπασε μωρό μου και μην κλαις<br /><br />Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια<br />μου καραμελένια μου<br />έννοια μου<br />Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια<br />μου καραμελένια μου<br />αχ, έννοια μου<br /><br />Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω<br />από σεντούκια που 'χουν θάψει πειρατές<br />σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια<br />σώπασε μωρό μου και μην κλαις<br /><br />Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια<br />μου καραμελένια μου<br />έννοια μου<br />Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια<br />μου καραμελένια μου<br />αχ, έννοια μου<br /><hr color="red"><br />Κι αν παρατηρήσετε το τελευταίο βίντεο κλιπ, θα παρατηρήσετε την αγαπημένη μου εικόνα.<br />Να είμαι έξω.<br />Να βρέχει.<br />Να κοιτάω ψηλά<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;με τα μάτια κλειστά.<br />Οι σταγόνες να τρέχουν στο πρόσωπο σα δάκρυα.<br />Όμως δάκρυα χαράς που ζω ακόμη και η φύση με αγγίζει!<br />...<br />Ειδικά το "έμεινα εδώ"... Πώς το είχαμε καταφέρει και το τραγούδι αυτό ένωνε, έστω για ένα μόνο βράδυ, Ελλάδα και Γερμανία... Το καταφέραμε πάντως!<br />...<br />Κι όπως λέει κι ένα τραγούδι:<br />"Σου εύχομαι να γίνουν όλα τα όνειρά σου!<br />Κι αν δεν είμαι μέσα, καθόλου δεν πειράζει!<br />Ήμουν εκεί για μια φορά! Τίποτα δεν τ' αλλάζει!".<br />Έτσι είχα καταφέρει κι εγώ για ένα βράδυ να αγγίξω μια ονειροπαγίδα. Όχι για να μου φυλάει τα όνειρα. Την άγγιξα όμως. Έστω μία φορά. Κι αυτό έχει σημασία. Και το καλό του παρελθόντος είναι αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τίποτα δεν το αλλάζει.<br />...<br />Άλλωστε...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;...έτσι αγαπάω εγώ...<br /><hr color="red"><br />Περιμένω...<br />...το εναρκτήριο λάκτισμα για να τραγουδήσω ένα αγαπημένο τραγούδι μια φορά ακόμη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-283958451304403025?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-85843154221866434992008-12-05T17:14:00.004+02:002008-12-05T17:33:06.935+02:00<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;"Ξέρεις, μπορώ να εκπληρώσω εν μέρει την επιθυμία σου", ψιθύρισε η λεπτή φωνούλα δίπλα του. Μόνο τότε την πρόσεξε. Πέταξε και στάθηκε αιωρούμενη μπροστά του. Την κοίταξε μέσα στα πράσινα μάτια της. Του θύμισε τη νεράιδα από ένα βιβλίο στη βιβλιοθήκη του χωριού με τίτλο...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Δε μπορούσε να θυμηθεί. Ίσως και να μην ήθελε... Όχι! Έπρεπε να θυμηθεί! Έπρεπε να σπάσει τις άμυνες της καρδιάς του! Το να μην αποδεχτεί την αλήθεια δε θα βοηθούσε κανέναν τους... "Προσπάθησε περισσότερο",πρόσταξε τον εαυτό του. Σε κάθε προσπάθεια ένιωθε όλο και πιο άσχημα. Ο μόνος τρόπος να θυμηθεί ήταν να φανταστεί τον εαυτό του ξανά στο χωριό. Να ξεκινάει από το σπίτι του. (Να αποχαιρετάει τους γονείς του). Να παίρνει το δρόμο προς τη βιβλιοθήκη. (Να λέει "όχι τώρα" στους φίλους του που τον καλούν να παίξει μαζί τους). Να ανοίγει τη μεγάλη πόρτα της βιβλιοθήκης. (Να χαιρετάει με μια κίνηση του χεριού του τη βιβλιοθηκάριο και όσους γνωστούς του βρίσκει ψάχνοντας την κατηγορία "Παραμύθια"). Να βρίσκει ένα μεγάλο βιβλίο με καφέ χοντρό εξώφυλλο. (Τα αποτυπώματα του χωριού όλου, σαν να διακρίνονται πάνω του). Να διαβάζει ενθουσιασμένος τον τίλο "Ο Πίτερ Παν στη χώρα του Ποτέ". Να ανοίγει στην πρώτη σελίδα. Να βλέπει τη μεγάλη ζωγραφιά της νεράιδας (την οποία έχουν χρωματίσει τα παιδιά του χωριού) και από κάτω το όνομα αυτής... "Tinkerbel"!Ένα απαλό ζεστό άγγιγμα στο μέρος της καρδιάς του τον έκανε να ξυπνήσει από το λήθαργο των σκέψεών του. Κοίταξε και είδε τη νεράιδα να αιωρείται μπροστά στο στήθος του και να έχει βάλει το δεξί της χεράκι πάνω από το μέρος της καρδιάς του. "Είσαι καλά;" του είπε. Εκείνος την κοίταξε με ένα βυθισμένο σε σκέψεις βλέμμα. Χωρίς όμως να μιλήσει. Παραμένοντας σε αυτή τη στάση για μερικά λεπτά άρθρωσε ψιθυριστά "καλά είμαι...", και άνοιξε το χέρι του για να σταθεί η νεράιδα,"...μικρή μου". Η νεράιδα έκανε τότε ένα ανεπαίσθητο μορφασμό για το χαρακτηρισμό αλλά κατάλαβε γρήγορα πως δεν το είπε για το μέγεθός της. Ξάπλωσε λοιπόν στο μαλακό χέρι του, βολευόμενη ανάμεσα στα δάχτυλά του και με την ψηλή, γλυκιά φωνούλα της του μίλησε. "Θα ήθελες να ακούσεις την ιστορία μου;". Εκείνος δεν απάντησε, χαμένος στη θέα του χωριού του. Τότε πήρε μια βαθιά ανάσα, πιο πολύ για να του δώσει χρόνο μήπως είχε σκοπό να τη διακόψει και ξεκίνησε...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8584315422186643499?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-54198048584583228472008-12-05T16:58:00.002+02:002008-12-05T17:08:38.566+02:00Βασικά εγώ θέλω να αναρτήσω το παρακάτω τραγούδι του Σαββόπουλου(με νεότερες εκτελέσεις από Νταλάρα, Αλεξίου και Σφακιανάκη)...<br />Αλλά πρώτα ένα ανέκδοτο γιατί είναι απλά υπέροχο! Και μετά το τραγούδι.<br />Το έγραψε ο Σαββόπουλος μέσα στη φυλακή, οπότε... καλύτερα να το νιώσετε. Ή τουλάχιστον προσπαθήστε.<br /><br />Ανέκδοτο:<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G5G73AnPFBM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/G5G73AnPFBM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br /><br />Διονύσης Σαββόπουλος - Δημοσθένους λέξις<br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Qx2jqc_NIc8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Qx2jqc_NIc8&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει<br />οι δρόμοι θα 'ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη<br />τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι<br />αέρας θα με παρασέρνει κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή<br /><br />Κι ο ήλιος θ' αποκοιμηθεί μες στα ερείπια της Ολύνθου<br />θα μοιάζουν πράγματα του μύθου κι οι φίλοι μου και οι εχθροί<br />μαρμαρωμένοι θα σταθούν οι ρήτορες κι οι λωποδύτες<br />ζητιάνοι εταίρες και προφήτες μαρμαρωμένοι θα σταθούν<br /><br />Μπροστά στην πύλη θα σταθώ με τις κουβέρτες στη μασχάλη<br />κι αργοκουνώντας το κεφάλι θα χαιρετήσω το φρουρό<br />χωρίς βουλή χωρίς Θεό σαν βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα<br />θα πω τη λέξη και το γράμμα μπροστά στην πύλη θα σταθώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5419804858458322847?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-84428333300575584002008-12-05T12:05:00.002+02:002008-12-05T12:13:54.870+02:00Τελικά μου αρέσει πολύ η νέα διάταξη με τα νέα χρώματα που έβαλα στο blog! Ειδικά αυτό το πορτοκαλί πάνω στο μαύρο μου άρεσε τρελά! Το κίτρινο δυστυχώς μου αφαιρεί ένα από τα διαθέσιμα χρώματα από χρώμα κειμένου(βλ. προηγούμενες αναρτήσεις όπου χρησιμοποιεί σε διαλόγους χρώματα όπως μωβ,άσπρο,κίτρινο, κόκκινο κ.α.) αλλά εντάξει. Θα το αντέξουμε!<br />Το παρακάτω τραγούδι είμαι 100% σίγουρος ότι το έβαλα πριν 6-7 μήνες(αν όχι περισσότερο). Αλλά θέλω ένα ρυθμό που να χτυπάει πολύ αυτή τη στιγμή. Κάτι δυνατό. Κάτι που να με ταρακουνήσει. Κάτι σαν το ΑΚΟΥ ΜΑΝΑ από ACTIVE MEMBER!!!<br />Πάμε λοιπόν!<br />ΑΚΟΥ ΜΑΝΑ!<br />ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!!<br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0lmo3eQVdGw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0lmo3eQVdGw&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><br />Γεννήθηκα στο ραντεβού της νύχτας με τη μέρα<br />μια ζεστή Αυγουστιάτικη Δευτέρα<br />τα όνειρα ήταν λίγα, τα λόγια ήταν πολλά<br />και όλοι νιώθανε καλά.<br />Που το είδος θα κρατήσει και το γλέντι θα αρχίσει<br />τσάμπα της μάνας μου το δάκρυ είχε κυλήσει<br />η αγωνία της, ο πόνος, η λαχτάρα<br />μαζί με τις ευχές και μια κατάρα.<br />Που άκουσε το άστρο μου και κρύφτηκε στο φως<br />και από τότε είμαι τόσο μοναχός<br />και τα γέλια δε κρατάνε, κι οι υποσχέσεις δε μετράνε<br />και αυτοί που σ' αγαπάνε βλέπεις εύκολα ξεχνάνε.<br />Και φοβούνται να σταθούν κοντά στο χρόνο<br />κι από αγάπη δε μοιράζονται τον πόνο<br />βλέπεις το άστρο το δικό τους φωτίζει εκεί ψηλά<br />και έτσι όλα πάνε καλά.<br /><br />Άκου μάνα, για όλους έχει ο θεός<br />Κι ίσως το δικό μου άστρο να'ναι κάπου εκεί στο φως<br />Άκου μάνα για όλους έχει ο θεός.<br />Και μας χωράει ο ουρανός.<br /><br />Γι' αυτό και 'γω γυρνάω στο φως και τραγουδάω<br />έπαψα τις μέρες που περνάν πια να μετράω<br />μαζεύω τα κομμάτια μου και δεν ελπίζω<br />σε 'κείνα που με θέλουν πάντα, πίσω να γυρίζω.<br />Σφίγγω τα δόντια μου και έχω παρηγοριά μου<br />μόνο το όνειρό μου κι όσο αντέξει η καρδιά μου<br />θα είμαι εδώ και καλά να το θυμάστε<br />και αφού δε σέβεστε, θα με φοβάστε.<br />Γιατί εγώ ζώ μόνο ό,τι αγαπώ<br />φυλάω το ψέμα μου σε σας μόνο να πω<br />σ' όλους εσάς με το άστρο εκεί ψηλά<br />που δήθεν νιώθετε καλά.<br />Γιατι όλα γύρω σας αλλάζουν<br />ενώ οι μέρες που περνάνε σας τρομάζουν<br />μα εγώ μακριά πετάω τώρα τις ευχές<br />δε θα ξαναζήσω ποτέ μου εγώ το χθές.<br />Γιατί μάνα τα βρήκα όλα μπροστά μου<br />ο πόνος μου ζωή και διάλειμμα η χαρά μου<br />πάντα μάζευα ότι έμενε απ'τη στάχτη<br />μα η τύχη μ' έχει άχτι.<br /><br />Άκου μάνα, για όλους έχει ο θεός<br />Κι ίσως το δικό μου άστρο να 'ναι κάπου εκεί στο φως.<br />Άκου μάνα για όλους έχει ο θεός.<br />Και μας χωράει ο ουρανός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-8442833330057558400?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-75293223043533008782008-12-05T06:08:00.004+02:002008-12-05T06:24:40.021+02:00Για την προηγούμενη ανάρτηση θέλω να ευχαριστήσω την Ag'o που μου την έστειλε στο e-mail μου. Και να της πω να πάμε για καφεδάκι σύντομα! Γιουκ γιουκ Γιούπιιι!! :D<br /><br />Ο λόγος πάντως που κάνω την ανάρτηση αυτή είναι γιατί έψαξα στο internet τη φράση "support me" και βρήκα <a href="http://egomania.nu/causes/indexsoc.html">αυτό</a>. Σκοπός της σελίδας είναι να προβάλλει την άποψη της δημιουργού(ή του δημιουργού... Δεν ξέρω... κάτι για τραβεστί διάβασα...) ότι:<br /><span style="font-style:italic;">I don't want to work, but I like nice things. My mission is to get you to send me non-tax deductable donations. I don't want to have to resort to other money making schemes that are considered "less than regal". I am a Princess after all.</span><br />Και κάπου εδώ θυμάμαι τον Καλιβάτση στους ΑΜΑΝ που διάβαζε Μικρές Αγγελίες και έλεγε μία "Μικρή, όμορφη, άπειρη κοπέλα ζητάει γνωριμία με ποδοσφαιρική ομάδα. Δεκτοί και οι φίλαθλοι" για να σχολιάσει ο Καλιβάτσης "ΜΠΡΑΒΟ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ!"(ειρωνικά προφανώς).<br />Τι άλλο μας μένει να ακούσουμε ακόμη;<br />Όταν ήμουν στο δημοτικό θυμάμαι κάτι συζητήσεις που κάναμε του ύφους "Φαντάζεσαι να υπήρχε κάποιος που να έλεγε το τάδε;" και γελάγαμε. Τώρα δε φανταζόμαστε! Είμαστε σίγουροι! Κι αυτό δεν είναι απαισιοδοξία αλλά ρεαλισμός. Όπως εγώ μπορώ να κάνω τα πάντα, έτσι θεωρώ ότι μπορούν να κάνουν και οι υπόλοιποι. Ανεξαρτήτως θετικού ή αρνητικού αποτέλεσματος!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7529322304353300878?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-22260084611369991832008-12-05T05:50:00.007+02:002008-12-05T05:55:46.197+02:00<p style="text-align:justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο. Ολοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δεί γιατί έμοιαζε να είναι τόσο θλιμμένο. Ντυμένο με ένα φθαρμένο ρόζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και βρώμικο, το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθουσε τους ανθρώπους που περνούσαν. Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει . Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη. Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε .<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο. Ηθελα να δω αν το μικρό κορίτσι θα ήταν ακόμα εκεί. Και ναί, ήταν εκεί, στην ίδια ακριβώς θέση όπου ήταν και την προηγούμενη μέρα και με το ίδιο λυπημένο βλέμμα. Σήμερα όμως θα έκανα το βήμα, θα πλησίαζα το μικρό κορίτσι. Εξάλλου ένα πάρκο γεμάτο κόσμο δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να παίζει ένα μικρό παιδί ολομόναχο.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Καθώς πλησίαζα μπορούσα να δώ την πλάτη του κοριτσιού. Είχε ένα περίεργο σχήμα . Σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που οι άνθρωποι την προσπερνούσαν χωρίς να κάνουν καμμία προσπάθεια να της μιλήσουν. Οι παραμορφώσεις δεν είναι καλοδεχούμενες στην κοινωνία μας, και αυτό οδηγεί στον αποκλεισμό αυτών που είναι διαφορετικοί.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Καθώς πλησίασα, το μικρό κορίτσι χαμήλωσε ελαφρά τα μάτια για να αποφύγει το εξεταστικό βλέμμα μου. Μπορούσα τώρα να διακρίνω πιο καθαρά το σχήμα της πλάτης της. Είχε κάτι περίεργο,που έμοιαζε σαν μια παράξενη καμπούρα. Της χαμογέλασα για να της δείξω ότι όλα ήταν εντάξει. Ημουν εκεί για να την βοηθήσω, για να μιλήσουμε.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Εκατσα κάτω δίπλα της και την χαιρέτησα με ένα 'γειά'.Το μικρό κορίτσι έδειξε να ξαφνιάζεται και αφού με κοίταξε έντονα στα μάτια για λίγο απάντησε "γειά". Της χαμογέλασα και μου χαμογέλασε κι αυτή ντροπαλά . Αρχίσαμε να μιλάμε και συνεχίσαμε μέχρι που σουρούπωσε και το πάρκο άδειασε από κόσμο.<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Την ρώτησα γιατί ήταν τόσο θλιμμένη.Το μικρό κορίτσι με κοίταξε με το λυπημένο μουτράκι του και απάντησε "γιατί είμαι διαφορετική". "Αυτό είναι αλήθεια" είπα εγώ χαμογελώντας. "Το ξέρω" είπε το μικρό κορίτσι και φάνηκε να μελαγχολεί περισσότερο. "Μικρή μου" της είπα, "μου θυμίζεις έναν γλυκό και αθώο άγγελλο". Με κοίταξε και χαμογέλασε, μετά σηκώθηκε αργά και είπε "αλήθεια το λές?". "Ναι, είσαι σαν ένας μικρός φύλακας άγγελλος που στάλθηκε να φυλάει τους ανθρώπους που περνούν".<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Εκανε με το κεφάλι της ένα καταφατικό νεύμα και χαμογέλασε πάλι .<br />Καθώς έκανε αυτό, άνοιξε την πλάτη του ροζ της φορέματος και από μέσα βγήκαν και απλώθηκαν δύο λευκά φτερά, "ναι είπε, αυτό είμαι, είμαι ο δικός σου φύλακας άγγελλος".Εμεινα άφωνος, σίγουρος πως ολα αυτά ήταν παιγνίδια της φαντασίας μου.Τότε το κορίτσι είπε "Γιά μιά φορά σκέφτηκες κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό σου . Η αποστολή μου εδώ ολοκληρώθηκε".<br />Σηκώθηκα τοτε όρθιος και είπα "Περίμενε, γιατί κανείς δεν σταμάτησε να βοηθήσει έναν άγγελλο?". Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε "Είσαι ο μόνος που μπορούσε να με δεί" και μετά εξαφανίστηκε. Και μ' αυτό η ζωή μου άλλαξε ριζικά. Ετσι, όταν νομίζεις ότι δεν έχεις κανένα, να θυμάσαι ότι ο άγγελλος σου είναι κοντά σου και σε προσέχει.<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Αυτό το μήνυμα μπορείς να το στείλεις και σε φίλους σου. Αν δε το στείλεις δεν θα πάθεις τίποτα. Απλά δε θα τους δώσεις την ευκαιρία να κάνουν σήμερα μια θετική σκέψη.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2226008461136999183?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-69250931413785886972008-12-04T01:25:00.005+02:002008-12-04T01:59:53.270+02:00Τι θέλουν τελικά οι άντρες από μία κοπέλα;<br /><ul><li>Εξαρτάται την κοπέλα</li><li>sex...χαχαχαχχαχα<br /></li><li>Κατ'αρχήν, για πόσους άντρες μιλάς! Και όταν λες μια κοπέλα τι εννοείς;<br /></li><li>Να είναι: ώριμη, ναζιάρα, όμορφη, σοβαρή, πρόστυχη, γλυκιά, ρομαντική, σκύλα στο κρεβάτι, χαδιάρα, ερωτική, sexy, έξυπνη και απόλυτα πιστή στον άντρα της. Α, ξέχασα το τελευταίο και πιο κύριο. Να μην έχει άποψη. χαχαχαχα<br /></li><li>Τι κακός ρε συ...Να μην έχει άποψη; :( Έλεος.. Ε τότε πάρε μια κούκλα να μη μιλάει κιόλας.. βέβαια δεν ξέρω αν σε καλύπτει σε μερικά από τα παραπάνω. χαχα :P<br /></li><li>Αγάπη και στοργή! loooooooooooooooooooooooool! χεχεχεχεχεχε<br /></li><li>Εμ συγγνώμη. Αλλά ο άλλος τη θέλει έξυπνη αλλά χωρίς άποψη; :S πώς γίνεται αυτό;<br /></li><li>Χαχαχα. Θα σε γελάσω<br /></li><li>Παράξενα μας τα λένε<br /></li><li>Οι άντρες από μια κοπέλα θέλουν να......... τους ταΐζουν καραμέλες και ζελεδάκια από τα χριστουγεννιάτικα σπιτάκια στην Ερμού! :P :D<br /></li><li>Χαχαχαχαχα! Δεν υπάρχεις λέμε!.. Εγώ τρελαίνομαι για ζελεδάκια πάντως :P<br /></li><li>Κι εγώωω!!! Χαχα! Μ' αρέσουν πολύ που είναι σα σφουγγαράκια ροζ ή άσπρα! :P<br /></li><li>Απλά κατανόηση.<br /></li><li>Κάθε άντρας θέλει διαφορετικά πράγματα αλλά ένα είναι σίγουρο. Ό,τι κάποια στιγμή όλοι θέλουν κάτι σταθερό.<br /></li><li>Σκεφτείτε τι ωραίες που θα ήταν οι γυναίκες αν ήταν άβουλα όντα........ και για να απαντήσω, έξυπνη χωρίς άποψη δε γίνεται αλλά εγώ έτσι τη θέλω<br /></li></ul><hr color="red">Εσύ αν θες, κάτσε βγάλε άκρη για το τι θέλουν οι άντρες και το τι θέλουν οι γυναίκες. Δεν υπάρχει περίπτωση όμως να είσαι το τέλειο ταίρι για όλους. Κάτι που αρέσει σε εμένα, ένας άλλος μπορεί να το θεωρεί ηλίθιο ή ψεύτικο και κάτι που αρέσει σε εκείνον, να μην αρέσει σε εμένα. Γι' αυτό σου λέω. Εσύ να είσαι ο εαυτός σου και μόνο έτσι θα σε προσελκύσουν τα κατάλληλα άτομα που θα ταιριάζουν στο χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία σου!<br /><hr color="red">Και πριν κλείσω για σήμερα, θέλω να πω ένα μεγάαααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααλο και τεράααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααστιο μπράβο στην Ag'o! Ξέρεις εσύ!!! Έτσι κοριτσάκι;<br />3 ΖΗΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ AG'OOOOOOOOO!!!!!!!!<br />ΖΗΤΩΩΩ!!!<br />ΖΗΤΩΩΩ!!!<br />ΖΗΤΩΩΩ!!!<br />(γέλια)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6925093141378588697?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-41471152353322895832008-12-03T22:25:00.004+02:002008-12-04T01:59:03.356+02:00Διηπειρωτικοί σταθμοί με τραγούδια απ' την Ελλάδα!<br /><ul><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=596448&amp;file=filename.pls">Radio AGAPI - Webcasting the Best Greek music from ISRAEL - The Musical Connection to GREECE</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=246587&amp;file=filename.pls">Ilios Radio - Greek music from Israel</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=351188&amp;file=filename.pls">GREEKMIX RADIO AUSTRALIA</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=263174&amp;file=filename.pls">KANALI7 98.4 FM STEREO CYPRUS</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=437425&amp;file=filename.pls">RADIO METEORA 90.3</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=591819&amp;file=filename.pls">Radio Nea Makri</a><br /></li><li><a href="http://www.shoutcast.com/sbin/shoutcast-playlist.pls?rn=43320&amp;file=filename.pls">_ RADIO THESPROTIA _ From Paramythia</a></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4147115235332289583?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-60340338091555098122008-12-03T17:21:00.002+02:002008-12-03T17:24:59.667+02:00Έψαξα για το Vensires στο google.<br />Και βρήκα <a href="http://buzz.phigita.net/?host=vensires.blogspot.com">αυτό</a>.<br />Είναι μια λίστα με τις αναρτήσεις που έχω κάνει(και που κάνω) συνοπτικά...<br />Μεταξύ μας... δε θυμάμαι να έδωσα τη συγκατάθεσή μου για να αναρτώνται οι αναρτήσεις μου και αλλού αλλά οκ. Αν λέω κάτι που είναι αλήθεια και ωφέλιμο για τους συνανθρώπους μας, καλύτερα να το μεταδίδουν πολλοί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6034033809155509812?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-49962208156661879512008-12-03T17:13:00.003+02:002008-12-03T17:17:58.197+02:00<p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 153);">Kyrie Savopoule kalimera sas,<br />Diavassa gia sas apo tin istoselida tis Ossur. Tin edixa kai ston yio mou kai entipossiastike kai aftos.<br />Prin apo ena hrono, 31 martiou tou 2007, eno vriskomastan sto kentro ton Vrixellon oifogeniakos, pano sto pezodromio, mas htipisse ena aftokinito. O yios mou, pou itan tote 4 eton, kai ego hassame o kathanas mas ena podi. Ekoinos kato apo to gonato, ego epano.<br />Den ton eida treis oloklires evdomades giati mas eihan se dyo diaforetika apomakrismena nossokomia tis polis kai ego eimoun stin entatiki gia 2 evdomades. Otan tou milissa tin proti fora, meta apo treis evdomades, mou eipe : mpampa, otan den tha eisai pia nekros, tha ertheis na me deis.<br />Zoume sto Strasvourgo, kai prospathoume siga siga na xanakanoume mia osso ginete fissiologiki zoi. Hanomaste ligo stin plithora prosthetikon, kai ilikon pou mas protinoun kai akoma den gnorizoume pola atoma san emas. Se mia mikri poli san to Strasvourgo, o yios mou, pou ton lene kai efton Odyssea, den ehei polous filous kai kyrios maidia san afton. Omos prin apo dyo evdomades kairedisse to proto tou kypelo sto Ice hockey.<br />Tha heromoun poly na sas gnorissoume kai na mas dossete kapies symvoules gia tin poria.<br />Kalo Pasha<br />Na 'stai kala.<br />Spyros Tsovilis</p><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">και η απάντηση...<br /></div><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 204, 204);">καλημέρα σας , αγαπητέ Κύριε Σπύρο<br />Κυριακή πρωί με την γυναίκα μου κ τον τρίχρονο Ορφέα μου,η μόνη χαλαρή μέρα της εβδομάδας,ετοιμαζόμαστε για πρωινό κι εγώ απολαμβάνω τις ευλογίες της πατρότητας<br />και ξαφνικά το μύνημά σας άγγιξε της καρδιές μας...για μια στιγμή βούρκωσα σκεφτόμενος τον μικρό Οδυσσέα να τα καταφέρνει στο ice hokey!<br />σας ευχομαι πρωτίστος να έχετε ψυχοσυναισθηματική υγεία και σωματική δύναμη για να ανταπεξέλθετε στις δυσκολίες της καθημερινότητας...η άθληση και ιδιαίτερα η εκγύμναση του κολοβόματος είναι πρωταρχικής σημασίας...εμένα για παράδειγμα με βοήθησε τα μέγιστα το κολύμπι εξαρχής στις ωραίες παραλίες της Χαλκιδικής κ αμέσως μετά το ευεργετικό ποδήλατο...το περπάτημα κ το τρέξιμο μπορεί να γίνει οδυνηρό,ιδιαίτερα τις παλαιότερες εποχές όταν η τεχνολογία δεν είχε ακόμη εφεύρει το κάρμπον και τις σιλικόνες..από αυτήν την άποψη "είστε τυχεροι" διότι μπορείτε να απολαύσετε τα τεχνολογικά/επιστημονικά επιτεύγματα στον τομέα των προσθετικών μελών..θα είμαι στην διάθεση σας όποτε νομίζεται για κάποια απορία σας ή ερώτηση,να ναι καλά το ιντερνετ...παρόλα αυτά πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλύτερα αν μπορούσατε να επισκεφθείτε κάποια στιγμή την όμορφη Κρήτη , με τον Οδυσσέα ,για να συνδιάσεται διακοπές κ δραστηριότητες, να γνωρίσεται συνέλληνες με ακρωτηριασμούς κ να απολαύσεται διακοπές κ ήπιες δραστηριότητες μαζί μας..τότε θα μπορούσα να είμαι κ πιο αποτελεσματικός σ ότι αφορά στην "πορεία προς την χειραφέτηση" σας..<br />πάντως προτιμήστε ανεπιφύλακτα , ιδιάιτερα για τον Οδυσσέα την OSSUR που είναι πολύ μπροστά σε σχέση με άλλες εταιρείες...ελπίζω να έχεται κάποια κοινωνική ασφάλιση ικανή να σας υποστηρίζει, γιατί ο μικρούλης θα πρέπει να αλλάζει θήκες , πέλματα πολύ τακτικά για τα επόμενα χρόνια...πέρα από την εταιρεία πολύ σοβαρός παράγοντας είναι αυτός του ορθοτεχνίτη από τον οποίο εξαρτάσαι...εγώ είχα πολλά προβλήματα λόγω των διάφορων τεχνιτών που προσπαθούσαν να με περιορίσουν χωρίς να μπορούν να ακούσουν τις πραγματικές ανάγκες μου μέχρι που γνώρισα πριν 3 χρόνια τον κύριο Χρ.Κυφίδη που προέρχεται από 3 γενιές ορθοτεχνιτών από την Κωνσταντινούπολη...με τον Χρήστο είμαστε πια φίλοι καρδιακοι και επισκέπτεται τακτικά την Κρήτη για να εξυπηρετήσει όλους αυτούς τους συναδέλφους με ακρωτηριασμό που με έχουν προσεγγίσει με σκοπό την καλυτέρευση της ζωής τους.Διοργανώνω κατα περιόδους ένα είδος camp για ακρωτηριασμένους, μια εβδομάδα που περιλαμβάνει πολύ κολύμπι κ sea volley αλλά κ beach volley,,ήπιες απολαυστικές ποδηλατοβόλτες,και πεζοπορικές διαδρομές,ξεναγήσεις κ πάνω από όλα αλλληκεπίδραση κ εξοικείωση με την αναπηρία αλλά και με τις δυνατότητες που έχουμε να εξελιχθούμε κ να γίνουμε πρότυπα θέλησης για την ευρύτερη κοινωνία κ ιδιαίτερα στα παιδιά του κοσμου.<br />θα επισυνάψω κάποιο υλικό να διαβάσεται κ κάποιες φωτο για τον Οδυσσέα και σας προσκαλώ από τώρΑ ΣΤΟΝ ΕΤΉΣΙΟ ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΌ ΜΑΡΑΘΏΝΙΟ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΏΝΩ κάθε χρόνο είτε στην Κύπρο είτε στην Ελλάδα είτε κ στις δύο χώρες ,με σκοπό την ενημέρωση/ευαισθητοποίηση για τα τροχαία ατυχήματα αλλά κ για τα ευεργετικά οφέλη της άθλησης στην διάπλαση του χαρακτήρα και στην σωματική υγεία.<br />τους θερμότερους χαιρετισμούς και ευχές σε σας κ την οικογένεια σας από εμένα την Ναταλία, τον μικρό μου γιο Ορφέα κ τον μεγάλο γιο τον Διόνυσο!!!<br />και ελπίζω ο μικρός Οδυσσέας να ξεπεράσει σύντομα τον εφιάλτη που κάποιος ασυνείδητος του προκάλεσε<br />πάντα στην διάθεση σας<br />Οδυσσέας</div><br /><a href="http://www.rethimno.gr/forum/blog.php?b=37">Πηγή>>></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4996220815666187951?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-44764231634893390252008-12-03T10:29:00.002+02:002008-12-03T10:46:24.120+02:00<p style="text-align:justify;">...να σπας καθημερινά όλο και περισσότερο το φράγμα της αγάπης! Κάθε μέρα που περνάει να αγαπάς όλο και πιο πολύ! Όλο και περισσότερο. Να αγαπάς! Χωρίς ανταπόδωση. Απλώς να δίνεις. Όπως έχω πει και παλαιότερα, η σωματική δύναμη είναι πεπερασμένο μέγεθος. Μετριέται. Η ψυχική δύναμη, η δύναμη της αγάπης... αυτές είναι απείρως δοσμένες στον άνθρωπο. Όσο κι αν σε πλήγωσε κάποιος, όσο κι αν πληγώθηκες από κάποιον. Αν σε έβλαψε, συγχώρεσέ τον πρωτού σου ζητήσει συγγνώμη. Όταν σου λένε ευχαριστώ, να τους ευχαριστείς με τις πράξεις σου περισσότερο. Όταν σου λένε κακό για κάποιον, εσύ να αγαπάς αυτόν τον κάποιον περισσότερο. Μη χρησιμοποιήσεις όμως ποτέ φράσεις όπως "εγώ την καλή μου την καρδιά την έδειξα" γιατί έτσι μειώνεις στο 0 το νόημα των συναισθημάτων(στην προκειμένη περίπτωση της αγάπης) που σε οδήγησαν στο να το κάνεις! Συνέχισε έτσι, και σύντομα θα φωτίζεις τον κόσμο. Θα είσαι ένα σώμα από το οποίο θα αναβλύζει η αγάπη.</p><p style="text-align:center;"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/himmelsol.gif"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4476423163489339025?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-51315624960965985312008-12-02T23:02:00.005+02:002008-12-02T23:07:08.899+02:00Είπα να κάνω κάτι διαφορετικό σήμερα.<br />Και έτσι κατέληξα στο miniclips.com να παίζω χριστουγεννιάτικα παιχνίδια.<br />Τα σπάει το παιχνιδάκι!<br />Ag'o παίξε ΟΠΩΣ&ΔΗΠΟΤΕ!<br />Και γενικά όλοι παίξτε το!!!<br /><table cellspacing="0" cellpadding="0"><tr><td style="font-family:verdana; font-size:11px; color:#ccc; padding:5px 10px;"><a href="http://www.miniclip.com/games/winter-workout/en/" style="display:block; text-decoration:none;"><img src="http://www.miniclip.com/images/icons/winterworkoutsmallicon.jpg" width="70" height="59" align="left" style="margin-right:5px; border:0;" alt="Games at Miniclip.com - Winter Workout" /><br /><strong style="color:#ccc; border:none; text-decoration:underline;">Winter Workout</strong><p style="margin:0; clear:none; text-decoration:none; color:#ccc;">Help Santa complete four winter themed events.</p></a></td></tr><br /></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-5131562496096598531?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-8275242013350854092008-12-02T17:54:00.001+02:002008-12-02T17:56:34.943+02:00<p style="text-align:center;"><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ic4G1QEwmUo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ic4G1QEwmUo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br />Μαύρο κρασί σαν αίμα ταύρου στην αρένα<br />αδειάζει εύκολα το δεύτερο πακέτο<br />το μηχανάκι του καιρού δεν έχει φρένα<br />και η αγάπη σου κρατάει ένα στιλέτο<br /><br />Είναι το σώμα σου γεμάτο ναρκοπέδια<br />σκιά που κρύβεται στη νύχτα του καθρέφτη<br />μέσα μου βλέπω πυρκαγιές και μαύρα σχέδια<br />όμως σε θέλω μ' ένα πάθος χαρτοπαίχτη<br /><br />Παίζεις περίεργο παιχνίδι και φοβάμαι<br />πως μέσ' τα μάτια σου πάλι χαμένος θάμαι<br /><br />Στροφές ανάποδες και η άσφαλτος να καίει<br />περνούν σφυρίζοντας οι μήνες σαν νταλίκες<br />φεύγεις κι αφήνεις μιαν αγάπη όλο χρέη<br />με ανοιχτούς λογαριασμούς και υποθήκες<br /><br />Μαχαίρι αδέσποτο στο σώμα μου καρφώσου<br />φαρμακερό κεντρί, φαρμακερό αγκάθι<br />σ' ακολουθώ σ' αυτό τον ξέφρενο ρυθμό σου<br />κι ας ξανακάνω απ' την αρχή τα ίδια λάθη</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-827524201335085409?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-47807588430398378682008-12-02T17:08:00.003+02:002008-12-02T17:11:01.117+02:00Κοίτα να δεις τι μου έμαθε η κοπέλα που μας καθαρίζει το σπίτι σήμερα...<br />Πάμε όλοι μαζί!<br />Χεεεει!!<br />Χόπααααααα!!!<br /><p style="text-align:center"><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aAM8TfSTWDo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/aAM8TfSTWDo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br />Βυθίζομαι δεν πνίγομαι δεν ξέρω να υποκρίνομαι αυτό που είμαι φαίνομαι γι’ αυτό συχνά κ καίγομαι δεν έμαθα να στέκομαι δεν ξέρω πώς να φέρομαι απ’τον βορά σας έρχομαι κ στην κορφή κανέλα ΚΟΥΝΙΑ ΜΠΕΛΑ ΓΕΛΑ ΜΑΛΑΚΑ ΓΕΛΑ μοίραζε ο θεός μυαλά κ κράταγα ομπρελά βγήκα στα ανοιχτά μα ήταν τρύπια η σαμπρέλα βρέθηκα στα κυκλώματα που αλλάζουν όλο χρώματα φαίνονται πολύ όμορφα μα κρύβουν περιττώματα για μόστρα έχουν στόματα μπροστά βγάζουν αρώματα σε ξεγελούν γιατί ρόλο παίζουν τα ονόματα μα εγώ ο φτωχός δεν ήξερα τα έμαθα όλα ύστερα είπα να πάω μακρύτερα τ’ όνειρο που πρωτύτερα το ζωναν ράμφη μυτερά το στέλνανε βαθύτερα δεν ήξεραν πως του έφτιαξα υδρόβια τα κύτταρα γι’αυτό λοιπόν δεν πνίγετε πνιγμένο όσοι το θέλετε εσείς που ενδιαφέρεστε κ δεν το εκμετελευεστε μια τζούρα του σας έδωσα για να χετε να χαίρεστε από ουσία δεν ξέρετε είστε μόνο του φαίνεσθε<br /><br />HEY-HOP HEY-HOP<br />Μάνα μου έπεσα κάτω τώρα να μην ανησυχείς δεν πάει παρακάτω<br />HEY-HOP HEY-HOP<br />Πες ότι ήταν μπόρα ραδιοκύματα με στέλνουνε σ’ολη την χώρα<br /><br />Η αλήθεια είναι πικράθηκα από όλους κι όλα χάθηκα μου κρύψανε τον ήλιο το αποτέλεσμα μαράθηκα στο χώμα κοντοστάθηκα ανάσα πήρα βάλθηκα πείσμωσα κι αποφάσισα στόματα να βουλώσω ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΑΝΗΣΥΧΟ ΜΟΥ ΑΛΑΝΙ ΠΕΣ ΜΟΥ ΘΑ ΓΥΡΝΑΣ ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ ΓΕΜΙΣΑΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ κ χάνοι που ένα βρακί μονάχα φτάνει να τους κάνει να ξεχάσουνε όνομα κ λιμάνι δεν παίζει παρεξήγηση μιλάω συγκεκριμένα αυτοί που είναι το πιασαν τους χτύπησα στην φτέρνα ΚΕΡΝΑ ΚΕΡΝΑ ΚΕΡΝΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΚΕΡΝΑ εσύ όμορφα θα γερνάς για δεν αλλάζεις δέρμα κι ακόμα δεν κατάντησες σαν άλλους άδεια στέρνα ξέρνα όσες μπορείς δικαιολογίες πείσε όλο τον κόσμο ότι είσαι νιος με ευαισθησίες για πουλά λίγο μούρη για ν’ αρέσεις στις κυρίες κ γλείψε όσα έφτυσες εγώ μετράω απουσίες<br /><br />HEY-HOP HEY-HOP<br />Μάνα μου έπεσα κάτω τώρα να μην ανησυχείς δεν πάει παρακάτω<br />HEY-HOP HEY-HOP<br />Πες ότι ήταν μπόρα ραδιοκύματα με στέλνουνε σ’ολη την χώρα<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4780758843039837868?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-74956540071639455782008-12-02T15:51:00.003+02:002008-12-02T16:20:56.770+02:00<span style="color: green;">-Για ποιον δουλεύεις; Τι συμβαίνει στη μητέρα μου; ΠΕΣ ΜΟΥ!</span><br /><span style="color: yellow;">-...</span><br /><span style="color: green;">-Εντάξει. Σου έδωσα την ευκαιρία. Αυτό υποτίθεται ότι κάνουν οι ήρωες. Σωστά;</span><br /><span style="color: yellow;">-Περίμενε...</span><br /><span style="color: green;">-...</span><br /><span style="color: yellow;">-Τι; Τι πας να κάνεις;</span><br /><span style="color: green;">-...</span><br /><span style="color: yellow;">-ΣΤΑΜΑΤΑ!!!</span><br /><p style="text-align:center;"><a href="http://www.photosled.com/data/2360/Green_explosion_01.jpg"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/Green_explosion_01.jpg" height="240" width="320" /></a></p><br /><hr color="red"><br />Συνέχισε να παρακολουθείς αν αυτό σε ευχαριστεί. Συνέχισε να σκέφτεσαι! Να σκέφτεσαι συνέχεια! Αλλά αν δεν το καταλαβαίνεις, ότι από αυτό δε βγαίνει τίποτα υγιές, μπορώ να το χειροτερέψω. Μπορώ να συνεχίσω να γράφω. Το μυαλό μου είναι γεμάτο σκέψεις. Είναι γεμάτο απορίες. Μπορώ να γεμίσω 20,30,40 αναρτήσεις σε μία μέρα. Συνέχισε να με παρακολουθείς και στο τέλος θα τρελαθείς. Εγώ το αντέχω. Δικές μου σκέψεις. Δικό μου το πρόβλημα. Απλώς φιλική συμβουλή... Η έκρηξη έρχεται σιγά-σιγά. Το βλέπω! Αλλά δε θα με πάρουν τα σκάγια. Η επιλογή δική σου. Η έκρηξη δική σου. Οι σκέψεις μου δικές μου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7495654007163945578?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-30746710048672173362008-12-02T15:43:00.003+02:002008-12-02T15:51:42.795+02:00-Δεν έχει κάνει τίποτε αξιόλογο στη ζωή σου. Δεν έκανες ποτέ σχέση που να κρατήσει. Δεν αγάπησες κανέναν. Δεν προσέφερες τίποτα στην ανθρωπότητα.<br />-Έχω λόγους γιατί...<br />-Άσε με να μαντέψω. Οι γονείς σου, σου κατέστρεψαν την παιδική σου ηλικία;<br />-Οχι... Δηλαδή, ναι. Αλλά ήταν...<br />-...φριχτό σίγουρα. Δεν το αγνοώ αυτό. Αλλά υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που φορτώνουν όλες τους τις αποτυχίες σε αυτούς που τους απογοήτευσαν. Χρησιμοποιούν τα εφηβικά τραύματα σα δικαιολογία για να γίνουν κάτι λιγότερο από αυτό που θα μπορούσαν να γίνουν. Και υπάρχουν και άλλοι... που χρησιμοποιούν αυτά τα τραύματα για να δημιουργήσουν κάτι αξιόλογο. Ο άντρας μου ήταν ένας από τη δεύτερη κατηγορία. Όσο για σένα... για όλα αυτά που έχεις επιτύχει, καλά ή άσχημα, θα μπορούσες κάλιστα να μην είχες ζήσει καθόλου.<br />-Κάνεις λάθος.<br />-Όχι, δεν κάνω.<br />-Κάνεις. Για μένα!<br />-Πώς ακριβώς;<br />-Μου... μου λείπει. Μου λείπει το ότι νόμιζα πως ενδιαφερόταν. Μου λείπει το ότι νόμιζα πως ήμουν...ξεχωριστή! Μου λείπει. Εντάξει; Χαρούμενη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3074671004867217336?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-61010995805250632892008-12-02T15:30:00.003+02:002008-12-02T15:37:04.750+02:00Μπορεί να "είναι όμορφο το ψέμα" όμως "η φωνή της Αλήθειας" μου παρουσιάζει μια διαφορετική ιστορία.("The voice of truth tells me a different story...")<br /><p style="text-align:center;">Casting Crowns - The Voice of Truth<br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KwsvqVmFV6Y&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/KwsvqVmFV6Y&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br />Oh,what I would do to have<br />the kind of faith it takes<br />To climb out of this boat I'm in<br />Onto the crashing waves<br />To step out of my comfort zone<br />Into the realm of the unknown<br />Where Jesus is,<br />And he's holding out his hand<br /><br />But the waves are calling out my name<br />and they laugh at me<br />Reminding me of all the times<br />I've tried before and failed<br />The waves they keep on telling me<br />time and time again<br />"Boy, you'll never win,<br />you'll never win."<br /><br />But the voice of truth tells me a different story<br />the voice of truth says "do not be afraid!"<br />and the voice of truth says "this is for my glory"<br />Out of all the voices calling out to me<br />I will choose to listen and believe the voice of truth<br /><br />Oh, what I would do<br />to have the kind of strength it takes<br />To stand before a giant<br />with just a sling and a stone<br />Surrounded by the sound<br />of a thousand warriors<br />shaking in their armor<br />Wishing they'd have had the strength to stand<br /><br />But the giant's calling out<br />my name and he laughs at me<br />Reminding me of all the times<br />I've tried before and failed<br />The giant keeps on telling me<br />time and time again<br />"Boy you'll never win,<br />you'll never win."<br /><br />But the voice of truth tells me a different story<br />the voice of truth says "do not be afraid!"<br />and the voice of truth says "this is for my glory"<br />Out of all the voices calling out to me<br />I will choose to listen and believe the voice of truth<br /><br />But the stone was just the right size<br />to put the giant on the ground<br />and the waves they don't seem so high<br />from on top of them looking down<br />I will soar with the wings of eagles<br />when I stop and listen to the sound of Jesus<br />singing over me<br /><br />But the voice of truth tells me a different story<br />The voice of truth says do not be afraid<br />And the voice of truth says this is for my glory<br />Out of all the voices calling out to me (calling out to me)<br />I will choose to listen and believe (I will choose to listen and believe)<br />I will choose to listen and believe the voice of truth<br /><br />I will listen and believe<br />I will listen and believe the voice of truth<br />I will listen and believe<br />'Cause Jesus you are the voice of truth<br />And I will listen to you.. oh you are</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-6101099580525063289?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-20287173171084624952008-12-02T14:16:00.003+02:002008-12-02T14:29:34.852+02:00Γνωρίζετε την παροιμία "Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος;". Εγώ πήγα για κούρεμα και βγήκα με μαλλί. Όχι! Δεν έκανα extensions!!! Αλλά μου χάρισε η γυναίκα ένα κομπολόι(διαφημιστικό αλλά ήταν τελικά κρυφή επιθυμία ένα κομπολόι, όπως παρατηρώ τώρα δηλαδή), ένα κουτάκι ζελέ για τα μαλλιά και η κόρη της πολλά χαμόγελα.<br />Ελπίζω σήμερα να πάνε όλα καλά με τον φίλο μου. Αλλιώς θα έχουμε "Επιχείρηση Διάσωσης του Στρατιώτη Omnis". Αλλά είναι φίλος! Και το να τον κρατήσω στο να μείνει ο εαυτός του... το αξίζει! Περάσαμε πολλά μαζί άλλωστε! Και ήταν από τους πρώτους ανθρώπους στους οποίους ανοίχτηκα!<br />Κι ένα χαρούμενο κομματάκι για να μαθαίνουν οι καινούριοι. Μάλλον θα το ξέρετε γιατί ακουγόταν μέχρι πέρσι(αλλά και ακόμη υποθέτω) στα διάφορα club. Αλλά βρήκα την πιο όμορφη εκδοχή του. Όχι από Cascada που έχει κάνει το remix αλλά από Maggie Reily που είναι η αρχική εκδοχή του έτους 1992. Καλή ακρόαση<hr color="red"><p style="text-align:center"><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jRzgTozNA2Q&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jRzgTozNA2Q&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br /><br />A shooting star fell down to earth<br />Lightning cracked the sky<br />Something weird is happening<br />Something I can't deny<br /><br />A strange kind of magic<br />Running through my brain<br />Feel I'm in heaven<br />Or going insane<br /><br />'Cause everytime we touch<br />I get this feeling<br />And everytime we kiss<br />I swear I could fly<br />Can't you feel my heart beat fast<br />I want this to last<br />Need you by my side<br /><br />'Cause everytime we touch<br />I feel this static<br />And everytime we kiss<br />I reach for the sky<br />Can't you hear my heart beat so<br />I can't let you go<br />Want you in my life<br /><br />The wind was like a hurricane<br />Storm clouds filled the sky<br />I heard a crash of thunder<br />The earth shook in reply<br />A strange kind of magic<br />Running through my brain<br />Feel like I'm in heaven<br />Or going insane<br /><br />'Cause everytime we touch<br />I get this feeling<br />And everytime we kiss<br />I swear I could fly<br />Can't you hear my heart beat fast<br />I want this to last<br />Need you by my side<br /><br />'Cause everytime we touch<br />I feel this static<br />And everytime we kiss<br />I reach for the sky<br />Can't you hear my heart beat so<br />I can't let you go<br />Want you in my life</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-2028717317108462495?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-71989847237625646742008-12-02T11:21:00.003+02:002008-12-02T11:42:05.941+02:00<img src="http://www.photosled.com/data/2360/grosporing.png"><br />Δείτε κι <a href="http://www.fouinar-connexion.fr/fouinaragnarok/merchandisingpeluche.php?p=&begin=5">αυτό</a>.Το βρήκα τυχαία αλλά έχει πλάκα!!!<br /><hr color="red">Omnis είσαι ΦΙΛΟΣ!!! Και το ήξερα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7198984723762564674?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-41327433291556330622008-12-01T23:59:00.007+02:002008-12-02T01:49:30.986+02:00<div style="text-align:center;"><a href="http://www.photosled.com/data/2360/DSC00195.JPG"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/DSC00195.JPG"></a>&nbsp;<a href="http://www.photosled.com/data/2360/DSC001861.JPG"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/DSC001861.JPG"></a>&nbsp;<a href="http://www.photosled.com/data/2360/DSC001841.JPG"><img src="http://www.photosled.com/data/2360/thumbs/DSC001841.JPG"></a></div><br /><hr color="red">Για κάποιο λόγο με πονάει η αριστερή πηγή φτερών...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4132743329155633062?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-4291482716817993552008-12-01T20:18:00.002+02:002008-12-01T20:22:19.963+02:00<p style="text-align:center;">LINKING PARK - MY DECEMBER<object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-LAeEeZy5Ig&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-LAeEeZy5Ig&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br />This is my december<br />This is my time of the year<br />This is my december<br />This is all so clear<br /><br />This is my december<br />This is my snow covered home<br />This is my december<br />This is me alone<br /><br />And i<br />Just wish that i didn't feel<br />Like there was something i missed<br />And i<br />Take back all the things i said<br />To make you feel like that<br />And i<br />Just wish that i didn't feel<br />Like there was something i missed<br />And i<br />Take back all the things that i said to you<br /><br />And i give it all away<br />Just to have somewhere to go to<br />Give it all away<br />To have someone to come home to<br /><br />This is my december<br />These are my snow covered dreams<br />This is me pretending<br />This is all i need<br /><br />And i<br />Just wish that i didn't feel<br />Like there was something i missed<br />And i<br />Take back all the things i said<br />To make you feel like that<br />And i<br />Just wish that i didn't feel<br />Like there was something i missed<br />And i<br />Take back all the things that i said to you<br /><br />And i give it all away<br />Just to have somewhere to go to<br />Give it all away<br />To have someone to come home to<br /><br />This is my december<br />This is my time of the year<br />This is my december<br />This is all so clear<br /><br />And i give it all away<br />Just to have somewhere to go to<br />Give it all away<br />To have someone to come home to</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-429148271681799355?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-73446067183293432902008-12-01T19:45:00.003+02:002008-12-01T20:45:22.970+02:00<a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/24/1378847/Music/12%20-%20Doksa%20Dekembri%20mina.mp3">ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ - Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ</a><br /><br />Στολίζω δέντρο με τα χιόνια του Χριστού<br />τραπέζι στρώνω με τα δώρα του χειμώνα<br />εσύ το φως ενός ορίζοντα κλειστού<br />που το φορώ του ταξιδιού μου αρραβώνα.<br />Ανάβω φώτα και λαμπιόνια ζωηρά<br />και μες στη φλόγα της γιορτής κεράκι λιώνω<br />φωτογραφίζω αναμνήσεις στη σειρά<br />να σε θυμάμαι όσο λείπω ένα χρόνο<br /><br />Παραμονή Πρωτοχρονιάς θα σε φιλήσω<br />και μια ευχή πάνω στα χείλη σου θ' αφήσω<br />καθώς αργά θα ξετυλίγεις τον καιρό σου<br />σαν παραμύθι να με βλέπεις στ' όνειρό σου...<br /><br />Ζυμώνω δώδεκα Χριστόψωμα ζεστά<br />με της αγάπης τη μαγιά και άσπρο αλεύρι<br />να τα μοιράσεις σε παιδάκια γελαστά<br />να' χουν να λένε για τη δόξα του Δεκέμβρη<br /><br />Παραμονή Πρωτοχρονιάς θα σε φιλήσω<br />και μια ευχή πάνω στα χείλη σου θ' αφήσω<br />καθώς αργά θα ξετυλίγεις τον καιρό σου<br />σαν παραμύθι να με βλέπεις στ' όνειρό σου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-7344606718329343290?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-46387017167231923022008-12-01T19:26:00.006+02:002008-12-01T19:44:16.677+02:00<div style="text-align:center;"><a href="http://www.fileden.com/files/2007/8/24/1378847/Music/Katsimixaioi%20-%20Kalwsorisma.mp3">ΧΑΡΗΣ & ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ + ΝΤΑΛΑΡΑΣ - ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ</a><br /><br />Μέσα στα τραγούδια ψάχνω για πατρίδα<br />σ' άγνωστα μάτια τα μάτια σου ζητάω<br />είδα πολλά μα τίποτα δεν είδα<br />σ' άγνωστες πόλεις κοιμάμαι και ξυπνάω<br /><br />Γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω τρεις φορές<br />γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω στην υγειά σας<br /><br />Καλωσορίσατε κι απόψε στο ταξίδι μας<br />καλόν αέρα στα όνειρά σας<br />Καλωσορίσατε ξανά με την αγάπη σας<br />και τ' αναμμένα φώτα της καρδιάς σας<br /><br />Κι είναι ένα παράξενο παράξενο ταξίδι<br />να θέλεις να χαθείς στα όνειρά σου<br />κι είναι ένα παράξενο παράξενο παιχνίδι<br />να θέλεις να εξηγήσεις την καρδιά σου<br /><br />Γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω τρεις φορές<br />γεμίζω το ποτήρι μου και πίνω στην υγειά σας<br /><br />Καλωσορίσατε κι απόψε στο ταξίδι μας<br />καλόν αέρα στα όνειρά σας<br />Καλωσορίσατε ξανά με την αγάπη σας<br />και τ' αναμμένα φώτα της καρδιάς σας</div><br /><hr color="red"><br />Μόνο ένα πράγμα ας κρατήσουμε από το Νοέμβρη(βλ. <a href="http://vensires.blogspot.com/2008/11/blog-post_4635.html">Νοέμβρης '90</a>).<br /><p style="display:inline;font-decoration:italic;text-align:left;">Κι αυτοί που μας προδώσανε...</p><br /><p style="display:inline;font-decoration:italic;text-align:center;">...ανέραστοι να μείνουν</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4638701716723192302?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-3872973056647088172008-12-01T03:39:00.000+02:002008-12-01T03:40:24.804+02:00<p style="text-align:center;"><br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/b5VG34QIimE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/b5VG34QIimE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br />MY GRANDMOTHER WROTE POETRY<br />THAT SHE RARELY LET OTHER PEOPLE READ<br />AND THE WORDS WERE SWEET, THOUGH THEY NEVER DID MEET<br />WITH CRITICAL ACCLAIM<br />BUT THE ONES WHO READ IT OFTEN SAID<br />THIS OUGHT TO BE PUBLISHED, THIS OUGHT TO BE READ<br />BUT SHE WOULD NOT AGREE<br />AND THEY SAID IT WAS A SHAME<br /><br />THAT THE WORLD COULD CONTINUE TO TURN<br />UNAWARE AND UNCONCERNED<br />AND NEVER EVEN KNOW IT<br />THAT SHE WAS A POET<br />A POET IN HER OWN TIME<br /><br />FROM THE TIME SHE WAS A GANGLY GIRL<br />HER BOOKS TOOK HER OFF TO ANOTHER WORLD<br />OF IVANHOE, HENRY DAVID THOREAU, AND EDGAR ALLAN POE<br />BUT IN MISSISSIPPI PEOPLE DON'T GENERALLY READ<br />THEY JUST LOOK AT PICTURES IN MAGAZINES<br />SO IT'S NOT A SURPRISE THAT SHE KEPT TO HERSELF<br />AND SPENT HER TIME ALONE<br /><br />AND SHE DID PRETTY WELL IN SCHOOL<br />SHE WENT TO TEACHER'S COLLEGE, TOO<br />BUT THE TEACHERS DIDN'T KNOW IT<br />THAT SHE WAS A POET<br />A POET IN HER OWN TIME<br /><br />WELL, SHE MET AND SHE MARRIED A RAILROAD MAN<br />SHE DIDN'T DO SO MUCH WRITING THEN<br />BUT HIS WORK MADE HIM TRAVEL ABOUT<br />"SOUTHERN SERVES THE SOUTH"<br />AND THE GREAT DEPRESSION SWEPT ON IN<br />LIKE A COLD, UNEXPECTED NORTHERN WIND<br />HE FORGOT TO COME HOME ONE DAY<br />AND SHE WAS LEFT WITH THREE KIDS TO RAISE<br /><br />AND THERE WAS NOTHING ELSE A WOMAN COULD DO<br />EXCEPT TO DRAW HER PAYCHECK<br />TEACHING SCHOOL<br />AND THE PUPILS DIDN'T KNOW IT<br />BUT TEACHER WAS A POET<br />A POET IN HER OWN TIME<br /><br />NOW MY GRANDMOTHER LIES IN A CRUMPLED BED<br />AND AT NIGHT SHE HEARS VOICES IN HER HEAD<br />AND THE FAMILY WORRIES IN THE WHISPERING DARK<br />IF SHE'S GOT HER RELIGION RIGHT<br />IT'S A HARDENING OF THE ARTERIES<br />IT'S A SOFTENING OF THE MIND<br />AND I MEAN TO GO AND SEE HER, BUT I CANNOT EVER SEEM TO FIND THE TIME<br /> <br />AND AT THE NURSES' STATION AT NIGHT<br />THEY WORK CROSSWORD PUZZLES<br />BY THE SWITCHBOARD LIGHT<br />AND THE NURSES DON'T KNOW IT<br />BUT GRANDMA WAS A POET<br />A POET IN HER OWN TIME<br /> <br />YEAH THE NURSES DON'T KNOW IT<br />BUT GRANDMA IS A POET<br />A POET IN HER OWN TIME</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-387297305664708817?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-47958921803086474272008-12-01T02:32:00.003+02:002008-12-01T03:39:38.263+02:00...και ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη εκ μέρους τους. Δεν ξέρω καν αν έφυγες χαρούμενη. Εσύ έφευγες. Το έβλεπα. Το βλέπαμε όλοι! Εσύ έφευγες. Κι εκείνη του έλεγε πως το έκανες επίτηδες. Κι εσύ συνέχιζες να φεύγεις...<br />Λυπάμαι γι' αυτό. Και δεν άλλαξε... Έτσι φέρεται ακόμη... "Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε! Είναι,σου λέω, πανικός!". Τουλάχιστον εσύ αγαπούσες. Εμένα, εκείνον, εκείνη, το Θεό. Όλους! Με τους παπάδες δεν τα πήγαινες καλά αλλά δεν έχει σημασία για μένα και θεωρώ πως ούτε για Εκείνον έχει. Κι αυτό θα σου ζητήσω. Να μας αγαπήσεις ξανά. Όσο πιο δυνατά μπορείς! Με όλη τη δύναμη της ψυχής σου! Γιατί τότε μας αγαπούσες με την καρδιά σου! Τώρα όμως μόνο η ψυχή σου έχει μείνει για όσους σε θυμούνται. Βοήθησέ με να σκύψω μαζί σου μπροστά Του. Βοήθησέ με να Του ζητήσουμε λίγο χρόνο ακόμη. Να αλλάξουν. Δεν είναι δύσκολο γι' Αυτόν να το κάνει. Το ξέρεις! Το ξέρουμε κι οι δυο μας! Κι αν ψάξω τους φίλους μου, θα βρω κι άλλους που το πιστεύουν.<br /><br />Ζήτησέ Του να μη φύγουν κι αυτοί, μέχρι να έρθουν κοντά Του.<br />Να τους δεχτεί κι Αυτούς σα να'ταν πάντα στην καρδιά Του.<br />Κι εμένα... μη μ'αναφέρεις εμένα. Θέλω μόνο να ζήσουν.<br />Έτσι αγαπάω εγώ. Τον κακό λογισμό πίσω ν' αφήσουν.<br /><br />Αυτό να ζητήσεις... Αυτό κι από μένα.<br />Κι ας πληρώσω κι εγώ. Δε με νοιάζει. Αν είναι γι' αυτούς, δεν έχω ενδοιασμό ούτε ένα.<br />Με νοιάζει να ζήσουν. Ν' αγαπήσω όπως αγαπήθηκα από εσένα κι από Εκείνον.<br />Ο σουγιάς άλλωστε έπεσε. Ήρθε η ώρα. Ας τους αγαπήσουμε, όπως αξίζει σε Εκείνον.<br /><br />Εντάξει λοιπόν. Να' σαι καλά και να θυμάσαι.<br />Δε σε ξέχασα! Ήσυχα να κοιμάσαι!<br /><br /><img src="http://www.photosled.com/data/2360/rc_stunt_granny_all.png"/><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-4795892180308647427?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-997812189670792381.post-39024044957487725052008-12-01T02:27:00.003+02:002008-12-01T03:28:49.463+02:00<p style="text-align:justify;font-style:italic">Θα σας διηγηθω μερικα περιστατικα σε σχεση με τη ζωη μου, τα οποια ειδα σε καποια ονειρα.Εχω δει καπου 7-8 ονειρα και το πρωτο το ειδα 16 ετων (τωρα ειμαι 37).Προτου σας διηγηθω το καθε γεγονος πρεπει να σας πω οτι οταν εχω αυτα τα ονειρα την αλλη μερα δεν τα θυμαμαι.Τα θυμαμαι μονο οταν βγουν αληθινα και τοτε εχω μια αισθηση de javu (δηλαδη οτι καπου εχω καναδει ή ξαναζησει αυτα τα περιστατικα και θυμαμαι το καθε ονειρο ξεκαθαρο πια).<br />Το πρωτο περιστατικο εχει ως εξης:Ημουν 16 ετων κι ειχα παει στο χωριο της γιαγιας μου.Ειχα παει να δω τις ξαδελφες μου που παραθεριζαν εκει.Ενα απογευμα με πηγαν να συναντησω την αλλη τους γιαγια που εμενε κι αυτη στο ιδιο χωριο αλλα σε αλλο μερος στο οποιο δεν ειχα ξαναπαει ποτε. Οταν φευγαμε κατεβηκαμε ενα κατηφορικο μονοπατι.Προχωρουσαν μπροστα δυο ξαδελφες μου και εγω ακολουθουσα.Σε καποιο σημειο σταματησα και μου ηρθε μια αποτομη αναμνηση και η σκεψη οτι αυτη τη σκηνη που ειχα μολις ζησει την ειδα σε ενα παλιο ονειρο.Το παραξενο ηταν πως ειχα τη αναμνηση ενος ονειρου οπου ειχα δει δυο απροσδιοριστες φιγουρες σε αοριστο τοπο και χρονο να κινουνται μπροστα και οτι υπηρχε καποια τριτη φιγουρα που ηταν παρων αλλα δεν συμμετειχε.Στο μονοπατι αντιληφθηκα πληρως τη σκηνη του ονειρου. Πιο παραξενο ηταν και το οτι εγω δεν ειχα ξαναπαει σε αυτο το σημειο του χωριου και οτι δεν τον ηξερα τον δρομο.Και ειχα το δυνατο αισθημα αναμνησης ενος ονειρου καθως και αποριας για το παραξενο συνβαν.<br />Υστερα απο ενα χρονο μου βγηκε αληθινο κι αλλο ονειρο:Ειχε ερθει στην πολη μια παλια φιλη της μητερας μου απο το εξωτερικο και ηθελε να δει καποια αξιοθεατα της πολης μας. Πηγαμε στην εκκλησια του πολιουχου της πολης και πηγαμε να αναψουμε τα κερια μας.Εγω ειχα αναψει το δικο μου κερι απο την δεξια πλευρα του ναου και στεκομουν απεναντι στην αριστερη πλευρα (των γυναικων) και κοιτουσα την μητερα μου και τη φιλη της.Σε καποια στιγμη που αναβε το κερι της η φιλη της μητερας μου, μου ηρθε παλι η αναμνηση ενος παλιου ονειρου με τρεις φιγουρες ακριβως στις ιδιες θεσεις και κανοντας ακριβως τα ιδια πραγματα με το ονειρο.<br />Αυτη τη φορα αρχισα να ανησυχω γιατι ηταν η δευτερη φορα και εβγαιναν αληθινα κομματια της δικης μου ζωης.<br />[...]<br />Το τριτο ονειρο ηταν λιγους μηνες μετα.Ειχα παει με την μητερα μου στο σουπερ-μαρκετ της γειτονιας.Καποια στιγμη οπως απλωνε η μητερα μου το χερι της να παρει απο το ψυγειο ενα πακετο βουτυρο, ειχα παλι την ιδια αισθηση οπως και με τα αλλα ονειρα.Πως καπου ειχα ξαναδει αυτη τη σκηνη.Ενοιωσα παλι πως την ειχα δει σε ονειρο πριν απο λιγο καιρο.Μονο που στο ονειρο ειχα δει μια φιγουρα να κανει κατι και μια αλλη να παρακολουθει και δεν ειχα δει τιποτε αλλα στοιχεια.Το παραξενο ηταν πως δεν συνηθιζαμε να πηγαινουμε μαζι για ψωνια.Ή πηγαινε η μητερα μου μονη της ή θα εστελνε εμενα. Πρεπει να σας πω πως με το τριτο ονειρο που βγηκε αληθινο αναρωτιομουν τι γινοταν.<br />Το τεταρτο ονειρο ηταν λιγα χρονια μετα.Ειχα παει στο εξωτερικο (λογω σπουδων του αντρα μου). Ο αντρας μου ειχε εναν συμφοιτητη Κορεατη ο οποιος ειχε τελειωσει τις σπουδες του ενα χρονο πριν και ζουσε σε μια αλλη πολη.Αυτος ηρθε μια μερα για πρωτη φορα στο σπιτι να μας επισκεφτει και τον κρατησαμε για μεσημεριανο. Σε καποια στιγμη που καθομασταν και τρωγαμε στο τραπεζι του προσφερα το μπωλ της σαλατας. Παλι η αναμνηση ενος ονειρου που αποκαλυφτηκε οταν ειδα εκινη την σκηνη μπροστα μου.Το περιεργο εδω ειναι πως δεν ειχε ξαναρθει στο σπιτι και ουτε ειχαμε ξαναφαει μαζι.<br />Τα επομενα χρονια συνεβηκαν κι αλλα ονειρα οταν εκανα καποιες ασυνηθιστες δουλειες στο σπιτι.Ενα ηταν οταν αποφασισα να καθαρισω καποιο δυσκολο σημειο του σπιτιου εδω στην Ελλαδα που δεν το ειχα ξανακαθαρισει μεχρι τοτε.<br />Δεν θα σας κουρασω με αλλες σκηνες που βγηκαν απο ονειρα γιατι ειναι καθημερινες σκηνες.Ειχαν ομως το ακριβως ιδιο συναισθημα με τις αλλες περιπτωσεις.Και παλι θυμομουν τις φιγουρες του καθε ονειρου.<br />Οσοι εχουν ακουσει την εμπειρια μου δεν ξερουν τι να πουν.Ακομη και η μητερα μου που βλεπει παραστατικα ονειρα και κυριως εχει δει ολους τους νεκρους μας συγγενεις πολλες φορες σε ονειρα.Γι' αυτο αν καποιοι απο σας ειχατε παρομοια εμπειρια θα ηθελα να ακουσω την ιστορια σας. Παντως επειδη μου συνεβη πολλες φορες δεν μπορω να απορριψω τα γεγονοτα.</p><br /><a href="http://www.geocities.com/hauntededen/truedreams.html">Πηγή>>></a><hr color="red"><br />Κι εγώ έχω κατά καιρούς τέτοια όνειρα. Αυτό θέλω μόνο να παραδεχτώ και δε θα φλυαρήσω πολύ ακόμη. Όταν όμως είχα ρωτήσει τη γιαγιά μου τι σημαίνει η έννοια DejaVu, μου είχε απαντήσει "όταν νομίζεις(!) ότι έχεις ξαναδεί κάτι". Τα συμπεράσματα δικά σας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/997812189670792381-3902404495748772505?l=vensires.blogspot.com' alt='' /></div>Forerunnernoreply@blogger.com0